Home / Algemeen / Zondagse Gedachte: Gast aan tafel

Zondagse Gedachte: Gast aan tafel

In mijn studententijd ontstonden er patronen dat groepjes met regelmaat bij elkaar gingen eten. Je woonde alleen en wat is er dan gezelliger dan het nuttige met het aangename te combineren. Je schoof je benen bij een ander onder tafel en paste je aan aan de gewoontes van die ander.

Gewoontes

Wanneer wij samenkomen in de viering dan hebben we een ander soort tafel. Je schuift je benen er niet onder maar je past je wel aan de gebruiken aan. Dan is het geen tafel waar de dagelijkse kost op staat. Je vult je maag er niet mee. Er gebeurt wat anders. Welke plaats heb je in de ruimte. Zit je vooraan, of bevalt zo’n hoekje achterin beter. We zullen daar verschillend in zijn maar het is goed om te kijken welke plek we in willen nemen. Komen we om gezien te worden, om erbij te horen, om even andere mensen om ons heen te hebben?

Ik doe er toe

natuurlijk willen we gezien en gehoord worden. Wat ik vind, hoe het in mijn leven verder gaat, ik moet daar wel een mening over hebben in deze tijd. Er wordt mondigheid gevraagd, anders blijf je nergens. Dat zijn toch de ongeschreven regels van deze tijd: dat je voor jezelf op kunt komen, dat je jezelf in beeld brengt, dat je laat zien dat JIJ er bent.

Dat klinkt een beetje op-de-borst-klopperig en daar zijn we eigenlijk niet mee opgevoed. Toch voelen wij onszelf nog best belangrijk. We willen niet graag voorbijgelopen worden, we zijn graag een belangrijke gast en zullen dus niet graag vrijwillig op de laatste plaats gaan zitten.

Waardige gast

Toch wordt van ons gevraagd om eerlijk naar ons zelf te kijken. We kunnen bij ieder mens fouten ontdekken en doen dat ook al snel. We vergelijken en hebben dan snel een oordeel: daar hoor ik niet bij, die is heel anders.

Maar als wij een gemeenschap willen vormen, ondanks dat we elkaar niet uitgekozen hebben, dan wordt van ons openheid gevraagd die nieuwe mensen steeds uitnodigt. Het is prachtig om te zien, hoe groepen vrijwilligers die souplesse hebben; zich te laten inspireren door het anders zijn van de ander. Bereid zijn te leren van een ander, de grootsheid van de ander erkennen. Maar we weten ook wel dat het alleen mogelijk als we onze eigen goedheid, ons eigen aanzien niet te hoog in het vaandel hebben. In dat besef mogen we een waardige gast zijn en delen in het maal van verbondenheid.

Godelieve Pieper
Geestelijk Verzorger
De Hartkamp, Raalte

Lees ook

Talentvolle organist Wilmink treedt op in W.H. Zwart Hal

LEMELERVELD – Zaterdagavond 23 november treedt de jonge, talentvolle organist Maarten Wilmink op in de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.