Home / archiefcentraal / erik jonkman en marco mollink twintig jaar onderweg als houthakkers roadshow

erik jonkman en marco mollink twintig jaar onderweg als houthakkers roadshow

Nooit had hij destijds kunnen denken dat de Houthakkers Roadshow al 20 jaar een succes zou zijn. Als derde generatie van het familiebedrijf Jonkman, een rondhouthandel, ging hij in 1978 al aan de slag in de bossen van Drenthe, Overijssel en Gelderland. Eigenlijk moest hij nog een jaar opnieuw doen op de LEAO in Deventer (de bosbouwschool in Apeldoorn was te ver), maar door onder meer de vroege dood van zijn moeder kwam daar niks van terecht. Een echte studiebol was hij ook niet, zo geeft hij eerlijk toe; het werk van zijn vader en opa trok hem veel meer.

Soms tijdens regenachtige, verloren uurtjes in de bossen maakte hij voor de grap allerlei houten vogelhuisjes, tafels, stoelen en paddenstoelen gezaagd. Dat werden er steeds meer, vooral toen bleek dat ze gemakkelijk verkocht konden worden op de markt. “Toen was de volgende stap logisch, we gingen ook zagen op de markt zelf. De eerste keer was in 1997 in een winkelcentrum in Drachten. Marco en ik kregen 500 gulden voor een demonstratie. Samen met de verkoop van die gezaagde spullen verdiende je dan snel 1000 gulden op een dag.”

Houten hart
Dat liep de eerste paar jaar goed, maar het was hard werken. “Je moet die zware bomen uit het bos halen, naar die klus rijden, je voorbereiden en dan er tegen aan. Je gaat zo vanzelf denken of er geen makkelijkere manier is om je geld te verdienen. Zoals we destijds werkten, zouden we het geen 20 jaar vol gehouden hebben, zeker niet met 125 tot 150 optredens per jaar. Mensen denken nu nog steeds dat we de hele tijd zagen, maar dat is misschien 20 minuten per uur. De rest is puur entertainment, humor en inspelen op het publiek. Dat hebben we in de loop der jaren goed geleerd. Je zaagt bijvoorbeeld een mooi houten hart voor de mooiste dame in het publiek. Marco en ik krijgen dan zogenaamd ruzie over wie dat is en dan zaag je dat hart door midden. Succes verzekerd.”

Behalve Nederland deed de Houthakkers Roadshow heel wat landen aan: Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Oostenrijk, Duitsland, Zweden en Denemarken. “En we deden in de VS mee aan een grote wedstrijd ‘carving’, dus houten beelden en sculpturen maken met de kettingzaag. Van de 190 deelnemers uit de halve wereld werden we nummer 19 met onze gezaagde beer.”

Bekendheid
Vast onderdeel van bijna elk optreden is het met de motorzaag ontdoppen van bierflesjes. Een tv-optreden bij Carlo Boszhard bracht in 2008 landelijke bekendheid. “Dat programma, ‘Ik wed dat ik het kan’, ging om weddenschappen. Toen hebben we met de kettingzaag zestig dopjes van bierflesjes eraf gekregen in anderhalve minuut. Ontzettend veel reacties gehad. Dat filmpje op YouTube is nu 119.000 keer bekeken. Nog steeds vinden mensen het geweldig om het in het echt te zien. Ik denk trouwens dat we nu honderd dopjes halen in dezelfde tijd.”

Het tv-optreden leverde veel bekendheid op en nog meer optredens. Later, door de economische crisis en andere fiscale regels voor personeelsfeesten, ging het qua aantal optredens tijdelijk wat minder. “Gelukkig merken we sinds vorig jaar september, oktober dat het weer flink aantrekt..”

Stripdanseres
Het duo is meestal samen op pad, soms met zoon Gijs, soms met echtgenote Carolien alias ‘het Takkenwijf’. Het leven ’s nachts langs de snelweg is trouwens bijzonder. “Ik ben een echt ochtendmens dus ’s nachts heb ik veel koffie nodig. Al kan ik dan weer niet slapen als ik thuis in Raalte ben. Marco Borsato, Jan Smit, André Rieu, allemaal kom je ze tegen bij de benzinepomp. Pas nog Jantje Boskamp. Die durfde geen balletje te bestellen, denk ik, hij nam alleen water. Ik maak makkelijk contact, dus ik stap gewoon op ze af.”

En Jonkman is ondeugend natuurlijk. “Ik probeer graag tot het randje te gaan. En soms er overheen en dan snel terug. Maar ik kon er niks aan doen toen het publiek de kleding van de stripteasedanseres had ingepikt op hetzelfde podium als waar wij bezig waren. Moest haar manager eerst nieuwe kleding uit de auto halen. Dan kost het veel moeite om je aandacht bij het zagen te houden trouwens.”

Tranen
Is het wel eens fout gegaan, hebben de Houthakkers niet altijd een grote verbandtrommel bij zich? “Nee, nooit nodig gehad en dat blijft zo. Een optreden is wel eens minder geslaagd geweest, zeker in de beginjaren. Stonden we in een lage disco ergens in Friesland, wij flink aan de slag en toen draaide de eigenaar de stoppen eruit. Sommige bezoekers hadden toen al de tranen in de ogen staan van de rook in de zaal. Nu letten we daar veel beter op. Treden we ergens binnen op, dan moet er een deur open staan. En we gebruiken een speciale brandstof die veel minder rookt.”

Lees ook

Rustpunt De lange Pier geopend in Lettele

LETTELE – Aan de Butersdijk in Lettele is sinds mei dit jaar een nieuw rustpunt …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.