Home / archiefcentraal / natuurbericht langs het oude diep

natuurbericht langs het oude diep

Vandaag ben ik onderweg naar het mooie Drenthe. Naast de mooi kleurende paars- en witbloeiende aardappelvelden is het toch de droogte die overal de aandacht trekt. De gewasopbrengsten zullen bij deze aanhoudende extreme droogte hard kelderen. Vanzelf denk ik ook terug aan 1976 en later 2003. In Gerlant’s herinneringen was 1976 droger en zonder dat te kunnen onderbouwen weet ik wel zeker dat hij gelijk heeft. Simpel omdat rond 1970 de verbeteringswerken werden uitgevoerd. In het hele Sallandse gebied werden watergangen gegraven. Te diepe watergangen. Ze zorgden voor snelle hemelwaterafvoer maar tegelijkertijd doorsneden ze ook de grondwaterstromen en werkten zo verdroging in de hand. In 1976 werd o.a. de landbouw hier hard op afgerekend. Later, vanaf midden jaren tachtig werden de eerste wateraanvoerplannen gerealiseerd om verdroging tegen te gaan en anno nu worden watergangen verondiept en water vastgehouden in waterbergingen en bij pieken vertragend afgevoerd.

Zo, ik ben in het beekdal van het slingerende beekje de Oude Diep. De waterberging is nog niet gemaaid en naast de grassen zijn er veel zaden, insecten, klaver distels en natuurlijk insecten te vinden. Verschillende groepjes putters trekken de aandacht. Maar… dat is lang geleden… daar vliegen een paar patrijzen op. Het zijn jongen. Hopelijk houd de rest van het nest zich gedeisd of zijn ze al gepakt door predatoren? Boven een afgelegen bosje zweeft een paartje buizerds met jongen. Ik kan het niet laten om even in het eikenbosje te kijken. In de bosrand is al een hol van een dassenburcht te zien en in het bos al die andere uitgangen van de ondergrondse kamers. En boven het kleine speelbos van de jonge dasjes zit inderdaad het buizerdhorst.

Snel ga ik verder. In de verte is een loonwerker aan het cyclomaaien en ik schat zo’n veertig ooievaars komen even winkelen. Ik ben bij de knijpstuw en ga over het ronde klinkerweggetje terug. En dan hoor ik het hoge schrille ki-ki-ki-ki-ki geluid van een sperwer. Even kijken in het sparrenbosje. De bodem is bezaaid met vogelveertjes van vinken, mussen, mezen en zelfs lijsters. Maar daar zie ik een grote plukplaats met allemaal losgerukte veren. Het is het sperwervrouwtje die gepakt en opgepeuzeld is door een havik! En… daar op het nest is nog het laatste niet afgevlogen jong te zien. Het mannetje moet het grootbrengen alleen verder doen…

Lees ook

De Lemeler begraafplaats is weer up-to-date

LEMELE – De in september vorig jaar gestarte renovatie van de bijzondere begraafplaats in Lemele …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.