‘Reuzespannend, in een écht theater, da’s effe andere koek’

Hans Ruiter uit Heeten op de planken van Hoftheater met eigen streekcabaretprogrammaHEETEN/RAALTE – Al tijden kwam het af en toe ter sprake in de van oudsher Heetense vriendengroep Mag 7: zou het niet geweldig zijn als maat Hans Ruiter een keer in het Hoftheater zou staan met een eigen cabaretshow. “Hans sputterde dan niet eens heel erg tegen”, zo zegt Jeroen van Eunen met een knipoog naar het lijdend voorwerp, dat naast hem zit. De maten trokken de stoute schoenen aan en namen een maand of vier geleden contact op met het Hoftheater. En dus staat Hans als ‘Gewoon Hans’ op zaterdag 23 april daar op de planken met zijn soloprogramma ‘Sorry da’k oe lastug valle’. “Het is iets van mijn bucketlist”, zegt Hans zelf.

Wat de bezoekers mogen verwachten? Een avondje Sallands streekcabaret vol bespiegelingen en ergernissen in de categorie klein menselijk leed. Hans’ grote voorbeeld is Toon Hermans (“hij staat dichtbij de mensen, dat wil ik ook”), maar ook het werk van Herman Finkers ziet hij als inspiratiebron. “Ik doe ook niet aan typetjes. Wat je krijgt is gewoon Hans. Een kleine anderhalf uur prèk’n. Ik ga mensen lastig vallen met mijn sores en verontwaardiging. Vandaar ook de titel van de show: ‘Sorry da’k oe lastug valle’.”
De zeven maten van Mag 7 kennen elkaar van hun tijd als (bestuurs)lid van de Heetense jongerenvereniging de Ketting. Ze organiseerden disco’s in het Trefpunt en eigen tentfeesten. Dat had als gevolg dat enkelen van hen ook DJ werden in het uitgaanscircuit. In leeftijd variëren ze van eind 40 tot rond de 60. Zo’n twee keer per jaar hebben ze een gezamenlijk uitje. Waar dan in het verleden regelmatig de eerdere podiumverrichtingen van Hans ter sprake kwamen: zijn rol als meneer pastoor in een klucht van plaatselijke toneelvereniging Ars Longa en twee keer een kort soloprogramma tijdens de cabaretavond van de Ponyweek.

Fluitje

Het begon allemaal met de toneelvereniging. “Tijdens de repetities in aanloop naar de voorstellingen kreeg ik, volkomen terecht, wel eens op m’n flikker van de regisseur omdat ik een beetje mijn eigen gang ging”, vertelt Hans. “Dan dacht ik er wel even een eigen feestje van te kunnen maken, maar dat is natuurlijk verwarrend voor je collega-spelers. Het draait bij toneel om samenspel. Maar daaruit ontstond dus wel het idee om zelf een keer solo op de planken te gaan. Met een programma dat volledig uit mezelf kwam. In 2015 was de eerste keer. Tijdens de cabaretavond van de Ponyweek. Peentjes zweten? Dat viel reuze mee. Ik nam gewoon een sprong in het diepe en dat viel goed bij het publiek. Ik wist zelf ook niet dat ik het kon. Ik had me wel heel goed voorbereid, ik heb er een hekel aan om op mijn bek te gaan. Ja het kan natuurlijk dat er niet gelachen wordt om bepaalde grappen, maar dat ging allemaal goed. Maar ook daar ging het soms spontaan. Ik bedacht ter plekke een fluitje en een gebaar. Dat gebruiken sommige mensen uit Heeten nog steeds. Niks voorbereid, dat gebeurde gewoon.” Theo Otten (ook lid van Mag 7) voegt toe: “Ik mag het zeggen, het was een daverend succes. De hele tent, dik zeshonderd man, lag dubbel.”

Smetplooien

In 2017 ging Hans opnieuw het podium op tijdens de cabaretavond in Heeten. Daarna vond hij het welletjes. Wel hielp hij nog enkele keren mee achter de schermen, maar aan een ‘jaarlijkse’ verplichting om op de planken te staan, had Hans, zo vertelt hij, geen behoefte. En toen kwam corona…
Maar zijn maten wilden hem graag terug op het podium. Enkele plaagstootjes kregen een steeds serieuzer karakter. Waarna Jeroen besloot om Hans voor het blok te zetten. Hij nam contact op met het Hoftheater en wist twee mogelijke datums te reserveren. Hans mocht kiezen. Nadat de kogel zo’n maand of vier geleden door de kerk was gegaan, ging Hans dan ook in allerijl aan de slag. Want er moet dus wel een voorstelling van (zo’n) twee keer veertig minuten komen. “Ik ga gewoon zitten schrijven”, vertelt Hans. “Het komt volledig uit mezelf. Ik combineer stukken uit 2015 en 2017 met nieuw materiaal. Het gaat dan over dingen die ik meemaak, waarover ik me verbaas en opwind. En ook ergernissen en zelfspot over ouder worden. Dat gebeurt met smetplooien. Plekk’n woar-a’j opdreugt, waar je niet goed bij kunt. Het gaat ook over oud-dorpsgenoten uit Heeten. Over hoe tijden veranderen. Vroeger had je dokter Schoemaker in Heeten, z’n voornaam kende je niet eens, nu heb je het over Hans en Michiel. En ik heb bijvoorbeeld ook een stukje over putdeksels. Want ik erger me kapot aan die dingen die soms tien centimeter onder het wegdek liggen en waar je dan je schokbrekers op kapot rijdt. En niemand die het erover heeft…”

Dialect

Hij benadrukt echter ook dat het niet alleen maar zal gaan over Heeten, het dorp waar hij is geboren en getogen. Maar, zo vertelt hij ook: de voorstelling is wel in het dialect. “Dus als je dat niet verstaat, raad ik je aan om geen kaartje te kopen.”
Reuzespannend, vindt hij het zelf. “In een écht theater, da’s effe andere koek. Zo meteen komen ze écht voor mij. We zijn ook blij met de steun van het Hoftheater. Hun enthousiasme maakt het voor ons mogelijk om dit soort activiteiten te ontplooien en uit te voeren. Alle lof voor ‘t Hof.”
Slapeloze nachten heeft hij niet. Hans houdt een kleine slag om de arm, maar wat hem betreft blijft het (waarschijnlijk) bij een eenmalige voorstelling. “Ik vind dit hartstikke leuk, maar alleen als ’t mij uitkomt…”

De voorverkoop begint zaterdag 5 februari. Dat gebeurt die ochtend bij het ‘Bij de Bank gebouw’ in Heeten. Daar staat vanaf 10.00 uur ’s morgens een promostand. Iedereen die een kaartje koopt, krijgt een kopje koffie of thee met cake. Tickets kosten 12,50 euro. Onlineverkoop via staging2.hoftheater.nl. Mocht de voorstelling in verband met het coronavirus niet door kunnen gaan, wordt er een nieuwe datum gezocht.

Foto: Alex Witteveen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.