Home / Algemeen / Lierderholthuis pakt de schop na de bouwvak op

Lierderholthuis pakt de schop na de bouwvak op

Herbouw afgebrand Café d’Olde Wettering bij Dorpshuis biedt ook mogelijkheden

LIERDERHOLTHUIS – Na de bouwvak moet de schop de grond in, zo klinkt het vastberaden uit de mond van Walter Liebregts, lid van de werkgroep die zich buigt over de herbouw van Café d’Olde Wettering in Lierderholthuis. Bertwin Elshof, voorzitter van Stichting Dorpshuis Lierderholthuis sluit zich er maar wat graag bij aan. Mei vorig jaar brandde het café, net als de MFA die erachter staat eigendom van de stichting, tot de grond toe af. De MFA bleef wonderwel op wat rook- en waterschade na intact. Op de plek van het café moet een groot pand, qua exterieur een herenhuis, komen te staan met als het ware de stal en de hooiberg (de MFA) erachter.

Het nieuwe ‘herenhuis’ moet op de begane grond onderdak bieden aan een serre, een caféruimte met bar en tafels en een ruimte voor vergaderingen en feesten/partijen. Alles met flexibele wanden, zodat er, mocht dat nodig zijn, ook één ruimte van gemaakt kan worden. Op de eerste verdieping komen drie appartementen voor starters. De totale kosten van het hele project, zo vertellen de twee: 1 miljoen euro. “60 procent is verzekeringsgeld; 20 procent lening en 20 procent geld van fondsen”, meldt Elshof. “De Leadersubsidie van een ton is officieel nog niet binnen, maar dat lijkt goed. En ook met de andere subsidies moet goed komen, daar hebben we vertrouwen in.”
Na de brand werd meteen een werkgroep opgericht, die opereert onder de paraplu van Stichting Dorpshuis Lierderholthuis. Een groep van zes personen die óf eerder betrokken waren bij de bouw van de MFA óf in het bezit zijn van specifieke kennis. De verslagenheid was aanvankelijk groot, maar de sfeer veranderde snel. “Want we begonnen het ook te zien als een mooie gelegenheid om er een nieuw gebouw neer te zetten”, vertelt Elshof. “Een kans”, voegt Liebregts toe. “Eerst schrik je je kapot, maar gaandeweg raakten we enthousiast. Het café voldeed namelijk niet echt meer aan de eisen van deze tijd. Er was niks geïsoleerd. Zo’n houten vloer is wel gezellig, maar je verliest er veel warmte door. Dus qua energieverbruik had het café veel nadelen. Bovendien was destijds de MFA achter het café gebouwd. Die twee voorzieningen waren bouwtechnisch nauwelijks met elkaar geïntegreerd. Dus door de nieuwbouw kunnen we dat allemaal aanpakken.” En er speelt nog wat anders mee: de vorige exploitant van d’ Olde Wettering had, geluk bij een ongeluk, vlak voor het café afbrandde net zijn contract opgezegd. De zoektocht naar een nieuwe was net begonnen. “Dat gaf ons ook tijd”, vertelt Elshof. “We waren niemand wat verplicht. Normaal gesproken zouden we gebonden zijn aan contracten. Met de exploitant, maar misschien ook met brouwers. Daar hoefden we dus geen rekening mee te houden.”

Exploitatie

Een nieuwe exploitant is er nog niet. Sterker nog, het is nog niet eens duidelijk in welke vorm de exploitatie van de nieuwe locatie gegoten wordt. Misschien een commerciële partij die de boel gaat huren, misschien een organisatie met alleen maar vrijwilligers of misschien een exploitant (of aangestelde beheerder) die samen met vrijwilligers gaat werken. Het ligt allemaal nog open. “We hebben er namelijk voor gekozen om daar pas na de start van de bouw mee bezig te gaan. Wat vindt het dorp ervan? Kijk, de contacten met enkele geïnteresseerden zijn er nog, maar sommigen zijn afgehaakt omdat het allemaal te lang duurt. Dat is logisch ook. Als de bouw na de bouwvak begint, duurt het nog wel acht, negen maanden, voordat het pand klaar is. Tegen die tijd ben je twee jaar verder. Zo lang kun je mensen niet aan het lijntje houden. En je kunt wel op zoek gaan naar een nieuwe exploitant, maar dat is lastig als je nog niks kunt laten zien… “

Onderzoek

En, dat geven ze eerlijk toe, het duurde ook allemaal nog eens wat langer dan ze zelf wilden. “Van de verzekering kregen we namelijk maar een jaar vergoed voor inkomstenderving”, vertelt Liebregts. “En daar kwam corona ook nog eens overheen”, voegt Elshof toe. Liebregts: “Het vergunningstraject duurde ook langer dan we hadden ingecalculeerd. Onderzoek naar flora, fauna, de parkeersituatie en stof. Onderweg de boel weer aanpassen. Er zijn daar zoveel partijen bij betrokken. Zeker in een land met een cultuur als Nederland, waar het soms lijkt dat we alles tot zes cijfers achter de komma willen vastleggen, voordat er wat gebeurt.”
Ondertussen is er een interieursectie benoemd die bezig is met de plannen voor het interieur op de begane grond. Ja, het is de bedoeling dat er weer een echte kroegruimte is, maar of die zo ouderwets wordt als vroeger, dat is nog maar de vraag. “Je hebt hier drie stijlen die belangrijk zijn: agrarisch, industrieel en modern. Je moet niet de sfeer van vroeger naleven. Het is een nieuw gebouw met nieuwe materialen.”

‘Het kan altijd erger’

Al met al had het erger gekund, dat geven ze eerlijk toe. Ook met een knipoog: “We hadden zelf ook in dat gebouw kunnen zitten toen het afbrandde. Het kan áltijd erger.” Maar de ‘kans’ die de situatie gaf om er een nieuwe, op alle moderne eisen aangepaste locatie neer te zetten, gecombineerd met het gegeven dat er geen exploitant was, maakte het wat allemaal minder lastig dan het had kunnen zijn, dat geven ze eerlijk toe. Elshof: “Maar gemakkelijk was het ook niet.” Liebregts: “Als je ziet wat voor uren er in dit project zijn gestoken; als je dat allemaal had moeten uitbetalen, al was het een tientje per uur, dan had dit nooit gekund. En daar mogen we best trots op zijn, vind ik. Zo’n project als dit lukt je niet in grotere kernen als Raalte en Heino. En vergeet het niet, bij de bouw moeten we in het kader van de toegezegde zelfwerkzaamheid ook nog eens een groot beroep doen op de bevolking. Dan hebben we zeker veel handjes nodig. Maar misschien dat we het zo meteen, als alles klaar is, wel beter hebben dan ooit. Dat kan…”

Kader met raster: Overlast

De drie appartementen op de eerste en tweede verdieping (slaapkamer boven) zijn bedoeld voor starters. En als het even kan op starters uit de eigen omgeving. De nachtmerrie is natuurlijk dat ze boven te maken krijgen met ‘klagers van buiten’, maar volgens Liebregts en Elshof wordt er bij de bouw alles aan gedaan om geluidsoverlast in de toekomst te voorkomen. “Zo komt er beneden een zwevende vloer. We houden ons aan alle normen. En je kunt juridisch ook nog wel wat vast laten leggen met de huurders.”

Lees ook

Nieuwe fietsroute rond Sallandse Heuvelrug in teken van streekproducten

REGIO – De HORT, Hellendoornse Ondernemers in Recreatie en Toerisme, Toeristisch Bureau Hellendoorn en Salland …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.