Home / Sallandcentraal / Gerlant: Lachbui

Gerlant: Lachbui

Met een wildvreemde de slappe lach krijgen om niks en dat bij een hele serieuze gelegenheid terwijl de burgemeester aan het speechen is. Niet meer kunnen stoppen en als het wat bedaard is elkaar aankijken en weer opnieuw beginnen. Het zal niet iedereen dagelijks gebeuren. Mij ook niet, maar het lucht wel heerlijk op.

“Dag Gerlant, met Ton Strien.” ‘Oh shit’, gaat er door mij heen. De burgermeester die zelf belt. Als dat maar goed gaat. Ik had hem ervoor op de nieuwjaarsreceptie nog gezien. Ik heb meerdere gemeenten bezocht en overal veel van hetzelfde. Ik schut handjes, praat met deze en gene, maak een foto en probeer dan in een hoekje te gaan staan. Ik ga ‘aapjes kijken’ en spiek tussendoor op sociale media. Daar was de laatste week trouwens niks aan. Al dat gedram over een verklaring van een paar oude grijze mensen.

Het is op de nieuwjaarsreceptie in Olst-Wijhe als ik, nadat ik twintig foto’s heb gemaakt, me terugtrek in een hoekje. Ik kijk welke foto de beste is voor een artikel en luister naar de speech.

Het thema is zorg. “Zorg voor elkaar. Om te beginnen bij ieder in huis, binnen het gezin, andere verbanden, in kleine hechte gemeenschappen. Wij zijn samen Salland. Het noaberschap verbindt ons.” Op sociale media willen Sallanders het hijsen van een gemeentelijke regenboogvlag.

De Commissaris van de Koning had het in zijn nieuwjaarstoespraak over de segmentering van de samenleving. “Deze segmentering van onze samenleving is misschien wel de grootste wolf in onze maatschappij!” Bubbelvorming.

Een paar dagen later vlagt de ene gemeente wel en de andere niet. Hypocriet vind ik het, die zogenaamde verontwaardiging. Ik hoor jullie niet over imams die prediken dat homo’s slecht zijn. We hebben hier vrijheid van meningsuiting, godsdienstvrijheid en de allerbelangrijkste: scheiding van kerk en staat. Vlaggen doet de gemeente op 11 oktober. De andere 364 dagen zijn we hier in Salland ook tolerant voor elkaar.

De bewoners van Overkempe in Boskamp (de woon-werkgemeenschap waar mensen met een verstandelijke handicap het dagelijks leven delen) zijn te gast en weten niks van mijn gemopper. Zij sloven zich uit met het ronddelen van zelfgemaakte lekkere hapjes. Door de drukte (iedereen is gericht op de burgemeester) kunnen zij er niet door en komen ze elke keer weer. In gedachten steek ik de een na de ander in mijn mond en ik stop de prikkers die overblijven in een pot met grond die naast me staat. Mijn foto’s zijn twintig keer niks en ik kies de kwaadste. ‘Elk jaar hetzelfde met communicatie in Olst-Wijhe’, foeter ik in mij zelf. Een bak neonlicht in de zaal wat van de burgemeester een karikatuur maakt. Hij is net de Hulk uit die tv-serie. Dit jaar is hij groen, vorig jaar was hij paars. Geen eer aan te behalen, maar om half negen stond de foto online.

Ineens hoor ik: “Ik nodig u uit om straks samen een bloembol te planten in die mooie bak in de vorm van onze gemeente, met elke kern daarin vormgegeven en die de bewoners hier zelf gemaakt hebben”. Ik schrik op en realiseer mij dat in die potten de bollen zitten. Ik grijp die prikkers eruit en zeg hardop: “Dat heb ik weer”.

Naast mij schiet een mevrouw in de lach. Ik kijk haar aan en lach mee. Het moet ook wel een idioot gezicht zijn, realiseer ik mij. Als ik wat bedaard ben en haar weer aankijk schiet ze weer in de lach. Ik ook en ik slis haar toe; “houd je gemak eens jij, ik kan zo niet stoppen”. Ik zag al mensen nieuwsgierig achterom kijken, maar onze gezamenlijke lachbui ging nog even verder.

“Dag Gerlant, met Ton Strien”. ‘Oh shit’, ging er door mij heen. “Jij had vragen gesteld over de regenboogvlag hoorde ik?” Raalte was aan het vlaggen geslagen en ik moest er achter proberen te komen hoe de vlag er in Olst-Wijhe bij hing. Het was geen punt van discussie geweest, vertelde hij. Het was een zaak van de kerken en niet van de gemeente.

Waarom dan “Oh shit”? Toen ik naar huis reed en terugdacht aan die heerlijke ontspannen lachbui met die mevrouw, realiseerde ik mij ineens dat zij de vrouw van de burgemeester was en dat ik denk ik nog wel meer half hardop heb gemopperd terwijl ik met die foto’s bezig was…

Gerlant@regiobode.nl

Lees ook

Rustpunt De lange Pier geopend in Lettele

LETTELE – Aan de Butersdijk in Lettele is sinds mei dit jaar een nieuw rustpunt …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.