Home / archiefcentraal / ribs en blues nu echt volwassen maar nog steeds in de groei

ribs en blues nu echt volwassen maar nog steeds in de groei

Het indrukwekkende optreden van dit Amsterdamse trio (ook in 2015 waren ze al in Raalte) in een volgepakte grote tent met direct gemiddeld een 10 of 15 jaar jonger publiek vooraan was het gesprek van deze eerste pinksterdag. Er werd met een psychedelische en fascinerende lichtshow maximaal gebruik gemaakt van de grote ledwall op de achterkant van het grote hoofdpodium. Die ledwall was dit jaar eigenlijk een experiment van de organisatie maar lijkt komende jaren een zekerheidje.

Eigenlijk was de komst van de Beach Boys aanleiding voor zo’n prijzige voorziening. De band uit Californië, met twee van de bandleden van het eerste uur, trad op de zaterdagavond op en maakt maximaal gebruik van foto’s en filmpjes uit lang vervlogen tijden. Vele honderden surfbabes, benzine slurpende hotrods, veel grote golven en kiekjes van de beginjaren van de band kwamen tijdens de ruim een uur durende show voorbij op de grote ledwall. De band speelde tot groot genoegen van de duizenden bezoekers (met 8100 entreekaarten was alles al weken uitverkocht) uit binnen- en buitenland een groot deel van de nummers waarmee de band in de jaren 60 en 70 op hetzelfde niveau qua populariteit kwam als Beatles en Stones.

De beelden van die lang voorbije periode in Californië droegen flink bij aan het vermaak. Dat geldt ook voor acteur John Stamos (vroeger van ER en later van Full House) die al sinds 1985 fan is en nu als (tweede) drummer mee gaat op tournee. Mensen die destijds geen fan van de Beach Boys waren (of nog niet eens geboren) reageerden wisselend op het optreden van de oude muzikale legendes. Van prachtig jeugdsentiment’ en ‘mooi en bijzonder om mee te maken’ tot ‘ronduit saai’ en ‘nietszeggend’.

Whisky
Voor die bezoekers bracht de zaterdagavond gelukkig nog genoeg ander muzikaal plezier. King of the World, opgebouwd rond gitarist Erwin Java die vele malen met Cuby and the Blizzards op Ribs en Blues speelde, mocht de zaterdagavond voor vooral de liefhebbers van blues en rock openen. De rockveteranen van de Golden Earring speelden zoals altijd; hard, gedreven en met een keurige afwisseling van de grote hits (waarvan eentje opgedragen aan de onlangs overleden gitarist Gregg Allman) met de solo’s van Rinus Gerritsen op bas en Cesar Zuiderwijk op drums. Vooral die laatste wist de aandacht erbij te houden door zijn combinatie van drumgeweld en lichteffecten. Zanger Barry Hay was flink op dreef, wat natuurlijk altijd tot discussies leidt; had Hay voor het optreden wel of niet flink van de whisky gesnoept?

De afsluiter van de zaterdagavond was voor Edwin Evers. De Hardenbergse dj weet precies hoe hij een volle tent op z’n kop kan zetten; neem een groep van zo’n twaalf goede muzikanten en zangers mee, selecteer een aantal klassieke hits en breng die met veel opzwepend enthousiasme (“Wie komt er uit Raalte? Wie komt er niet uit Raalte?”), dan is het feest compleet. Een deel van de fans van de Beach Boys was toen al aan de vaak lange terugreis naar huis begonnen terwijl de duizenden in de grote tent nog massaal ‘You’ll never walk alone’ meeschreeuwden.

Daarna op de beide Pinksterdagen ging het verder; van de allereerste vioolklanken van de rock’n rollende countrymuziek van de Hackensaw Boys tot de laatste betonnen gitaarrif van (hun landgenoot) bluesrocker Walter Trout, terug op vertrouwde grond op de Domineeskamp. Muzikaal bood Ribs en Blues 2017 een breed programma. Met voor ieder wat wils, genoeg aanleiding voor mooie discussies over wie wel of juist niet mee- of tegenviel. Plus de noodzaak om vooraf het programma goed door te nemen om op Main- en Deltastage de eigen krenten uit de muzikale pap te kunnen plukken. Waar de een geniet van zanger-entertainer Guy Forsyth bij DVL, daar is de ander onder de indruk van (muziek en uiterlijk van) Jo Harman. De Detonics maakten met stevige blues indruk op het Delta podium. Op hetzelfde podium deed Jack Broadbent het helemaal alleen met onder meer werk van de legendarische Jimy Hendrix.

Beveiliging
Populair, ook na tientallen jaren blijft Barrelhouse, vaste gast op Ribs en Blues en altijd goed voor optredens op hoog niveau. Een flink deel van het publiek maakt het overigens weinig uit wie er precies optreden. Zij komen voor een biertje, de gezelligheid en goede sfeer (behoudens een enkele alcoholmisbruiker die politiemensen meende te moeten beledigen) of het straattheater (dat soms last heeft van de grote drukte). En dan is er ook nog voor (heel) jong tot (heel) oud het immens populaire Kids Adventureland (waar de ooit als grap begonnen Mama’s en Papa’s Bar flink wat bier en wijn verkoopt) en het relaxte Loungeland. Dat alles wordt georganiseerd door zo’n 800 tot 900 vrijwilligers, ondersteund door professionals op gespecialiseerde terreinen zoals techniek, geluid en licht. En beveiliging, want na recente aanslagen heeft dat duidelijk nog meer aandacht gekregen. De meeste maatregelen zoals permanente camerabewaking van het hele festivalterrein blijven overigens verborgen voor de gemiddelde bezoeker. Met uitzondering van een enkele dronken en vervelende ruziezoeker die dankzij die camerabewaking snel in de kraag kon worden gevat.

Beeldbepalend
Burgemeester Dadema van Raalte is in ieder geval trots op het Raalter festival. Waar een voorganger van hem tien jaar geleden nog weigerde om backstage koffie te drinken met de organisatie (om onafhankelijk te kunnen blijven) nodigde Dadema samen met gedeputeerde Eddie van Hijum uit Laag Zuthem tientallen bestuurders uit Overijssel maandagmiddag backstage uit. Ribs en Blues behoort tot de geselecteerde 12 beeldbepalende evenementen waar de provincie Overijssel financiële steun voor promotie geeft (al snapt in Raalte niemand dat Stöppelhaene niet tot dat rijtje behoort) en daar zijn zowel Dadema als Van Hijum blij mee.

De tienduizenden bezoekers (de schatting is ergens rond de 40 tot 45.000) zal dat allemaal worst wezen; zij konden genieten van een geslaagde 21-ste editie, met mooi weer (afwisselend zon en wolken, soms een lekker windje, nauwelijks regen), een breed programma en een festival dat zich rustig en gestaag verder blijft ontwikkelen. Ook nu het met 21 jaar echt en officieel volwassen is.

Lees ook

Rick Evers: Nectarinebewaarplek

Natuurlijk weet ik heus wel dat er grotere problemen op de wereld zijn dan mijn …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.