Home / Sallandcentraal / ‘Ik ben als de dood dat niemand gaat lachen’

‘Ik ben als de dood dat niemand gaat lachen’

Maarten Metz uit Lierderholthuis schreef zelf een klucht voor de plaatselijke toneelvereniging

LIERDERHOLTHUIS – “Het is mijn favoriete citaat van Pippi Langkous: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’.” Maarten Metz uit Lierderholthuis begint te lachen. “Maar zo is het wel een beetje…” Hij schreef zelf de toneelklucht ‘Over de top’ die op vrijdag 1 en zaterdag 2 februari in het plaatselijke dorpshuis wordt uitgevoerd door de toneelvereniging van zijn woonplaats. “Ik ben als de dood dat niemand gaat lachen.”

Vroeger keek hij altijd met zijn vader naar de tv-registraties van de voorstellingen van het Theater van de Lach van John Lanting. Ouderwetse kluchten. Deurtje dicht, deurtje open. “Prachtig vond ik het. Later in mijn studententijd ben ik een keer met mijn vader naar een voorstelling geweest. Ik heb me rot gelachen. Maar nu woon ik in Lierderholthuis en hier heb je de plaatselijke toneelvereniging. Dan ga je daar ook eens kijken. Ook leuk. Helemaal nu mijn vrouw Karin ook meespeelt. En zo ontstond de afgelopen jaren het idee om zelf een klucht te schrijven. Vorig jaar heb ik contact gezocht met de regisseurs: Annie Linthorst en Agnes Kelderman. Ik vroeg hen of ze het leuk vonden als ik ook eens een stuk zou schrijven. Dat leek hen wel wat, natuurlijk wel met als voorwaarde dat het ook een goed stuk zou zijn. Maar ja, dat weet je van tevoren natuurlijk niet. Ik mocht het echter wel proberen. En dan is het gewoon een kwestie van beginnen. Er zijn allerlei redenen om zoiets niet te doen. Dat het eng is, dat het kan mislukken, maar als je je daardoor laat tegenouden, gebeurt er nooit wat.”
En dus sloeg Maarten mei vorig jaar aan het schrijven. Eerst verzon hij enkele typetjes. Post-its aan de muur en langzaam maar zeker ontstonden de contouren van het verhaal. Dat handelt over een oud hotelletje in de bergen. De medewerkers zijn blij met elke vakantieganger. Maar dan krijgt het hotel bezoek van een uit vier totaal verschillende personen bestaand gezelschap. Samen met hun reisleidster zorgen ze voor de nodige verwarring, maar helpen ze uiteindelijk ook de medewerkers en zichzelf aan een nieuwe toekomst.

Door het bos

Nadat hij vier versies had geschreven presenteerde hij zijn script bij de regisseurs. “Ze hadden een aantal opmerkingen. Zo waren bepaalde dialogen heel snel. Korte zinnen. Dat werkt niet op het podium, zo kreeg ik te horen. Er wordt bewust gewerkt met langere zinnen. Die geven de tegenspelers ook weer de nodige handvatten voor hun eigen teksten. Dat wist ik dus ook niet. Dat moest ik dus aanpassen. Maar daarnaast was het spel ook te kort. Dus ben ik maar een paar keer vaker met de hond door het bos gelopen om extra dingen te verzinnen. Zo kregen bepaalde typetjes iets extra’s. Een vreemde hobby bijvoorbeeld, die de hele tijd terugkomt. Het script ging nog een paar keer over en weer, maar in september heb ik de definitieve versie ingeleverd.”

Clichés

De klucht heeft een wat oubollig imago. Maar Maarten laafde zich aan alle clichés, de verwarring, de ‘van dik hout zaagt men planken’-humor. “Je schrijft zo’n spel voor een breed publiek. Teveel subtiliteit werkt niet. De structuur van een klucht is eigenlijk altijd hetzelfde. In het eerste bedrijf introduceer je de karakters en plant je de eerste zaadjes voor de verwarring en de paniek die in het tweede bedrijf ontstaan. In het derde en laatste bedrijf moet alles weer op zijn pootjes terecht komen. Je weet dat bij de klassieke dorpsvereniging driekwart van het publiek in de zaal zit omdat ze de spelers kennen. Het zijn niet de klassieke theatergangers. Die mensen vinden het leuk om bekenden in actie te zien op het podium. Die doe je geen plezier met een hoogdravend stuk.”
Hij had voor sommige typetjes al een concrete toneelspeler in gedachten. Dat hielp. En inmiddels is hij ook wel iets gerustgesteld: zowel spelers als de regisseurs hebben hem ervan verzekerd dat het stuk gaat aanslaan. Maar eerst zien en dan geloven. Of hij nog meer stukken gaat schrijven, weet hij dan ook niet. “Eerst afwachten. Maar ik heb zeker ideeën. Weet je, ik wil de toneelvereniging ook niet al te veel aan mij verbinden. Dat ze zich verplicht voelen om weer een stuk van mij te spelen omdat die Metz zo nodig moet…”

Aanvang is beide keren om 20.00 uur; de zaal is geopend vanaf 19.30 uur. Kaarten à 6 euro (kinderen tot 16 jaar 3 euro) zijn verkrijgbaar aan de zaal. Dat is inclusief koffie, thee of ranja voor aanvang.

Lees ook

Muziekbokaal voor gemeenten en Stichting Muziek Netwerk Salland

WIJHE – De gemeenten Raalte en Olst-Wijhe hebben voor hun inzet voor het muziekonderwijs op …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.