Home / archiefcentraal / gewoon carolien gesprek tussen hoofd en hart

gewoon carolien gesprek tussen hoofd en hart

“Maar vraag je je wel eens af of ik wel blij ben met deze situatie?” vroeg het hart. “Je hebt mij nooit gevraagd of ik achter een schild wilde leven. Je hebt het daar gewoon geplaatst, op de dag dat jij besloot dat dat nodig was.” “En vanaf die dag heb je geen hartenpijn meer gehad, toch?” reageerde het hoofd.

“Dat is wat jij denkt” zei het hart. “Maar dat is slechts gedeeltelijk waar. Mensen konden niet zo dicht bij mij komen dat ze me pijn konden doen. Maar pijn heb ik continu. Want ik ben hier alleen en niemand, zelfs jij niet, verbindt zich nog met mij. Ik ben een hart, en liefde is mijn levensenergie. Ik ben op m’n best wanneer ik zowel liefde kan geven als ontvangen. Maar niets van dat alles gebeurt nog. Vanwege het schild. Het schild dat jij besloot voor me te plaatsen, zonder mij te vragen hoe ik dat vond. Ik weet dat je het geplaatst hebt vanuit de beste intenties, maar het schild doet me meer kwaad dan goed. Ik ben een hart! Als ik niet kan liefhebben, wat voor nut heeft het dan dat ik er überhaupt ben?”
Het hoofd was stil nu. Verward.

Het begreep dat het hart zojuist iets heel belangrijks had gezegd. Maar hoe moest het dan met de angsten? Hoe zat het met bescherming? Zonder het schild zou het hart zo vreselijk kwetsbaar zijn! “Maar hart,” zei het hoofd ” Wil je echt dat ik het schild wegneem, waardoor ik je blootstel aan zoveel gevaren, aan de mogelijkheid dat je weer gekwetst wordt en pijn hebt?

“Ja” zei het hart. “Achter een schild kan ik niets doen van alle dingen die ik te doen heb. Ik kan niet ademen. Ik kan niet delen. Ik kan mijn energie niet laten stromen. Ik kan niet ZIJN wie ik ben, in feite. Ik begrijp je zorgen, maar achter het schild ben ik niet in staat mijn energie aan de wereld te geven… Ik heb het echt nodig dat je het schild wegneemt. Zodat ik helemaal volledig kan LEVEN en ZIJN.

Je zult verrast worden door de vele goede dingen die we zullen ervaren zonder schild. Vertrouw me. En help me door aan mijn zijde te staan. Heb vertrouwen dat de kracht van mijn energie veel sterker is dan de kracht van de angsten en zorgen die in jou leven. En weet dat ik in staat ben mij te helen als ik gekwetst ben. Vertrouw me. Ik kan het aan. Het is het leven. Als ik het leven niet aan zou kunnen, zou ik hier niet zijn…”

Reageer gerust; info@carolienjonkman.nl 

Lees ook

Carolien Jonkman: Ome Jan

Mijn ome Jan is overleden. Hij was mijn peetoom. Toen hij ziek werd, is aan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.