natuurbericht koffie en koek met boter

Het zou mooi zijn als hier mijn auto mag staan. Voor ik het weet is het voor mekaar en zit ik bij een vriendelijke boerenechtpaar aan de keukentafel. De koffie en een plak koek met boter erop smaakt best. Ineens staan we met z’n allen voor het keukenraam. Er huppelt een eekhoorntje over het gazon en via de weg met de bermboompjes als navigatie verdwijnt ie uit zicht. Het jonge vrouwtje gaat naar een bos verderop. Er is een immigratiepiek van jonge mannetjes in de lente en van vrouwtjes in de herfst. En die nestkast daarginder aan die boom, zit daar wat in? “Ja, die is daar ooit door een werkgroep geplaatst. Dat moest omdat mijn boerderij en de schuren met daarin een uilenkast afgebroken werden. En vorig jaar is die nestkast bij een storm naar beneden gevallen. Ik ben er toen naar toe gegaan, maar te laat, er lag een dode kerkuil in. Van de honger omgekomen. Het mooie beestje kon er niet uit, de opening zat aan de onderkant. Is dat nou niet jammer?”

Zo , nu is het nog heel end lopen over de veldweg met aan weerszijden, zover als je kijken kunt, aardappelvelden. In de verte staat links één grote gele bloem. Landbouwenclaves tussen natuur, of andersom, natuur tussen landbouw, akkerbouw, veeteelt en bloembollen. Dat is Drenthe. De Drentse landbouw was lange tijd ondergeschikt aan natuur. De natuur was leidend. Maar ze moeten naast elkaar staan en met elkaar dealen. Steeds meer komen de partijen hier bij elkaar.

De lange veldweg staat vol met distels, haagwindes, witte fluitenkruid en witte schermbloemen. En die grote gele bloem in de verte is een markeerbordje van een organisatie die zich bezig houd met het aanbieden van producten en diensten in de toekomstgerichte landbouw. Zo hier ben ik dan eindelijk op de heide met zijn vennen en venige laagtes. Wat een rust en wat een ruimte…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.