Wat zijn we zwanger, hè?: Geen generaties in één foto

(Door Rick Westenenk)

Mijn opa, mijn vader en ik, als baby. Deze foto stond vroeger bij mijn oma naast de televisie. Ik was anderhalf toen mijn opa overleed, dus dit is de enige foto waar we met z’n drieën op staan. Een prachtig beeld, maar verder heb ik geen actieve herinneringen aan mijn opa. Ik was veel te jong om herinneringen aan te maken. Wel snap ik dat mijn vader deze foto koestert. Hij weet dit namelijk als de dag van gister. Sorry, wist dit als de dag van gister. Een soortgelijke foto zal ik nooit maken, want mijn vader is eind december overleden. Drie weken voor de geboorte van mijn eerste kind en zijn eerste kleinkind.

Mijn vader zal mijn kind nooit ontmoeten. Nooit. Hij weet dankzij de hulp van ’t Hart wel welk geslacht ons kind gaat krijgen, terwijl wij, als ouders, nog geen idee hebben. En hij weet ook hoe het gaat heten, maar meer dan dat zal hij nooit te weten komen. Dat is zonde, maar het leven neemt nou eenmaal onverwachte wendingen. De laatste tijd werd hij steeds zieker, dus misschien had hij zijn eerste kleinkind niet eens actief kunnen meemaken. Hij had het niet vast kunnen houden of tegen kunnen praten, omdat hij volledig ondergedompeld was in de morfine. Dat wilde hij zelf ook niet. Dat hij wist wat het zou worden gaf hem gelukkig rust, zonder dat hij het ooit in z’n armen zou houden.

Dat mijn vader mijn kind nooit gaat ontmoeten, dat betekent niet dat mijn kind hem nooit gaat ontmoeten. Door herinneringen te delen, komt opa tot leven. Opa die ieder klusje kon klaren, zowel in als om het huis. Opa waarvan de ogen begonnen te fonkelen als hij een grap ging uithalen. Opa als politie te paard, opa als carnavalist, opa als liefhebbende papa. Opa mag dan geen echt persoon zijn, maar een mythisch figuur uit de nabije geschiedenis.

En al heb ik geen foto van ons drieën, opa wordt geen vreemdeling, maar een man die dierbaar is voor de mensen om mijn zoon of dochter. Een held op een paard, de man met de rode fopneus en de verhalen verteller. Dat was mijn papa, en jouw opa.
 

1 REACTIE

  1. Mooi verwoord Rick. Sterkte met elkaar.
    Jan zal er in ieder geval als steun voor jullie zijn.
    Maak mooie herinneringen en bewaar die voor later… daarin zal opa voortleven.
    Ik bewaar goede en fijne herinneringen aan jouw pa.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.