Home / archiefcentraal / gerlant glyfosaat

gerlant glyfosaat

Auditautoriteiten over de hele wereld stellen dat er weinig risico is op kanker door het gebruik van glyfosaat en dat de Wereldgezondheidsorganisatie, dat het rapport op kankerrisico naar buiten bracht, op zichzelf staat. Ook de campagnes van milieuclubs omtrent de invloed van het middel op de biodiversiteit roepen de nodige vraagtekens op.

Vrij vertaald zegt de auditautoriteit ‘er is geen reden om het middel te verbieden, de onderzoeken die ten grondslag liggen pleiten meer vóór dan tegen het middel en zijn niet duidelijk genoeg voor een verbod.’

In Amerika is het middel een eerste levensbehoefte om de enorme hoeveelheden voedsel te kunnen verbouwen waar de wereld om vraagt. Met gentech gewassen die bestand zijn tegen de werkzame stof glyfosaat wordt dat voedsel verbouwd. Zonder zou hun grond last hebben van erosie welke beïnvloed wordt door bewerking van grond. Zij bewerken minimaal, waardoor het bodemleven kansen heeft, spuiten alles wat daar ongewenst wel boven die grond leeft dood en bemesten 100% met kunstmest. De Amerikanen kijken met verbazing naar de discussie in Europa. Hier ligt het middel onder vuur aan de hand van één onderzoeksrapport wat rept van mogelijke kansen op kanker.

De ‘groene onderzoeksjournalistiek’ schreeuwt moord en brand. De rol van journalisten in de campagne van de milieuclubs is een van de twijfels van de auditautoriteiten. ‘Onafhankelijke journalistiek’ is wereldwijd een probleem geworden met de komst van internet. Kranten schrijven wat hun lezers willen horen, de interactiecijfers zijn leidend geworden voor omzet. Journalisten zijn hun eigen woorden gaan geloven en versterken. Plaatjes van boeren met spuitmachines in het land verkopen de krant. Worden door jarenlange misinformatie door consumenten geassocieerd met mensen die hen proberen te vermoorden.

‘Groene politici’ doen krasse uitspraken deze week. De Franse President Macron op Twitter: “Ik heb de regering gevraagd om de noodzakelijke maatregelen te nemen, opdat het gebruik van glyfosaat in Frankrijk wordt verboden zodra er alternatieven zijn gevonden. Maar op z’n laatst over drie jaar.”

Door die pers uitgelegd als zijnde dat er een algeheel verbod op Roundup komt in dat land. In werkelijkheid is het de pas verkozen politicus Macron die reageert. Veel verder dan een verbod door particulieren en overheidsdiensten gaat zijn voorstel niet, iets wat wij hier al zo’n beetje hebben. Over drie jaar, wanneer zijn land weer naar de stembus moet, zal hij zich beroepen op dat “zodra er alternatieven zijn gevonden”. Hij kan het zich nu niet en dan niet veroorloven zijn land op een eiland te zetten in een economische wereld waar ecologie geen hoogtij viert.

De burgerlijke discussie is er een van voor en tegenstanders en de meesten kletsen als een kip zonder kop door gebrek aan kennis. Waar normaalgesproken rapporten leidend zijn, gaan op dit onderwerp kritische burgers voor ‘onderbuikgevoel’ en schuiven onderzoeken en rapporten aan de kant. Doen vernietigende uitspraken over lelieteelt, flora en fauna en groepen boeren worden veroordeeld. Lokale politici worden geschoffeerd en in dat debat durven ze daarbij openlijk aan de intelligentie van anderen te twijfelen. Alles om vooral hun gelijk te halen, precies de reden waarom een auditautoriteit is aangesteld.

Het besluit van de EU-commissie op dit moment lijkt daarom verstandig. Het is nu tijd voor de wetenschap om sluitende antwoorden te vinden op vragen. Zoals het effect van verschillende glyfosaatbereidingen, zoals Roundup, de interactie van verschillende chemicaliën, de effecten op landschap en biodiversiteit of op specifieke risicogroepen zoals kinderen.

Milieuclubs kunnen zich nu gaan afvragen of er meer is dan een verbod op glyfosaat wat de toekomst van onze planeet met 9 miljard bewoners in 2050 zou kunnen redden. Boeren hebben duidelijkheid, kunnen weer enkele jaren op economische wijze hun bedrijf uitoefenen en verder acteren op de veranderende vraag in de samenleving omtrent hoe hun voedsel wordt geproduceerd. Iets waar zij al een hele grote slag in hebben gemaakt en waarbij ecologie voorop staat. Consumenten, burgers kunnen zich gaan verdiepen in wat er nu eigenlijk allemaal op het platteland gebeurt en hoe ze dat samen met de boeren willen invullen. Lokale overheid moet hierbij hun leidende functie erkennen en het voortouw nemen voor een open en eerlijke dialoog.

Als er een ding niet waar is in deze hele discussie is het wel dat die boeren schuldig zijn. Zij zijn een onderdeel van het economische systeem en eten daarbij zelf veelal droog brood.

gerlant@sallandcentraal.nl

Lees ook

Bloembollen poten in Olst

OLST – Eetbaar Olst-Wijhe gaat op zaterdag 30 oktober duizend biologische bloembollen poten op het …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.