Home / archiefcentraal / gerlant ponymarkt

gerlant ponymarkt

Een kleine 40 jaar geleden was ik er voor het laatst. Met mijn andere opa. Opa was gek op paarden en aan zijn zij ging ik over de markt. Kijken naar de oneindige rijen met dieren, kijken naar het handje klap. Kijken hoe pony’s aan de hand in draf over de staat werden geleid zodat iedereen, maar voor al de koper kon zien hoe zulke prachtige ‘gangen’ het dier wel niet had. Kijken naar het spel, het handjeklap, het theater wat handel eigenlijk is. En ik kreeg een ijsje, dat weet ik ook nog. Maar vooral het ‘zwart zien’ van mensen is een herinnering.

Woensdagmorgen was ik er weer. Het eerste wat opviel was dat er maar een paar rijen met pony’s waren. Een 150, hooguit 200 dieren. Het tweede dat het eigenlijk allemaal shetlanders waren. Kleine pony’s waar eigenlijk geen waarde in zit. Onze eigen brave shetlander hebben we twee jaar terug, toen onze meiden er te groot voor waren, weg moeten geven. 50 euro was nog te veel. Het spel van de handelaren was er nog wel, dat was genieten.

Op zoek naar een bak koffie kom ik een boer, een lokale politicus, tegen en we praten wat. Vooral veel handelaren van vroeger die we kennen van de veemarkt in Zwolle die hun kunstje opvoeren is wat we zien. Het roept goede herinneringen op, maar ontvalt mij dan; het zijn wel allemaal 70+ mensen. Een uitstervend ras. Een derde persoon komt bij ons staan, biedt een sigaartje aan en ziet ook de gemiddelde leeftijd van de handelaren. Ook hij is al jaren niet geweest en kent het nog uit de tijd dat hij journalist was bij de krant. Samen komen we tot de conclusie dat het mooi is, maar een fractie van wat het was. Dat de organisatie over niet al te lange tijd een probleem heeft.

Wethouder Hiemstra deelde op Facebook mooie foto’s en een positief verhaal over hoe ze als college bij de opening waren van Nederlands grootste ponymarkt, hoe ze dat stimuleren en dat het belangrijk voor de regio en het dorp was. Een positief verhaal maar de werkelijkheid is anders.

Thuis had ik s’ morgens via sociale media gezien dat een Heetense veehandelaar op RTV Oost het had over honderden dieren, de grootste ponymarkt van het land en hoe gezellig en druk het er wel niet was. Ook zijn gezichtsuitdrukking gezien toen hij uiteindelijk zei dat er misschien wel zo’n 300 dieren waren. Ik zie die zelfde uitdrukking ook wel eens in de raadszaal als hij als wethouder weer eens iets verkoopt aan de raad wat eigenlijk niemand voor mogelijk hield. Met een glimlach kijk ik daar dan naar. De raad is net een markt waar je met veel woorden en lichaamstaal jouw waar aan de man brengt. Ik ben een liefhebber van dat spel politiek en handel is bijna hetzelfde. Misschien is die liefde wel ooit in Heeten begonnen.

Heeten heeft op korte termijn een probleem. De generatie handelaren die het kunstje kennen en nu van hun pensioentje dat theater met kwartjes en dubbeltjes maken sterft gauw uit. Wagenmans kan heel positief vertellen dat het allemaal zo prachtig is. Hij zal echt een konijn uit de hoed moeten toveren en anders… Het enige lichtpuntje dat ik zie is dat hij zelf gauw de pensioengerechtigde leeftijd haalt. Zijn netwerk, zijn kennis van het spel. Zijn ruime overheidspensioen dan inzet om ‘zijn’ ponymarkt te redden.

gerlant@sallandcentraal.nl

Lees ook

Raalter Uitdaging heeft bureaustoelen in de aanbieding

RAALTE – De Raalter Uitdaging heeft voor verenigingen en stichtingen mooie bureaustoelen beschikbaar. Via een …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.