Home / Algemeen / Xena Wimmenhoeve eerste Kei van Wijhe

Xena Wimmenhoeve eerste Kei van Wijhe

WIJHE – Xena Wimmenhoeve mag zich sinds afgelopen week de allereerste Kei van Wijhe noemen. Ze kreeg de Wijhese Kei, de wisseltrofee die hoort bij deze titel, uitgereikt door locoburgemeester Marcel Blind. Na haar gouden plakken op het EK en WK rolstoelbasketbal, mag Xena nu deze individuele titel aan haar overwinningen toevoegen.

Het bestuur van de Diekdaegen gunt Xena de titel van harte. “Xena is een meer dan terechte winnaar. Ze maakte veel mee; haar moeder overleed jong en ze doorstond zelf een hele strijd met chemo’s en een grote operatie. Haar positieve houding en denkwijze valt op. Verder haalde ze met haar basketbalteam al twee Europese titels en een wereldtitel binnen. Haar positieve houding mag zeker beloond worden met de Wijhese Kei en zij kan een voorbeeld zijn voor veel anderen.”

Xena is trots op haar nieuwe titel. “Het is een hele eer, sowieso om de eerste te zijn die deze titel mag dragen.” De trofee vindt ze prachtig. “Het verhaal achter de trofee, over het uitstijgen boven het gemiddelde, vind ik een mooi symbool. Bijzonder ook om mijn naam nu op het perkament te zien staan als eerste winnaar van de Wijhese Kei.”

‘Kijk naar wat je wel hebt’
Xena is pas negentien, maar heeft al een heel leven achter de rug. Op haar elfde overleed haar moeder. Amper een jaar later bleek Xena zelf een vorm van botkanker te hebben. Na de nodige chemokuren onderging ze een zware operatie, waarbij een deel van haar been verwijderd werd. Een intensief en lang revalidatietraject volgde. “Ik werd snel volwassen in die periode. Door het overlijden van mijn moeder, maar vooral ook door mijn eigen ziekte- en revalidatieproces.”

Haar positieve levensinstelling klinkt in alles door. “Als er iets op mijn pad komt, als er tegenslagen zijn, dan zet ik die knop om en ga ik door. Ik kan me mijn leven zonder mijn handicap ook niet meer voorstellen. De persoon die ik nu ben, was ik niet geworden zonder mijn ziekteproces. Het is vooral het herstelproces geweest waar ik die positieve houding leerde. Accepteren wat niet meer is en kijken naar alles wat je wel hebt. Want het leven gaat ondertussen ook gewoon door.” Ook humor hielp haar door heel wat moeilijke momenten heen. “Humor maakt alles luchtiger, ook mijn handicap. Het is heerlijk als je met elkaar ook gewoon kunt lachen om dat wat tegenzit.”

Topsport
Haar doorzettingsvermogen is enorm. Voorheen handbalde Xena. Na haar operatie moest ze dit opgeven. Ze bleek rolstoelbasketbal ook leuk te vinden. In drie jaar tijd won ze met haar team twee keer goud op het EK en eenmaal goud op het WK. Inmiddels heeft het Nederlandse rolstoelbasketbalteam zich geplaatst voor de Paralympische Spelen in Tokio 2020. Naast het Nederlands team speelt Xena ook competitie in clubverband. Ook volgt ze een opleiding Marketing & Communicatie.

Wat wil ze haar dorpsgenoten meegeven? “Leef gewoon voluit in het hier en nu. Elke dag is er één. Daar moet je het beste van maken. Je hebt een keuze. Ga ik bij de pakken neerzitten of haal ik het beste uit de dag? Ik kies voor het laatste.”

Met haar negentien jaren kan Xena trots zijn op haar trofee. Haar mouw schuift wat naar achteren. Een tatoeage wordt zichtbaar. ‘Dikke kus, mama’ prijkt op haar onderarm, in het handschrift van haar moeder. Daar kan geen gouden plak of Wijhese Kei tegenop. De mooiste prijs, de kus van haar moeder, reist overal met haar mee.

Foto: Jan van Aefst Fotografie

Lees ook

Bijeenkomst OVKK en Stimuland in teken van leefbaarheid

HEETEN – Stimuland en OVKK organiseren op 21 november een interactieve bijeenkomst voor initiatiefnemers en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.