Home / Sallandcentraal / Vijftig jaar denken en doen met Aksie

Vijftig jaar denken en doen met Aksie

Luttenbergse jeugdclub met dank aan fijne sfeer nog steeds hartstikke gezond

LUTTENBERG – “Het was wat meer Woodstock; het waren de wat vrijere geesten.” Herman Korenromp, lid van één van de eerste bezettingen van Jeugdgroep Aksie in Luttenberg, weet nog hoe de club in 1969 startte: als de wat meer alternatieve opvolger van de katholieke Jeugdraad. Maar dan wel een heel actieve opvolger (die zich overigens meteen losmaakte van de kerk), want al snel was Aksie een onmisbare club in het dorp. En nog steeds. De leden, grotendeels twintigers, organiseren jaarlijkse activiteiten als het Kinderkamp en de Jongerenweek, het Paasvuur, soosmiddagen voor de jeugd, diverse acties en nog heel veel meer. Daarnaast helpen ze bij vele andere activiteiten in het dorp. Aksie viert op zaterdag 5 oktober het 50-jarig bestaan met een receptie in Elckerlyc.

We spreken met drie generaties Aksieleden. Herman was er bij in de vroegere jaren; Reinart Wellinkvoorde was in de jaren ’90 lid (en voorzitter) en Gerben Oosterlaar en Mariëlle Kelder zijn respectievelijk lid en voorzitter van de huidige generatie. Een thema komt telkens terug: de gezelligheid. “Het is altijd de insteek geweest om activiteiten te organiseren voor de kinderen, maar ondertussen zelf ook heel veel schik te hebben”, vertelt Reinart. Zijn woorden worden beaamd door de anderen. “Ik weet nog dat we op Kerstavond altijd kerstmuziek draaiden op het kerkplein. Dat gebruikte ik natuurlijk als excuus om zelf niet naar de kerk te hoeven. En ik was niet de enige. Dan zaten we dus met half Aksie in ons honk (in Elckerlyc, red.).”

Hij begint te lachen. “Omdat we allemaal natuurlijk nodig waren om muziek te draaien. En ondertussen flink aan het bier.” Gerben: “Dat is nog steeds zo.” Reinart: “Vroeger grepen we elk excuus aan om weer te vergaderen. Het liefst negen zaterdagen aan de slag voor het Paasvuur, zodat we om vier uur weer met z’n allen de kroeg in konden. Het was in mijn tijd zo’n hechte club. We houden nog steeds elk jaar feestjes met leden uit die jaren. Die groep heeft mij ook gevormd. Ik zag ze vaker dan mijn kameraden!” Herman: “Ik kan me herinneren dat we in mijn tijd middenin de nacht aan het praten waren over hoeveel liter bloed een mens heeft. We kwamen er met elkaar niet uit. Eerst zijn we naar het café gelopen, dat zat al dicht, en daarna hebben we de dokter maar gebeld. Die was natuurlijk enorm enthousiast om ons met onze vraag te helpen…”

Hot Love

Aksie heeft zich, qua activiteiten, altijd gericht op de plaatselijke jeugd van 7 tot 16 jaar. Maar in de seventies organiseerden de leden ook een eigen festival in de zandafgraving in Luttenberg: Hot Love. Dat ging meerdere jaren goed, Hot Love trok op z’n hoogtepunt circa zesduizend bezoekers, maar in 1974 viel het festival bijna letterlijk in het water. “Het regende de hele dag”, vertelt Herman. “We organiseerden Hot Love in samenwerking met Ben Veldkamp. Hij was toen DJ voor Avro’s Toppop. Earth & Fire zou spelen, maar gezien het weer en de niet al te royale kleedkamervoorzieningen, wilden ze niet optreden. Karel van de Graaf (destijds DJ, later tv-presentator, red.) hielp namens Ben mee. Hij liep naar de band toe: ‘Oh, jullie willen niet spelen? Dan komen jullie ook niet meer op de radio’. Daarna was het snel geregeld.” Maar hoe dan ook werd het festival een sof. Aksie bleef zitten met een enorme schuld. Het betekende bijna het einde van de club. Maar de leden herwonnen zich, hielden een collecte (en beloofden dat ze nooit meer een festival zouden organiseren) en startten met nieuwe activiteiten, zoals een boeldag en diverse acties die nog steeds bestaan. “Het was een dieptepunt, maar het heeft ook veel mooie dingen op gang gebracht!”

Kweekvijver

Dat een jeugdgroep als Aksie de 50 mag aantikken, is best uniek. Reinart wijst naar het gegeven dat Aksie een eigen honk heeft in Elckerlyc. Daar waar vergaderd kan worden, maar waar ook een biertje klaar staat. “En we hebben altijd opgelet dat er niet teveel mensen tegelijk erbij kwamen of eraf gingen. Het grootste gevaar is dat iedereen dan tegelijk besluit om ermee te stoppen.” Gerben beaamt het. “Toen ik erbij kwam, een jaar of acht geleden, lag Aksie bijna op z’n gat, toen was dat dus wel gebeurd. Maar nu hebben we gewoon weer zo’n vijftien leden. Eigenlijk had ik er allang mee willen stoppen, maar enkele anderen waren me voor. Vandaar dat ik nu nog lid ben.” Herman: “Aksie heeft altijd veel vaste vrijwilligers gehad. Vaak vrienden van leden. Daarmee had je een poel waaruit je kon vissen.” Mariëlle: “Doordat het zo gezellig is, wil iedereen ook altijd graag meehelpen.” Reinart: “En het scheelt ook dat de Aksieleden vaak de types zijn die wat willen. Je ziet ze vaak later terug in allerlei besturen.”

Bovendien, en dat is ook belangrijk, Aksie vormt niet alleen de kweekvijver voor bestuurlijk talent, maar ook voor vele relaties. Tussen Reinart en zijn partner bloeide het op tijdens hun Aksiejaren. Mariëlle: “En ik kijk Gerben aan… Hij ook.” Reinart: “En zo zijn er nog heel wat meer.”

Zeppelin

Waarin Aksie ook verschilt van veel andere soortgelijke jeugdgroepen is dat de groep qua opleiding heterogeen is. Van universiteitsklantjes tot bouwvakkers. Denkers én doeners. Reinart: “In mijn jaren had je een streepje voor als je een trekker of een auto had. Ik kan me nog herinneren dat het een tijdje flink koud was. Alle bouwvakkers zaten in de vorstverlet. Toen ik na twee, drie weken weer in ons honk kwam, kende ik het niet terug. Ja, die bouwvakkers verveelden zich en waren hier maar aan de slag gegaan!”

Reinart denkt in die context ook met veel plezier terug aan zijn vroegere Aksiemaat Ed. De twee heetten in de volksmond zelfs Ed en Willem Bever. Altijd bezig, altijd aan het knutselen, altijd in de weer met Willie Wortel-achtige uitvindingen. “Ed probeerde ooit tijdens Kinderkamp een zeppelin te maken van oud landbouwplastic. Het was nogal warm. Hij had zelf een constructie gemaakt. Volgens hem moest de lucht daarin dan vanzelf opwarmen en zou dat ding gaan vliegen. Er kwam niks van terecht. Aan de andere kant, Ed had ook echt goede ideeën. Op het kinderkamplandje hadden we geen stromend water. Maar Ed kwam op het idee om een bron te slaan. En dat werkte. Kraakhelder water, die bron zit er nog steeds.”

Hoogtepunten

Het kinderkamp en de jongerenweek zijn ook voor de huidige generatie jaarlijkse hoogtepunten. “Twee weken vol gezelligheid, lol en herinneringen”, stelt Mariëlle. En ze blikt ook alvast vooruit naar het komende jaar. “We houden natuurlijk een receptie, maar we willen er dit jaar ook een jaar vol hoogtepunten van maken. Voor al onze kinderactiviteiten hebben we gespaard. Alles krijgt wat extra’s!”

De receptie bij Elckerlyc op zaterdag 5 oktober duurt van 11.00 tot 17.00 uur. Iedereen die Aksie een warm hart toedraagt, is welkom. Voor de kinderen zijn er die dag verschillende activiteiten. Daarnaast zijn er meerdere toespraken en komt Höllenboer ook nog even langs.

Lees ook

Ondergronds brengen hoogspanningsleiding Raalte stuk dichterbij

RAALTE/ZWOLLE – Het Platform Kabelvrij Raalte is blij met het besluit van de provincie Overijssel …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.