Home / archiefcentraal / gewoon carolien contact met een overleden dierbare

gewoon carolien contact met een overleden dierbare

Er zijn vele manieren waarop een ziel kan overgaan. Het meest ervaar ik dat de ziel van de overledene in een van de hemelen door Zielen van familie, vrienden, begeleiders, etc. wordt opgevangen. De ziel vindt daar haar weg naar waar zij interesse in heeft. Bij deze (o)ma was het fijn te weten dat haar geest weer helder was en het was heerlijk bevrijd te zijn van het aardse lichaam met op het laatst allerlei beperkingen. Het verliezen van een dierbare, is een verdrietige gebeurtenis. Gelukkig blijft de ziel altijd leven, dus contact met de ziel blijft mogelijk. Dus vaker komen in de praktijk mooie ervaringen, bevestigingen en/ of worden vragen beantwoord.

Weken later mag ik de dochter van deze dochter/nu moeder begeleiden met onder andere het alleen naar boven lopen. We bespreken nog even dat de oma van moeder zo nu en dan ‘op bezoek’ komt. De achterkleindochter zegt dan: ‘Ja, ik zie omi heel vaak lopen hoor’. Kinderen ervaren het vaak als heel gewoon wanneer een overleden opa, oma of andere overledenen bij hen aanwezig zijn.

Meer volwassenen in de praktijk leren contact te ervaren met dierbare overledenen. Als mensen graag contact met overledenen willen, dan weten deze overledenen dat. Als een overledene niet kan of wil, komt er geen contact. Ik ervaar bijna altijd dat een overledene blij is met het contact. Als iemand op aarde te graag wil, komt het contact vaak ook niet. Het is een soort universele wet dat van beide kanten niets afgedwongen mag worden. Je kunt alleen contact vanuit rust/de ziel maken. Rust (vooral in het hoofd) kun je leren. Rustig ademen en de ademhaling volgen helpt al. Je kunt misschien een ja/nee vraag bedenken voor je dierbare. Vanuit de ontspannen staat stel je die vraag heel rustig in je hoofd. Soms meerdere keren. Het antwoord op je vraag hoor, zie of voel je in je lichaam. Dit gaat soms vlug. Dan kun je vragen of het antwoord langduriger mag komen. Als je het niet vaak hebt gedaan, kan het heel vaag (of subtiel) zijn. Heb vertrouwen, wees geduldig, gebruik je doorzettingsvermogen. Rome is ook niet in één dag gebouwd. Doe het niet te lang – hooguit een paar minuten. Soms komt er een heel gesprek en soms is er alleen warmte, kou of in stilte samen zijn. Als een soort afsluiting ‘het leven’, de dierbare bedanken, zodat ‘de deur’ niet open blijft staan.

Reageer gerust; info@carolienjonkman.nl 

Lees ook

Rick Evers: Nectarinebewaarplek

Natuurlijk weet ik heus wel dat er grotere problemen op de wereld zijn dan mijn …

2 comments

  1. Mijn partner (Petra) is 31 oktober jongstleden overleden na een lang gevecht tegen uitgezaaide borstkanker, ze wilde tot het laatst toe niets van doodgaan weten. De dag voordat ze stierf mochten we niet weggaan we moesten allemaal bij haar blijven haar drie kinderen en ik ze was heel erg onrustig en probeerde haast zich steeds van uit bed omhoog te trekken ze zakte steeds weer onderuit omdat ze zo onrustig was wilden we haar en oxazepam geven die had ze weer uit haar mond gehaald en ze wist ons duidelijk te maken dat ze dat niet wilde omdat ze dan niet meer wakker zou worden Uiteindelijk is in slaap gevallen Ik sliep naast haar op de bank in de huiskamer Ik hoorde haar heel zwaar ademen een soort rochelend geluid dat gaat door merg en been de dagen ervoor toen ik vroeg of ze het benauwd had toen zei ze Nee ik had het idee dat ze er geen last van had ik werd in de bewuste nacht om een uur of een onrustig wakker en zoals ik al eerder zei hoorde ik haar zwaar ademen Ik luisterde er naar en plotseling werd het stil ijzig stil ik schrok ik sprong uit bed liep naar haar toe en op het moment dat ik bij haar was die ze haar laatste adem uit dit was zo onwerkelijk Ik wist niet wat mij overkwam Ik wist ook niet hoe ik hier mee om moet gaan Ik stond perplex een soort paniek maakte zich van mij meester op een gegeven moment herpakt ik mijzelf en pakte haar beet en gaf haar een zoen ik zei dat ik van haar hield en toen kwamen de tranen Ik kon niet meer stoppen met huilen de dochter was inmiddels ook wakker geworden samen hebben we gehuild en steun bij elkaar gezocht op een gegeven moment hebben we Petra wat beter in bed neergelegd en haar ogen gesloten de volgende ochtend is de schouwarts geweest en toen kwamen we in het hele circuit terecht van de begrafenis maar wat ik zeggen wilde is dat we veel paranormale dingen meegemaakt hebben Ik zal een voorbeeld noemen Petra werd behandeld met MMS een soort geneesmiddel Wat een beetje naar chloor ruikt en met dmso en dat ruikt juist weer naar zwavel Kortom ze had hem vrij penetrante lucht bij zich na de begrafenis was deze lucht plotsklaps aanwezig in de auto iedereen roken en iedereen tegen elkaar aan Hey is mama hier Hij is Petra hier? Zo snel als deze lucht zich openbare zo snel was deze ook weer verdwenen dat maakte het zo speciaal ik ben ervan overtuigd dat Petra regelmatig bij mij is Ik heb haar ook gevraagd om mij zo nu en dan te kietelen op mijn hoofd en ja hoor Dit gebeurt dan ook regelmatig Ik ben inmiddels bij een medium geweest en die wist mij opmerkelijke dingen te vertellen onder andere dat ik met vakantie ga en ja hoor een paar dagen daarvoor had mijn zwager gevraagd om mee te gaan op vakantie zeer bijzonder tevens wist het medium mij te vertellen dat Petra mij Wees op pijn in mijn kuit en ja hoor daar heb ik de laatste dagen enorm last van Petra scheen heel goed op haar plek te zijn en ze heeft de dood geaccepteerd en ze is voor haar toen enorm snel op de goede plek terecht gekomen En heeft met diverse andere Sheila contact Het is allemaal heel bijzonder Ik merk dat nu ik mij bezighoudt met het voortleven van de ziel na de dood ik veel meer rust ervaren en niet meer zo intens verdrietig ben ik weet namelijk en ik geloof dat de ziel onsterfelijk is Ik ben daar een mooi boek over aan het lezen van Willem Glaudemans dat boek heet boek van het eeuwige leven prachtig geschreven hoe de ziel zijn weg vindt na de dood Dat staat daar prachtig in beschreven en ja de puzzelstukjes beginnen op hun plek te vallen ik kan mijzelf inmiddels een echte geloof vernoemen ik geloof in God en ik geloof in het voortbestaan van de ziel en in de reïncarnatie van de ziel dus zijn inmiddels zo veel details die dat kunnen bevestigen dat we er eigenlijk niet meer omheen kunnen Daarnaast is het ook puur geloof als je gelooft Ben je al een stap verder Ik ben er van overtuigd dat als je gelooft in het voortbestaan van de ziel en je verdiept je daarin gedurende je leven je dat Enorm veel Profijt zal opleveren op het moment dat je over gaat na je overlijden je weet dan immers wat je moet doen om maar een voorbeeld te noemen dat je in ieder geval naar het licht toe gaat Ik kan nog heel veel schrijven maar ik ga het nu afronden Ik hoop dat jullie mijn schrijven interessant vonden mijn vriendin Petra is helaas maar 52 geworden maar haar ziel leeft Voort daar vind ik troost in dat neemt niet weg dat ik haar elke dag ongelooflijk mis ik ben na 12 jaar samen zijn nog steeds verliefd op haar en ik wil niets liever dan dat zij in mijn armen ligt naast mij elke avond zoals wij dat 12 jaar gedaan hebben nu in een leeg bed te moeten stappen ‘s avonds is ongelooflijk hard en moeilijk Het leven is hard en moeilijk laat er geen twijfel over bestaan het woord overlijden zegt al genoeg als je overlijdt dan ben je over het lijden heen het lijden is feitelijk het leven het leven is hard we zitten dan in een zeer kwetsbaar lichaam wat allerlei gebreken gaat vertonen naarmate wij ouder worden.

    • Beste Jeroen

      Mijn naam is Serge

      Je verhaal geeft mij veel steun en ik moet je zeggen ik herken er veel in.
      Mijn lieve vrouw Conny is op 23 november 2017 op 54 jarige leeftijd overleden aan kanker .
      Drie jaar eerder was het begonnen met kiespijn ,het leek een onschuldige verstandskies maar bleek een tumor te zijn.
      Na succesvol opereren, chemo en bestraling en de lange weg terug gevonden te hebben openbaarde de ziekte zich 2 jaar later opnieuw in de tongbasis, na veel gesprekken met artsen en onze twee dochters heeft Conny het moedige besluit genomen om van verdere behandelingen af te zien omdat de kansen op herstel zeer gering bleken te zijn en er nog nauwelijks levenskwaliteit voor haar zou zijn.
      Conny en ik hebben elkaar op 15 jarige leeftijd leren kennen en waren vrijwel opslag verliefd op elkaar en dat zijn we eigenlijk altijd gebleven ,overal gebeurt wel eens wat, bij ons ook !
      Maar de verbondenheid en liefde is altijd gebleven .
      Het was een enorme dreun voor Conny maar ook voor de kinderen en mij om dit vreselijke proces van hoop en vrees te moeten ondergaan.
      Conny en ik hebben elkaar gevormd in het leven en het eerste jaar na haar overlijden vroeg ik mijzelf regelmatig af ,wie is Serge zonder Conny eigenlijk ?
      Ik voel mij incompleet , emotioneel geamputeerd.
      Tijdens het ziekteproces hadden we wel heel helder met elkaar gesproken over hoe haar einde er uit zou moeten zien,ze wilde de regie zelf in handen houden ,niet een slopend einde, maar waardig, tot dat zij zelf aan zou geven dat het genoeg geweest was.
      Ze is ook ingeslapen op een moment dat zij zelf had gekozen.
      We spraken af contact te houden ,ze wilde mij met raad en daad bijstaan ,ze heeft de laatste maanden tijdens haar leven een aantal brieven geschreven welke ik mocht openen na haar heengaan.
      Ook daarin gaf zij mij kracht om door te gaan ,ze sprak daarin ook uit dat ze ons bij wilde staan vanuit het hogere.
      Conny was heel sterk en stabiel ,was niet zo met spiritualiteit bezig maar was hier wel heel beslist in .
      Ik probeer mijn leven nu ook vorm te geven zoals we het toen besproken hebben ,zij daar wij hier maar we houden contact.
      Dat lukt de ene keer beter dan het andere maar dat was wel onze slogan de laatste maanden.
      We blijven samen,jij daar wij hier.
      Ik mis haar afschuwelijk in mijn fysieke werkelijkheid,kan soms ineens wegzakken in een enorm verdriet maar dan is er altijd weer die onzichtbare kracht die mij onder de arm neemt en mij weer in mijn kracht zet en mij weer de weg wijst.
      Mijn leven zal nooit meer zijn zoals het was ,ik ambieer ook geen nieuwe relatie omdat er geen ruimte voor is.
      We gaan samen verder ,zij daar ik hier ik draag mijn trouwring en zal die blijven dragen.
      Soms ben ik eenzaam in het fysieke hier en nu maar nooit in mijn spirituele bewustzijn want in dat domein zijn we samen.
      Conny en ik hadden een mooi leven 39 jaar samen ,zorgeloos, nooit gebrek ergens aan gehad twee fantastische dochters ,haast een sprookje ,Tot de ziekte kwam.
      Nu moet ik het leven alleen verder vorm geven zodat er nog iets zinvols overblijft.
      Ik moet voor mijn kinderen zorgen ,ze zijn beide studentes en slimme zelfstandige meiden maar toch wil ik voor ze zorgen.
      Conny helpt mij mijn weg te vinden ,heb vorige maand voor het eerst in mijn leven een andere auto gekocht zonder haar om raad te vragen en toch ook weer wel !! ,een half jaar geleden een nieuw vloerkleed en dan komen de keuzes als vanzelf ,dat is heel bijzonder om te ervaren.
      Ik doe veel op het gebied van decoraties in het huis ,ik heb het gevoel dat we dat samen doen het was haar lust en haar leven, het huis gezellig maken.
      Er is een enorm gemis en er is verbondenheid ,het zijn twee emoties die elkaar afwisselen.
      Ik hoop dat we als zielen op enig moment weer verenigd worden.

      Bij dit alles hebben wij hulp gehad van een studiegenoot en vriendin van Conny die er gaandeweg in haar leven achter kwam dat zij gaven had om in deze en gener zijde te verkeren .Daar hebben we beide veel steun aan gehad .

      .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.