Home / Sallandcentraal / Carolien: Durven Sallanders te praten over hun paranormale ervaringen?

Carolien: Durven Sallanders te praten over hun paranormale ervaringen?

Toen ik een jaar of acht was en ik bewust contact had met mijn overleden opa, was het voor mij moeilijk onder woorden te brengen wat ik ervoer. Ook hoe ik dat ervoer. Mijn moeder had de verklaring ´Carolien verwerkt het overlijden van haar opa op haar manier´. Maar ja, dat was niet hoe ik het ervoer. Opa was namelijk niet dood. Hij zat hartstikke levend op mijn bed. Hij had alleen geen aards lichaam aan zoals ik aan heb, al leek hij op hoe ik hem kende. Een heel enkele keer komt mijn opa nu nog buurten, dik 42 jaar na zijn overlijden, en dan ‘weet’ ik meteen dat hij het is, en ervaar ik hem als aanwezigheid. Ik hoor en ruik hem en praat vanuit mijn innerlijk met hem.

Wij mensen zien dingen met onze ogen, ruiken geuren met onze neus, horen geluid met de oren, voelen met de tastzin en proeven met de tong. Als mensen deze zintuigen verder ontwikkelen, leren ze nog meer zaken zien, ruiken, horen, voelen en proeven. Ze leren dat onderscheiden en onder woorden brengen. Dan ontwikkel je je paranormaal. Wat vroeger aan ‘de ziel of geest’ werd toegeschreven, wordt nu steeds meer gezien en ervaren als het ontwikkelen van je brein. Steeds meer wetenschappers zijn zich bewust dat je paranormaal ontwikkelen betekent dat je je brein en lichaam beter leert gebruiken. Dus zien het steeds meer als een resultaat van vooruitgang, van persoonlijke ontwikkeling van zelfverwerkelijking. Het wereldbeeld is aan het veranderen.

Steeds meer mensen ervaren dus paranormale zaken. Veel mensen die ineens de gedachten van een ander in hun eigen hoofd horen (dus die een opvallende telepathische ervaring hebben), gevoelens en emoties van andere mensen in hun lichaam ervaren, mensen die een ruimte binnenlopen en meteen voelen hoe de sfeer daar is, mensen die in een lege ruimte het gevoel hebben dat iemand hen aanstaart, of een geestverschijning of aanwezigheid ervaren of zelfs een bijna dood ervaring hebben. Zij reppen er niet vaak over. Ze zijn bang dat andere mensen hen als zweverig of soms zelfs als gestoord zullen zien. Bovendien is het, net als toen ik acht jaar was, voor veel mensen erg moeilijk om deze paranormale ervaringen onder woorden te brengen. Nu kun je wel proberen om dit soort ervaringen voor je te houden en met niemand te delen, maar hoe indrukwekkender en bepalender de ervaring, hoe moeilijker het is. En eigenlijk durf ik wel te stellen dat tegenwoordig bijna iedereen wel iets ‘paranormaals’ heeft meegemaakt. Praten erover blijft soms lastig en jezelf op dat vlak ontwikkelen spannend.

Durf jij en kun jij ‘gewoon’ praten over je paranormale ervaringen? Reageer gerust; info@carolienjonkman.nl.

Lees ook

Winter Wonderland in centrum Raalte

RAALTE – Het ROV heeft drie etalages van leegstaande panden in het centrum van Raalte …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.