Home / Sallandcentraal / Gerlant: Een geel veld met een groene toekomst

Gerlant: Een geel veld met een groene toekomst

Ik kreeg de volle laag terwijl ik bij een doodgespoten veld stond te peinzen. De wandelaars die langskwamen, hadden hun oordeel over mij al klaar. Ik was een milieuverpester en met het doodspuiten van de akker had ik alle leven kapot gemaakt en het grondwater vervuild. Dat was best wel een gewaarwording want; ja ik stond daar in m’n blauwe overal, maar nee, het was niet mijn perceel. Ik had geen opdracht gegeven tot het doodspuiten, maar stond er gewoon te kijken en te wikken en wegen.

Het zijn m’n drie pubers die mij ertoe bewegen. Wij verbouwen, ik noem dat hobby, hier en daar een stukje mais. Dat we daar geen Roundup bij gebruiken, is eigenlijk ook al jaren heel gewoon. Ik stapte in m’n vrije tijd op de trekker, huurde ergens een machine en bewerkte het land. De kids gingen graag mee. Een loonwerker kwam bemesten en zaaien, ik croste nog een keer met de wiedeg een rondje over het land en de loonwerker deed nog een keer een rondje gewasbescherming. De mais wordt ‘op stam’ verkocht en ‘de schenker en de bakker’ worden betaald. De boekhouder keek altijd fronsend bij het financiële eindresultaat, maar ik lachte daarom.
De wandelaars, een echtpaar, waren nogal stellig: biologisch is de oplossing. Er is in mijn ogen geen grotere larie dan die boude bewering, maar we raakten in gesprek. De bekende biologische boer Jan tussen Heino en Raalte werd als voorbeeld aangehaald. Die was zo goed bezig. Ik vind niet dat ik daarover oordelen kan of mag. Er is geen goed of fout en overal is wat van te vinden in mijn optiek. Of ze zich wel eens hadden afgevraagd hoeveel liter diesel of dat koste, al dat getoer met een schoffel over het land, vroeg ik. Ze hadden geen idee. Mevrouw had het over bodemleven. Volgens boer Jan zou Roundup alles stuk maken. Ik bracht in dat elke biomechanische bewerking gepaard gaat met vele kilo’s trekker die de grond flink in elkaar drukken. Elke keer weer en dus brandstof. Dat ik niet weet wat vervuilender is of wat meer kapot maakt.

Kosten

Maar we kregen het ook over mijn pubers, die nu mee beslissen. Hoe ik vorig jaar als alleenstaande ouder in de eerste lockdown thuis moest zijn ter ondersteuning van de kids en niet dagen op de trekker door de provincie kon trekken. Hoe we toen alles hadden uitbesteed en nu exact in beeld hebben waar de kosten zitten. Meneer had geen idee dat wij een gemiddelde huurprijs van 1.000 euro betaalden. Dat de mais gemiddeld 2.050 euro per hectare opbracht, ook al omdat die door de droogte op sommige percelen niet veel groeide. Dat de kosten van de loonwerker, het zaaizaad, de kunstmest en al die andere kosten per hectare boven de 1.000 euro zaten en dat er dus niks was verdiend. Dat wij, toen we s ’avonds met de cijfers voor ons aan de keukentafel tegen een gemiddelde prijs van 350 euro per hectare aankeken voor de grondbewerking in het voorjaar. Sommige percelen moeten eerst gemaaid, alles moet gevreesd, geploegd en dan moet er nog een zaaibed bereid worden. Gigantische dieselslurpende bezigheden met zwaar materieel die de bodemstructuur niet ten goede komen. Wij zoeken dan met elkaar naar een oplossing. Wat voor de pubers duidelijk is: wij zijn geen filantropische instelling en pa mag wel zeggen dat een hobby geld mag kosten en dat je de uren dan niet moet rekenen, maar zo werkt het volgens hen niet.

Roundup

“Weet je”, vertel ik het echtpaar, “ik stond na te denken over het voorstel van de pubers. Er is een loonwerker die kan bemesten en mais zaaien in één werkgang. Dat had een van hen uitgezocht. Dus geen maaien, geen vrezen, geen ploegen. Geen dieselverbranding, geen vele keren een zware trekker over het land. Ik kan alles met twee, twee en halve liter Roundup per hectare en een tientje of vier, vijf doodspuiten zodat ik dan die ene loonwerker kan laten zaaien en bemesten. Dat scheelt heel veel brandstof, structuurbederf, uitstoot en geld en volgens mij bevorder je het bodemleven er ook nog mee. Wij kunnen niet voor de publieke opinie mooi weer spelen. De pubers verzekeren mij dat zij het, met de cijfers in de hand, op hun Zwolse school wel uit kunnen leggen.

gerlant@regiobode.nl

Nadat ik dit geschreven had, kwam deze documentaire over groenbemesters online. ‘Lochemse loonwerkers en boeren werken groener’, gepresenteerd door de ‘Zwolse stadsboerin’ Ellen de Lange. Ik wil hem u niet onthouden. Ik denk er wel wat van.

Lees ook

Ilona Hiddes van start als financieel coach

Raaltese helpt om kosten en uitgaven beter in beeld te krijgen RAALTE – Ilona Hiddes …

One comment

  1. Gerrit Vrielink

    Wat goed Gerlant dat je de link van de Lochemse boeren en de Innovatie Coöperatie hebt bijgevoegd. Een mooi initiatief dat kan leiden tot “omdenken” in de agrarische sector. In Lochem was er in 2020 een gezamenlijk initiatief van boeren en loonwerkers om het gebruik van glyfosaat te halveren. Iemand moet er mee beginnen en dat lijkt in de Achterhoek aan de orde te zijn. Hulde voor alle initiatiefnemers. Immers zien is geloven, ook bij de boeren (en misschien zelfs bij jou ;))

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.