Home / Sallandcentraal / ‘Cuba blijft onze steun hard nodig hebben’

‘Cuba blijft onze steun hard nodig hebben’

25-jarige Stichting Humanitaire Hulp Antillen terug van werkbezoek aan Cuba

RAALTE/MATANZAS – Een gastvrije ontvangst, een verslechterende economie en hulpprojecten waarvoor steun nodig blijft, zo omschrijft voorzitter Dick Assink het werkbezoek van een delegatie van Stichting Humanitaire Hulp Antillen (SHHA) aan Cuba. Vier dagen bracht het Sallandse gezelschap door in hoofdstad Havanna en vier dagen in Matanzas, waar de stichting onder meer een weeshuis, een kinderziekenhuis en een school ondersteunt.

Foto: De Sallandse delegatie samen met de medische staf van het door Stichting Humanitaire Hulp Antillen gesteunde ziekenhuis in Matanzas.

“Vergeleken met een eerder bezoek gaat het economisch gezien slechter dan toen. Er zijn overal tekorten aan. In Matanzas is er wegens besparingen ’s middags geen stroom. En in Havanna worden ook in de hotels de airco’s regelmatig uitgeschakeld. De chauffeur van ons taxibusje had voor de terugweg naar het vliegveld in Havanna geen benzine meer. De vicepresident van de provincie Matanzas, een soort commissaris der koning, moest ingeschakeld worden om te zorgen dat hij 40 liter benzine kreeg, speciaal voor de Nederlandse delegatie. Die economische achteruitgang viel echt op”, zo peinst Assink. Dat sombere beeld lijkt in schrille tegenstelling te staan met dat van de drie miljoen toeristen per jaar, waaronder ook veel Nederlanders, die jaarlijks vakantie vieren in een luxe-ressort in Cuba: “Maar die zouden eens twee keer linksaf moeten slaan als ze op de grote wegen rijden, dan zitten ze meteen in de armoede.”
Ter ere van het 25-jarig bestaan van de SHHA werd dit jaar een speciaal boek gemaakt over alle activiteiten sinds 1994. Flink wat exemplaren werden uitgedeeld tijdens het bezoek aan het eiland. Zo zou de Nederlandse ambassadeur, Alexandra Valkenburg een exemplaar krijgen. Die bleek echter verhinderd omdat ze in Matanzas bij de opening van uitgerekend een speciale Rembrandt-tentoonstelling was. De eerste secretaris Joost van Wieren (“Aardige vent, hij kwam uit Meppel en kende Raalte goed”) nam dat nu op zich.

Kranen

Het belangrijkste doel van de reis, die door de bestuursleden en partners helemaal uit eigen zak betaald werd, was uiteraard Matanzas, de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Daar zijn in de loop van de afgelopen 25 jaar heel wat projecten ondersteund. “We hadden dit keer weinig goederen bij ons, maar wel geld waarmee we deze projecten ondersteunen. Elke euro is daar heel veel waard. In het kinderziekenhuis hebben we bijvoorbeeld tien jaar geleden een systeem met waterpompen geïnstalleerd. Stromend water was er maar op enkele plekken en nu in het hele ziekenhuis. Alleen is er nu een pomp kapot. Volgende keer moeten we dus voor vervangende onderdelen zorgen. Er blijft een grote vraag naar bijvoorbeeld ventilatoren en sanitair, zo kregen we van onze eigen coördinatoren ter plekke daar te horen. In het verleden hebben we er honderd Nederlandse waterkranen naartoe gebracht. Daarvan kunnen ze er nog veel meer gebruiken want ze zijn volgens de Cubanen veel beter dan Chinese kranen.”

Rillingen

De ontvangst was overal hartelijk. Kinderen van een door de stichting gesteunde school brachten zelfs een uitgebreide muzikale galavoorstelling voor de Nederlandse delegatie. “Op zo’n moment lopen dan toch wel de rillingen over je rug.” Bijzonder was ook het nieuws dat een beeld van de Nederlandse zeeheld Piet Hein, die in de baai van Matanzas de Spaanse zilversloot veroverde, gestolen bleek. “Bij de sokkel afgezaagd, waarschijnlijk om het metaal van dat beeld te verkopen. Maar ze hebben de dader en het beeld komt weer terug.”
Veel indruk maakte ook de ontmoeting in het ‘Casa de Amistad’ (Huis van de Vriendschap) met Fernando Gonzalez Llort, nu president van de Cubaanse organisatie ICAP voor internationale betrekkingen). Hij was een van de ‘Miami 5’ die 16 jaar in een Amerikaanse cel in Miami zat en wordt na zijn vrijlating en terugkeer door de Cubanen als een held gezien.

‘Continuing story’

Hoe lang is het werk van de 25-jarige stichting in Salland eigenlijk nog nodig? “Nou, ik denk dat het een soort ‘continuing story’ is, er is nog zoveel te doen daar. Ik ben zelf 73 jaar maar zo’n werkbezoek geeft mij en de andere bestuursleden een berg nieuwe energie om door te gaan. Al valt het niet mee om van temperaturen tussen de 27 en 32 graden terug te komen in een koud en nat Nederland. Warm maar arm daar kun je zeggen.”
Meer info is te vinden op www.shha.nl.

Lees ook

Heinose optocht ‘liep op rolletjes’ met meer deelnemers dan ooit

HEINO – Veel carnavalsoptochten in de regio gingen vanwege de slechte weersvoorspellingen niet door, maar …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.