‘Een echt dorpshart waar iedereen zich thuis voelt’

Jelle Vloedgraven vanaf 1 april uitbater van Het Wapen van Wesepe; ‘Ik ben niet vies van vernieuwing’

WESEPE – Jelle Vloedgraven is als de nieuwe uitbater van het Wapen van Wesepe sowieso van plan om de openingstijden van het café uit te breiden. Dat gaat zo meteen niet meer ad hoc of op aanvraag open, maar krijgt ruimere, vaste openingstijden (sowieso in het weekend). En dat is dus al goed gevallen in het dorp, zo meldt hij. “Natuurlijk is dat fijn, maar ik vind het ook heel prettig dat mensen nu al feesten hebben gereserveerd bij me. Daar voel ik me echt door gesteund.”

Jelle (24), geboren en getogen in Wesepe, gaat op 1 april officieel van start. Maar inmiddels is hij achter de schermen al druk bezig met plannenmakerij. Ondertussen wordt ook het Wapen van Wesepe vernieuwd (nieuw sanitair, een nieuw interieur met andere kleurstellingen en nieuw meubilair) en daarbij houdt hij uiteraard ook een oogje in het zeil. Het pand is in beheer van Stichting Zalencentrum Wesepe. De stichting zorgt voor het interieur; de gemeente, de eigenaar van het pand, voor de buitenkant. Maar ook Jelle legt geld bij, zo vertelt hij.
“Zo’n driekwart jaar geleden werd ik door de stichting benaderd of ik de nieuwe exploitant wilde worden. De huidige exploitant, Bianca Tielbeke, had aangegeven te willen stoppen. Ik heb eerder de Hotelschool en een mbo-opleiding op het gebied van congres- en evenementenorganisatie gevolgd. Ik heb ook altijd al in de horeca gewerkt. Eind vorig jaar heb ik de knoop doorgehakt. Ondernemer worden was altijd een droom, maar ik had nog nooit de stap gezet. En hier kan het nu, in mijn eigen dorp! Ik denk dat dat ook goed is. Ik ken de mensen hier, dat maakt niet meteen alles, maar het is wel belangrijk. Ik wil hier zorgen voor een nieuwe, frisse wind. Maar het allerbelangrijkste is dat het dorpsgevoel hier blijft.”
Het Wapen van Wesepe biedt de gasten een cafégedeelte (dat wordt momenteel verbouwd en uitgebreid richting het terras), twee zalen en een kleinere ruimte voor etentjes en vergaderingen. “Ik zie het als een uitdaging om zakelijke markt hier naar binnen te halen”, stelt Jelle. “We hebben hier genoeg mogelijkheden voor grote bedrijfsfeesten of congressen. Maar ook voor particulieren hebben we veel te bieden. Ja, de markt voor bruiloften is kleiner dan vroeger, maar toch worden feesten weer populairder, ook bruiloften, dat is mijn indruk. Je hoeft ook niet per se te trouwen om een feest te organiseren. Ik wil straks volledig verzorgde feesten en bruiloften, de hele dag, aanbieden. We zijn namelijk ook een geregistreerde, officiële trouwlocatie. Wat dat betreft heb ik ook veel geleerd bij Boode in Bathmen en Landgoed de Uitkijk in Hellendoorn, waar ik eerder heb gewerkt.”

Sportvereniging

Jelle zet in op een goede samenwerking met de plaatselijke sportvereniging. “Ik zie ze niet als concurrent. Veel mensen beginnen daar met een borrel, maar komen uiteindelijk hiernaartoe. Ik ken heel veel mensen bij de vereniging en ben van plan om in de nabije toekomst te gaan praten. Weet je, als je hier in Wesepe wilt concurreren, dan ben je verkeerd bezig.” Hij zegt dat niet voor niets. In dorpen als Wesepe draait alles om gunnen. Daarnaast heeft de horecalocatie min of meer ook een dorpshuisfunctie. PB, Labor, het toneel en de school maken allemaal tegen aangepaste tarieven gebruik van de horecagelegenheid. “Maar ook dan wil ik dat ze hier honderd procent tevreden zijn”, meldt Jelle. “Die twee functies lopen elkaar niet in de weg.”

Trends

Jelle deed, naast Boode en De Uitkijk, eerder ook werkervaring op bij NuNu in Schalkhaar (“mijn eerste bijbaantje als afwasser), St. Tropez Gastrolounge in Deventer en het Postillion Hotel in Deventer. “En momenteel werk ik nog als bemiddelaar bij een horeca-uitzendbureau.” Met die ervaring en zijn netwerk zegt hij goed op de hoogte te zijn van de laatste trends in horecaland. “Laat het duidelijk zijn dat ik niet vies ben van vernieuwing. Zo ben ik van plan om het aantal biertjes uit te breiden. Ik vind het ook leuk om mensen daarbij te betrekken. Welk biertje zouden zij graag op de tap willen? Maar het hoeft niet eens allemaal op de tap. Het kan ook uit de fles. Daar ben ik allemaal nog mee bezig. En daarnaast ook met het personeel, want ik zoek extra krachten.”

Restaurant

Hij weet het, hij is jong. Ziet hij er niet tegenop dat hij straks aan het werk is in het café terwijl zijn maten aan de bar hangen. Jelle glimlacht. “Helemaal niet. Ik was eerder ook altijd aan het werk in het weekend. Dan zag ik ze niet. Zo meteen dus wel.”
Een horecazaak overnemen in coronatijd; ga er maar aan staan. “Het is een risicovolle gok”, beaamt hij. “Maar ik krijg steun van alle kanten. Ondernemen is risico nemen. Maar als we in april nog niet open mogen zijn, sta ik echt niet meteen onder water. Slapeloze nachten? Nee, althans niet in negatieve zin. Tuurlijk denk je na over de risico’s, maar het enthousiasme is groter. Over tien jaar hoop ik hier een goedlopend bedrijf te hebben. En ik zou het geweldig vinden om hier op termijn een à la carte restaurant te openen. Maar ik wil me nog niet vastleggen aan een tijdsbestek. Maar ik ga vooral voor een echt dorpshart waar iedereen, jong en oud, zich thuis voelt.”

Jelle Vloedgraven in het café van het Wapen van Wesepe. De huidige tap gaat er uit; er komt een nieuwe.