brett zaandam

Ze was klein en een beetje oud. Net als buurvrouw Rita. Buurvrouw Rita is heel aardig en maakt gekke grapjes. Een mijnheer had geen kaartje. Hij stond op en ging heel dicht bij de conductrice staan. Bijna met de neuzen tegen elkaar. Mama gaf me een snoepje. Toen werd die mijnheer heel erg boos. Echt heel erg. De mijnheer zei dat de conductrice hele nare ziektes zou krijgen en niet oud zou worden. En ook dat de conductrice een teringsnol en een kankerhoer was. Iedereen in de trein werd stil.

Toen waren we in Zaandam en stopte de trein. De boze mijnheer sloeg op een glaasje boven de deur. Toen rende de mijnheer uit de trein. Hij kon heel hard rennen. Nog harder dan Tim uit mijn hockeyteam. Mama gaf de conductrice nu ook een snoepje. De handen van de conductrice trilden een beetje. Het zijn ook hele nare papiertjes, zei ik. Toen moest de conductrice lachen en ook een beetje huilen. Dat vond ik raar. Mama lachte ook. Toen gingen we uit de trein. Papa was er met de auto. Toen viel ik in slaap.

brettcolumn@hotmail.com 
staging2.brettsnap.nl