Home / Algemeen / Ingezonden: Het zal ons een zorg zijn

Ingezonden: Het zal ons een zorg zijn

REGIO – Gerard Bekker, orthopedagoog uit Heino, vraagt zich af of we iets hebben geleerd van COVID-19. Hoe is het over een paar jaar als de brand is geblust? Hieronder zijn brief.

Antropologisch gezien wordt onze aardbol versierd met een grote verscheidenheid aan ‘mensbeelden’ met een even grote verscheidenheid aan culturen en hun daarbij horende normen en waarden. Bepaalde culturen roepen vragen bij ons op omdat wij ze niet kennen, derhalve vaak ook niet begrijpen of kunnen waarderen. In onze multiculturele samenleving zijn verschillende culturen bij elkaar gekomen. Wat de één als een verrijking ervaart, wordt door anderen als een bedreiging gezien. Het omgaan met elkaar vraagt om acceptatie en aanpassing en we weten in ons land als geen ander dat het niet altijd even vlekkeloos verloopt.
In Nederland hebben we het laatste jaar ervaren dat er in dit landje een grote verscheidenheid aan normen en waarden bestaat. Geen betere proef om eensgezindheid, opofferingszin, delen van lief en leed te toetsen als tijdens een pandemie. De huidige coronacrisis toont helaas in velerlei opzicht de kloof aan tussen het niveau van normen en waarden waar het gaat om de menselijke maat in een samenleving. Rekenen houden met de ander., dat vraagt nogal wat!

De mate en hoogte van beschaving wordt bepaald door omgangsnormen en waarden in grenssituaties omdat daar het verschil wordt gemaakt tussen de polen van menselijke betrokkenheid en egoïstische zelfinvulling. Wat hebben we voor elkaar over, zijn we bereid voor de ander in te leveren. Deze existentiële vragen bepalen het beschavingsniveau van een gemeenschap die veel voor elkaar over heeft en in schrijnende en levensbedreigende situaties bereid is lief en leed met elkaar te delen. Pas dan merk je dat het in een samenleving gaat om ‘samen met elkaar te leven’. Daar op het gewenste moment gepaste betekenis en inhoud aan geven, bepaalt het feitelijke niveau van onze menselijke maat.

Het afgelopen jaar heeft in veel opzichten veel duidelijk gemaakt over onze menselijke maat waar het ons omgangsniveau betreft. Bent u daar blij mee? Hebben we aan de verwachtingen voldaan of bent u teleurgesteld? Hebben we echt met elkaar rekening gehouden, heeft u ook binnen uw mogelijkheden echt het gevoel gehad daar een steentje aan te hebben bijgedragen? Gehoor gegeven aan de oproep mee te varen op het schip van staat waarvan de bemanning nog nauwelijks stuurboord van bakboord kan onderscheiden en vaak zwalkend over de woelige baren vaart?

Waar bijvoorbeeld horeca en ook marktkooplui als ballast over boord zijn gezet om plaats te maken voor evenementslaven. Ging het dan niet meer om het aantal contacten en bewegingen per vierkante meter?
Naast de onnoemelijk grote inzet van verplegend personeel en medici in de eerste perioden van de pandemie, is helaas het beeld in velerlei opzichten gekanteld. Daar waar er eerst hartstochtelijk werd geapplaudisseerd, wordt hen nu de rug toegekeerd en subsidieert diezelfde overheid megaevenementen vlak voor de ziekenhuisdeuren waarachter met bloed, zweet en tranen het hoofd wordt geboden aan het coronavirus.

De mate van zelfmedelijden neemt toe en onze overheid grijpt naar het experimentwapen om het hoofd te bieden aan een steeds groter wordende meute van ‘ontevredenen’ die het uitgaan zo missen en zo zielig zijn. Ze denken dat met een paar megaevenementen te kunnen compenseren ongeacht wat de eventuele consequenties zijn. Onder het mom van Fieldlabs proberen ze daar nog enige rechtvaardiging aan te geven. We zien wel wat het wordt en anders stellen we de norm volgende week wel weer bij!

Het roept het beeld op van de Spelen van Rome waar vroeger het volk tevreden werd gesteld met het bloed en zweet van de gladiatoren om ontevredenheid en onrust in de kiem te smoren. Onze gladiatoren zien uit hun ziekenhuisramen hoe het ‘volk’ onder hun neus dansend, zwelgend en brallend hun verloren tijd inhalen! Gelijk Nero steekt onze racefietsende minister van gezondheid de brand in het huis van zorg en empathie terwijl onze kameleon al appeletend glimlachend toekijkt. Het zou een afbeelding uit Dante kunnen zijn.

Als straks de brand geblust is en alle zorgmedewerkers die zoveel hebben moeten afzien weer op adem kunnen komen, als bonus eindelijk hun vaccinatie hebben gehad en een volgende parlementaire enquête de coronabestrijding gaat analyseren en na een paar jaar gaat evalueren is de druk van de ketel en gaan we over tot de orde van de dag. Misschien hebben we er iets uit geleerd!!!

Gerard Bekker
Heino

Lees ook

Spaaractie voor Sallandse vlag

RAALTE – Tien supermarkten in Salland bieden een spaaractie aan, waarbij de klanten stempels kunnen …

One comment

  1. Denk je heus dat we iets geleerd hebben? Echnie! Ja, dat empathie zeer tijdelijk is bij de gemiddelde burger. De neuzen hebben precies een paar maanden dezelfde kant opgestaan en toen was het over. Iedereen kwam in z’n eigen wappie tunnel, enkel bevestigd willen zien wat je er zelf van vindt terwijl je juist moet openstaan wat anders denkenden vinden om tot een eerlijke mening te mogen komen. Eigenbelang voorop! Democratie is zeker geen zegen bij deze pandemie veel meer een rem. Helaas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.