Gerlant: Ben ik mijn broeders hoeder?

0248348_Gerlant.jpg
.

(Opinie)

“Ik schrok ervan toen ik het las’’, zei fractievoorzitter Renate van der Velde van coalitiepartij ChristenUnie woensdag in de Statencommissie Landbouw bij het behandelen van het PPLG (Provinciaal Plan Landelijk Gebied). ”We moeten niet in de treuzelstand gaan. Dit straalt geen urgentie uit. We willen ook woningen bouwen en wegen verbreden. Dat kan allemaal niet vanwege stikstof.” En daar schrok ik dan weer van.

Wat was er aan de hand? Het provinciale voorstel om de stikstofdoelen te gaan behalen, is eigenlijk een voorstel om onze provincie rigoureus te gaan verbouwen met een gigantische impact op Jan en alleman met einddoel 2035. In het Haagse hebben ze vorig jaar tijdens de coalitieonderhandelingen echter bedacht dat het 2030 moet worden. Dat moet er dus even rücksichtslos door gedramd worden, dacht ik. Er zat me nog wat anders niet lekker. Ik dacht dat het de CU ging om natuurherstel, dat dat onze goal en drijfveer was maar nee, het gaat dus om woningen en wegen.
Ze kreeg bijval van de PvdA-er Annemieke Wissink, die net als de ChristenUnie deel uitmaakt van de Overijsselse coalitie, maar ook van D66, Partij voor de Dieren en GroenLinks. “De natuur kan niet wachten tot 2035’’, vindt GroenLinks-fractievoorzitter Lucas Brinkhuis. “We moeten alles op alles zetten om de doelen in 2030 te halen.’’ Die had tenminste nog de ogen op zijn GroenLinks bal. Van hem kan ik het hebben, de andere twee hebben voor mij nu toch echt wel kleur bekend.
Gedeputeerde Ten Bolscher was er heel duidelijk over: “We houden ons gewoon aan de wet”. Hij had helemaal gelijk. Het is de wens van de Haagse coalitie om de termijn te veranderen naar ’30, maar als ze gedacht hadden dit te kunnen behalen met een meerderheid in de Eerste Kamer had het voorstel er al wel gelegen. Na de komende verkiezingen in maart waarbij straks de kaarten nog verder geschud zijn door BBB en JA21 kunnen ze het helemaal wel vergeten. Dat Ten Bolscher eerder had aangegeven misschien nog wel langer dan ’35 bezig te zijn, daarvoor had hij een aannemelijke verklaring. Als de moeilijke en ingrijpende processen waren doorlopen, zouden er hier en daar nog wel ruilverkavelingen uitgevoerd moeten worden. Iets wat ook niet van de een op de andere dag gaat. Hij had overduidelijk nog niet veel zin om die clausule uit het voorstel te halen, maakte hij de bezwaarmakers duidelijk.

Onvrijwillig

De lange landbouwcommissiedag ging ook over drie zogenaamde PIP voorstellen: Provinciale Inpassings Plannen. Besluitvorming binnenkort. Drie gebieden in Overijssel waar natuurherstel moet plaatsvinden, een onvrijwillig participatietraject dat door het gebied is doorlopen en waar nu de Staten aan zet zijn om te beslissen of je als boer moet oprotten of blijven mag. Gedurende de dag bekroop mij een steeds onbehaaglijker gevoel. Voor gebied ‘Springendal en Dal van de Mosbeek’ was de inspraakronde al maanden geleden geweest. Door allerlei ontwikkelingen in de tussentijd voelden diverse Statenleden van links naar rechts zich daar niet helemaal gerust bij, zo maakten ze duidelijk.

Losse eindjes

CDA’er Jeroen Piksen maakte op een gegeven moment de algemene opmerking dat de ervaring leerde dat er in de al gelopen PIP voorstellen, en er komen er nog een heleboel, toch over het algemeen nog wel heel veel losse eindjes zitten. Dezelfde Piksen zei ook dat hij volksvertegenwoordiger was en dat hij dan ook beslissingen moest durven nemen. Een uitspraak waar Renate van de Velden content mee was, zo liet ze blijken. Gert Brommer (BBB) pleitte voor een jaar uitstel van deze PIP-besluiten en verwees naar het PPLG wat als laatste op de agenda stond. Hij vroeg zich af of je dit de gebieden aan mocht doen en er dan volgend jaar weer met een nieuw programma met nog meer ingrepen overheen mocht komen. In de discussie over en weer werd op een gegeven moment gezegd dat er in een bepaald gebied maar drie mensen waren waar nog geen oplossing voor was of geen overeenstemming mee was bereikt, met de andere zeventien wel. Wat werd gepareerd met: Waarom zijn die zeventien akkoord? Zijn die niet helemaal murw en gaan ze akkoord omdat ze er klaar mee zijn? Volgens Ten Bolscher kon uitstel niet. Als hij ja had, kon hij naar de minister en geld halen voor de gebieden en kon hij verder.

Beeldvorming

Ik vroeg mij af wat dit voor de beeldvorming en het draagvlak voor de opkomende processen doet. Al die deelgebieden in de provincie die nog aan de beurt komen? De GGA trajecten? Zou dit niet heel erg het ‘Zie je nu wel, ze doen toch wel’-gevoel versterken? Wat ik het mooie vond aan de door het college aan Den Haag gepresenteerde plannen was de integrale aanpak, alles en iedereen moet meedoen met oog voor elkaar en noaberschap. In mijn optiek dan ook met voor iedereen gelijke kansen. Ik bleef achter met die ene christelijke vraag. Wat zouden ze nu denken? “Ben ik mijn broeders hoeder?” of “Ik zal eens even spierballen laten zien als volksvertegenwoordiger en Gods planeet gaan redden over de ruggen van?”

gerlant@regiobode.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.