Home / Uncategorized / Zondagse Gedachte: Aangesproken

Zondagse Gedachte: Aangesproken

Jaren geleden hadden we in de zomervakantie een jongetje uit Berlijn op vakantie. Zijn naam was Tomas. Omdat het zo goed klikte kwam hij ook rond Pasen op vakantie. Natuurlijk verstond hij niet alles maar het leerde snel. In de kerk ging het echter te snel maar hij hoorde iedere keer zijn naam noemen. Iedere keer schrok hij weer even op. Nee het ging niet over hem. Of toch ook?

In de huid van

Tomas die zich met hart en ziel heeft ingezet en door enorme teleurstellingen, wanhoop en verdriet, gedesillusioneerd is geraakt; waarom nu zo, kon het nu niet anders gaan?
Een zo menselijke reactie. Je wilt het liefst heel ver weg van alles wat je gedeeld hebt, alsof het nooit gebeurd was. En tegelijk trekt het je, zoek je het weer op. Tomas zoekt ook zijn vrienden weer op, om houvast te vinden in de angst, in de diepe teleurstelling. Ook om elkaar te steunen, om begrip en erkenning te vinden. En als de leerlingen dan vertellen dat ze de Heer hebben gezien dan voelt Tomas zich aangesproken in zijn pijn en gekwetst zijn. ‘Maak jezelf iets wijs maar mij niet. Dit is echt en dat kun je niet op die manier troosten.’

Bewijs

Dood is dood, en denk maar niet dat het anders wordt omdat je dat nu eigenlijk zo graag wilt. Tomas kan niet voorbij de pijn en hij wil het bewijs van zijn pijn, van zijn werkelijkheid. Voor hem lijkt alles voorbij. Een realiteit die we zeker herkennen als je iemand verliest. Toch blijft Tomas bij zijn vrienden komen. En als hij bij zijn vrienden is wordt hij aangesproken. Hij herkent de wonden, maar in die wonden herkent hij de boodschap van bevrijding op een diepere manier. Het houdt niet op bij de pijn maar daar doorheen kan iets nieuws ontstaan.

Opnieuw aangesproken

Door onze pijn kunnen wij ook groeien, zoek niet het graf in je leven maar een nieuw begin. Laat je leiden door de hoop dat er altijd weer een nieuw begin te vinden is. Nee niet door heel hard te denken maar wel door te leven, intens en oprecht. Door te blijven voelen, ook als het moeilijk wordt. Juist het doorvoelen van de pijn, het overgeven aan het leven, aan de onverwachte gebeurtenissen, maakt dat geloof kan groeien, maakt dat wij uiteindelijk met Tomas kunnen zeggen: ‘Mijn Heer en mijn God!’

Godelieve Pieper
Geestelijk verzorger
De Hartkamp

 

Lees ook

Terrassen in Raalte gisteren weer open – sfeerimpressie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.