Home / Nieuws / ‘Ik wil niet kapot thuiskomen’

‘Ik wil niet kapot thuiskomen’

Doseren is toverwoord bij monster-mountainbiketocht Dutch Masters of MTB

HAARLE – Tweehonderd kilometer mountainbiken op een dag. De vierde editie van de Dutch Masters of MTB, die op zondag 15 maart vanuit Haarle verreden wordt, is wederom een zware beproeving voor de deelnemers. Het parcours kent nog meer hoogtemeters, er is nog minder asfalt en het venijn zit hem opnieuw in de staart. “Ik wil finishen, maar niet geradbraakt zijn. Dat wordt nog heel lastig.”

Maximaal zestien uur mogen de deelnemers over de monstertocht van tweehonderd kilometer doen. “Ja, dat gaat mij lukken,” voorspelt Nijverdaller Nico Engbers (34), die voor de derde keer deelneemt. “De vorige keren deed ik er zo’n elf uur over. Een eitje is het zeker niet.” Het is een afstand die je niet zomaar even aflegt. “Het kost veel tijd en dat alleen al maakt het lastig om te trainen. In de voorbereiding op deze tocht in Haarle maak ik ook verre ritten, maar dan houdt het met 140 kilometer wel op.”
Engbers noemt zichzelf geen wedstrijdrijder. Zijn doel is om de eindstreep te halen en er een voldaan gevoel aan over te houden. “Ik heb geen richttijd in mijn hoofd wanneer ik wil finishen. Dat hangt van zoveel dingen af: het parcours, het weer. En het is ook een grote mentale uitdaging. Je moet scherp blijven om bijvoorbeeld alle bochten goed te blijven doorkomen, ook na meer dan honderd kilometer. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Ik wil finishen en daarna niet geradbraakt zijn. Dat is al lastig genoeg.” Dat dat niet voor iedereen de insteek is, weet Jan Besten van de organiserende Haarlese wielerclub SaMo. “De eersten finishen al binnen de acht uur. Dat is ongelooflijk snel. Die slaan de rustpunten ook vaak over of pauzeren zo kort mogelijk.”

Turbostand

Remco Kerkhof (44) uit Enter laat de tweehonderd kilometer aan zich voorbijgaan. “Dat wordt mij veel te gek. Als het honderd was geweest, had ik het aangedurfd. Ik fiets heel veel, maar ik wil niet helemaal kapot thuiskomen.” Toch doet hij dit jaar wel mee. Hij verschijnt aan de start van de nieuwe categorie, de honderd kilometer voor e-bikers. “Het idee leeft dat een e-bike alleen voor mensen is met lichamelijke klachten of die gehandicapt zijn. Maar dat is zeker niet zo. Ik heb nergens last van. Ik fietste laatst de paarse route hier en dan heb je op een gegeven moment een heel steil stuk. Ik zette mijn fiets op de turbostand en hop, ik was zo boven. Het is echt fantastisch. Ik denk dat er meer mountainbikers met een motortje rondrijden dan je denkt.”

Nijverdaller Engbers ziet zichzelf niet op zo’n mountainbike met elektrische ondersteuning zitten. “Ik snap wel wat Remco zegt. En het is ook echt een uitkomst voor mensen die anders niet snel naar buiten gaan om op de fiets te stappen. Maar ik wil dat niet, nu nog niet in ieder geval. Ik vind het leuk om mezelf uit te dagen, mezelf te pijnigen.” Kerkhof: “Vergis je niet, dat kan op een e-bike ook. Het gaat nog steeds niet vanzelf.” Er zitten namelijk wel wat restricties aan het gebruik van een e-bike tijdens de Dutch Masters of MTB. Zo mag de trapondersteuning maximaal 25 kilometer per uur bedragen en het vermogen mag niet boven de 250 Watt uitkomen. Er mag bovendien maar een accu ingezet worden. “Die mag je tussentijds niet wisselen of opladen,” weet Kerkhof. “Als ik het hele parcours op de maximale stand trap, dan kom ik niet over. Ik moet dus doseren, goed bedenken bij welk klimmetje ik wel hoger schakel en wanneer niet. En ik moet met de finish in zicht natuurlijk iets over hebben, zodat ik bij het publiek nog een beetje indruk kan maken.”

Podium

Het startschot klinkt op 15 maart al vroeg in de ochtend. Om 6 uur vertrekt de eerste groep mountainbikers vanaf de Kerkweg. Telkens vijf minuten daarna starten er nog eens drie grote groepen. De e-bikers beginnen om 7 uur aan hun tocht. “De Legends of Epic geven bij iedere groep het startschot,” vertelt organisator Besten. “Dat zijn Maarten Rechterschot uit Holten en Marco Zomer uit Raalte. Zij hebben het afgelopen jaar drie grote internationale mountainbikewedstrijden, zogenaamde epics, volbracht en mogen zich daarom de Legends of Epic noemen.”

Na honderd kilometer finishen de e-bikers op het podium in de tent aan de Molenweg. “Zij komen dan onder de fietsbrug door. De overige mountainbikers gaan daar overheen om aan hun laatste honderd kilometer te beginnen. Beide groepen kruisen elkaar daar. Vorig jaar was het honderdkilometerpunt bij het Ravijn in Nijverdal, maar dit jaar is dat dus bij de tent. Dat is voor het publiek extra mooi: dat ziet alle rijders twee keer voorbijkomen.”

Willy Jansen, dé parcoursmaker van de monstertocht, heeft weer een compleet nieuwe route uitgezet. “De fietsers rijden de ronde als ware tegengesteld aan vorig jaar en ze maken ongeveer een achtje,” legt Besten uit. “Er zijn nieuwe doorsteekjes, er wordt over meer singletracks gefietst en er is nog minder asfalt dan voorheen. Ik schat dat meer dan negentig procent van het parcours onverhard is. Ook het aantal hoogtemeters is met 1.775 een stuk meer dan andere jaren.” Een ding blijft onveranderd: “Het venijn zit hem opnieuw in de staart, met de steile helling bij de Uitkijk.”

Inschrijven kan nog tot en met 11 maart.

www.dutchmastersofmtb.nl

Tekst en foto: Jolien Koerhuis

Nico Engbers (links) en Remco Kerkhof doen op 15 maart beiden mee aan de Dutch Masters of MTB. Engbers legt tweehonderd kilometer af op een gewone mountainbike, Kerkhof fietst honderd kilometer op zijn e-bike. “Ook dan kun je jezelf pijnigen.”

Lees ook

Natuurbericht: Gadverdamme

Sjaak Bruggeman deelt met enige regelmaat zijn natuurmomenten met ons. Deze week zag Sjaak dat …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.