Home / Belangrijk / Boeren in Salland: “Zonder tegengeluid geef je toe”

Boeren in Salland: “Zonder tegengeluid geef je toe”

Sallandse agrariërs over het toenemende aantal bedreigingen in hun sector

LEMELERVELD – Boeren maken zich zorgen over radicaliserende dierenactivisten. Maar velen lijken liever hun mond te houden. Wat als er bij hen ineens ongevraagd activisten met camera’s in de stal staan?

Het was dan ook lastig om meerdere agrariërs te vinden die wel wat durven te zeggen, maar melkveehouders Rolf Roelofs uit Lemelerveld, Marcel Strijtveen uit Lierderholthuis en Arjan Pakkert uit Mariënheem nemen geen blad voor hun mond.

“Burgemeester Martijn Dadema kan wel zeggen dat hij in Raalte de toenemende zorgen over bedreigingen niet terugziet in de aangiftecijfers, maar hoe zit het dan met die wandelaars die laatst naar de konijnenhouder liepen? Ze deden weliswaar niks onwettigs, maar die konijnenhouder is bang. Het is hoe dan ook intimiderend!”

Gerlant Zielman (Salland Centraal) kreeg zelf een telefonische bedreiging nadat hij via Twitter had aangekondigd naar een vergadering van Animal Rights te willen. Andere boeren zien zich geconfronteerd met insluipende actievoerders die misstanden in de stallen aan de kaak willen stellen of krijgen dreigbrieven. Een man die werkzaam is in de vleesindustrie vertelde ons informeel over pogingen om veewagens in de brand te steken. Terrorisme noemde hij het. Rolf: “Motorclubs die zich niet aan de wet houden, worden opgerold, maar zo langzamerhand zet ik de dierenactivisten en die clubs qua ernst van hun daden naast elkaar. En ik denk dat ik liever een biertje drink met een Hell’s Angel dan met een dierenactivist…”

De toon is gezet. Ja, ze weten allemaal dat er in Nederland boeren zijn die niet goed voor hun dieren zorgen en het is prima dat dat aan de kaak wordt gesteld. “Maar het is de manier waarop”, stelt Arjan. “En dat het insluipen ook nog eens wordt aangemoedigd door Tweede Kamerleden van de Partij voor de Dieren gaat echt te ver. Je blijft weg van andermans privégebied.” Marcel: “Marianne Thieme is na ziekte weer terug in de kamer. Ze liet weten heel erg op haar privacy gesteld te zijn. Ik kan me dat goed voorstellen als het over ziekte gaat. Maar voor boeren telt die privacy blijkbaar niet.”

Arjan: “Als ik zou vermoeden dat mijn buurman een wietplantage had, zou ik er nog niet ongevraagd naar binnen gaan om te kijken of m’n vermoeden wel klopt, zelfs niet al zou mijn dochter ernaast slapen. Daar zijn andere wegen voor. Als activisten misstanden vermoeden, kunnen ze de NVWA erop zetten. Die komt echt wel, dat zijn ze verplicht bij iedere melding. Meestal constateren zij dat er niks aan de hand is, maar dat accepteert de publieke opinie dan niet. Laatst was dat nog het geval in een kippenschuur in de polder. Geen misstanden geconstateerd, maar als je zelf niet actief op zoek naar dat nieuws gaat, kom je dat allemaal niet te weten. Het vervelende is dat het beeld van die zogenaamde misstanden wel blijft hangen, het kwaad is dan al geschied.”

Rolf: “Sommige media publiceren er ook maar wat graag over…” Marcel: “Als er een debat zit aan te komen over dierenwelzijn kun je er donder op zeggen dat de week ervoor weer een zogenaamde misstand naar buiten komt!”

Tegengeluid
Rolf is de enige met een uitgebreid bewakingscamerasysteem. Zeer zeker waren onwelkome dierenactivisten één van de redenen om daarvoor te kiezen. “Want wat doe je als ze ineens voor je staan? Je kunt dat soort dingen nooit met honderd procent zekerheid zeggen, maar ik ben bang dat ik dan niet voor mezelf kan instaan. Maar ik ben verder niet zo bang. Ons verhaal moet verteld worden. Als je er niet op in gaat, verandert het nooit.” Arjan: “Zonder tegengeluid geef je toe. Aan de keukentafel hebben veel boeren hier echt wel een mening over, maar als die mening aan de keukentafel blijft, settelt alleen het negatieve beeld dat de actievoerders schetsen.”

Over hoe het schijnbaar toenemende activisme aangepakt kan worden, bestaan verschillende ideeën. Marcel denkt dat de stallen vaker open moeten om het publiek te informeren over het reilen en zeilen op een boerenbedrijf. “Jezelf constant moeten verdedigen voelt ook niet altijd goed, maar we moeten er ons ook niet zo maar bij neerleggen. We hebben dit als sector een beetje laten gebeuren”, stelt hij. Arjan is daar wat genuanceerder over. “Er zijn best veel open dagen.”

Marcel houdt echter voet bij stuk. “Die activisten laten dezelfde beelden 1001 keer zien. Zo vaak dat je gaat geloven dat het allemaal echt is, maar dat is het niet! Die beelden geven meestal een vertekend beeld.” Gerlant: “In bijna elke stal is wel een ziek dier te vinden. Bij ons thuis hadden we vroeger een apart quarantainestalletje voor de zieke dieren. Als ze daar hadden gefilmd, zou dat er heel heftig uitzien. Maar dat is logisch. Die plek was een ziekenhuis. In Laag Zuthem maakten mensen melding van een zieke koe in de wei. Dat zou dierenmishandeling zijn. Maar die koe was nota bene naar buiten gelaten op advies van de veearts.”

Escalatie
Arjan: “Laatst was er een item op tv over kalfjes in de kalveriglo’s. Daar stond onder andere. een wetenschapper van de agrarische Universiteit van Wageningen bij. Op een gegeven moment liepen er wat bezoekers langs. Die kalfjes kwamen naar buiten, want die hoorden mensen, dachten dat ze melk kregen en begonnen alvast op de speenemmer te zuigen. Die mevrouw van Wageningen stond daar vervolgens doodleuk te vertellen dat die kalfjes naar buiten kwamen omdat ze last hadden van postnatale stress. Helemaal geen stress, die kalfjes waren gewoon blij!

Het is zo gemakkelijk om een totaal verkeerd beeld van een boerderij neer te zetten. En dat is nu net het vakmanschap van de activisten. Ze zijn er zo goed in om in hun filmpjes de juiste toon, de juiste muziek en de juiste kleuren te gebruiken. Daarmee vertellen ze een eigen verhaal met beelden die vaak uit de context zijn getrokken, maar wel op zo’n manier dat het net geen liegen is. Ze zitten precies op het randje. Hun boodschap blijven ze herhalen. Het is een techniek die overal in reclames wordt gebruikt. In de crisisjaren van de vorige eeuw werd dezelfde techniek ook gehanteerd in Duitsland. Dat is een vergelijking die ik heel bewust maak; de reden dat ik hier zit: dat ik me zorgen maak dat het allemaal vreselijk gaat escaleren. Dat je een soort Kristallnacht krijgt voor boeren. Ik zie de gelijkenissen; de manieren waarop mensen worden opgehitst.”

Rolf: “Dat blinde fanatisme. Had je laatst dat interview van Sven Kockelmann met Esther Ouwehand moeten horen. Twintig keer dezelfde vraag over haar positieve houding tegen activisten die de wet overtreden en geen enkel antwoord!”

Bubbel
En ja, dat is duidelijk te merken aan de mannen, het is en blijft, wat hen betreft, ook deels die eeuwenoude tegenstelling tussen stad en platteland. Gerlant: “Toen mijn dochter in Zwolle naar school ging, kwam ze ineens met allemaal kritiek op de boeren thuis. Zo snel gaat het. Die verhalen van haar klopten helemaal niet. Maar ja, dat is de Zwolse bubbel, je gaat als kind gemakkelijk mee in de flow van de stad.” Arjan: “Maar je buurman heeft jouw roots niet. En daar nemen ze alles voor waar aan.”

Rolf: “Het is deels echt onwetendheid. Ik lees wel eens voor op de school van mijn kinderen. Echt, die hebben geen idee van hoe een koe leeft en hoe het op een boerderij reilt en zeilt. Dat kun je ze ook niet kwalijk nemen.” Marcel: “Mark Rutte zei ooit iets in de trant van dat elke inwoner van Nederland de Nachtwacht moet hebben gezien. Nou, ik denk dat het veel belangrijker is dat iedere Nederlander een boerderij bezoekt om met eigen ogen te zien hoe zijn voedsel geproduceerd wordt.”

Lees ook

Pop-up outletstore in Wijhe

WIJHE – Een aantal Wijhese modeondernemers opent op vrijdag 22 en zaterdag 23 november weer …

4 comments

  1. Actievoerders moeten eerst bij een ‘verdachte’ agrariër gewoon aankloppen en vragen of ze het bedrijf mogen zien. Als dat niet wordt toegestaan, tja dan is het aan de situatie of dan een nachtelijk bezoek gerechtvaardigd is of niet (NVWA kan ook misleid worden). Doel en middelen, denk aan de slachthuizen waar e.e.a. ook niet al te mooi toegaat.
    Populisme is een beangstigend iets. Het is er altijd al geweest zoals Arjan aangeeft, maar zelfs de steeds kleinere wordende wereld draagt er niet aan bij dat men genuanceerder met beweringen omgaat. Dat is eigenlijk vreemd, want juist doordat je via bijvoorbeeld internet jezelf volledig kan inlezen en laten voorlichten. Het tegendeel lijkt veel meer de waarheid: men leest en gelooft het liefst wat men wil lezen en geloven (dank fb en twitter). Je eigen straatje dus. En dat maakt het lastig. De nieuwe waarheid heet dat geloof ik. Een plus een is allang niet meer twee tegenwoordig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.