Home / tweetpost / Gerlant: Kerk en kroeg

Gerlant: Kerk en kroeg

Mijn leven staat sinds negen weken volledig op zijn kop. Het uwe ook al zo’n acht weken. Negen weken geleden vloog mijn huis in de fik. Een paar dagen later kwam het coronavirus. Sindsdien woon ik met drie pubers in een vakantiebungalow. Niks is van onszelf en dat is best wel een ding.

Ik begeleid de pubers bij hun thuisscholing, terwijl ze in bed liggen te stinken. Als het nodig is, geef ik ze (verbaal) een pak op hun donder en soms een knuffel. Ik hang de vrolijke pias uit op sociale media en achter de schermen vecht ik met de verzekering een ‘oorlog’ uit. Artikelen en columns schrijven doe ik niet meer. ‘Als je niks toe te voegen hebt, kan je beter je mond houden’,  heeft een wijs man mij ooit geleerd. En waar moet ik over schrijven dan? Ik heb het ook op de redactie gevraagd. Over corona heeft iedereen wel een mening en over stikstof heb ik alles al wel gezegd. Kakelen als een kip zonder kop kan altijd nog.

Ik heb me afgevraagd wat nu het grootste gevaar voor de samenleving is. Sindsdien heb ik alle dagen even telefonisch contact gezocht met mensen die helemaal alleen zijn. Die niemand hebben om even aan te raken, een knuffel of aai over de bol te geven. Niemand hebben waar ze even hun hart kunnen luchten. Mensen die simpelweg gewoon helemaal alleen zijn.

Er komt licht aan het einde van de tunnel. Langzaam worden maatregelen opgerekt en de terrassen mogen vanaf tweede pinksterdag weer open. De voltallige Raalter coalitie wil dat er gekeken wordt naar de mogelijkheden om die terrassen te vergroten. Dat was het punt waarop ik dacht: ‘Ho eens even. Nu heb ik wat te melden.’

Kerken mogen vanaf 1 juni ook weer hun diensten houden. Maximaal met honderd man, maar wel op anderhalve meter afstand van elkaar. Als je dat visualiseert in de Raalter kerken, worden dat diensten met maximaal dertig man. Dat mag nu ook al, maar er komt weinig van. Een van de mensen met wie ik dagelijks contact heb, is een oud, zelfstandig vrouwtje uit Heino. Ze heeft kind nog kraai en wat ze erg mist is het naar de kerk kunnen gaan. Haar leven lang ging ze een paar keer per week naar de mis.

Nu maar hopen dat ze in Heino creatief zijn, bedacht ik me bij het nieuws over roep om de terrassen uit te breiden. Dat zal vast wel goed komen. Markzicht en Buuffies werken al samen. Bij Willem doet vast mee. Terrassen in het gazon rond de kerk is natuurlijk de oplossing. Terrassen op het plein voor het buurthuis en tegenover Marktzicht. Die auto’s kunnen wel ergens anders staan.

Een stukje verderop heb jij Bij Ne9eN. Daar kan je hetzelfde doen met het katholieke voorplein. Kerk en kroeg die gaan samenwerken: dat zou wat zijn. De horeca die ’s ochtends koffie schenkt, terwijl dominee en pastoor een dienst beleggen.

De pubers hebben nog wat praktische bezwaren. Want hoe moet de bediening dan gebeuren? Als Hubo en Welkoop allebei een pallet met kruiwagens bestellen, rijdt de ober die zo bij de tafel. Die verkopen ze later wel weer. “Maar dan heeft die mevrouw nog steeds knuffel gehad, pa”, komt er dan. “Dat weet ik”, zeg ik. “Maar dan heeft ze wel weer iets om naar uit te kijken. Eenzaamheid is op dit moment de grootste vijand van de maatschappij. Niet het virus.”

‘En bij Café de Baron?’, hoor ik ze zeggen. “Ongelovigen houd je altijd. Maar die kunnen zo in de voormalige gemeentetuin.” Ze zijn enthousiast geworden en van hun bed afgekomen. “Maar je mag van Rutte niet hard zingen, pa.” “Dan zing je toch zachtjes? Dan vraag ik opa en oma ook mee”, zegt de ander.

Hun pa die naar de kerk toe wil. Ze zijn toch wel lichtelijk verbaasd. Maar dat heb ik nooit gezegd. Ik wil wel heel graag gewoon weer eens –veilig op anderhalve meter-  die maandagmiddag onder de mensen zijn en een biertje drinken. En ik gun die mevrouw haar kerkdienst.

Dat kan alleen veilig als we nu even heel creatief zijn. Dan brengt deze crisis toch nog wat goeds. Ik zie mogelijkheden genoeg.

gerlant@regiobode.nl

 

 

 

 

Lees ook

Ingezonden: ‘Ik wens ook degenen die mij gekwetst hebben liefde toe’

Het Centrum voor Levensvragen Salland gaat in gesprek met mensen die worstelen met levensvragen, die …

2 comments

  1. doe maar rustig aan met plannen.
    in zuid korea worden uitgaansgelegenheden nu weer gesloten omdat is gebleken dat de nieuwe besmetting daar voor een belangrijk deel zijn opgelopen.

  2. Gerland Niet klagen maar dragen en bidden om kracht eens komt alles weer goed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.