Home / archiefcentraal / openluchtspel luto ter ere van 40 jarig bestaan

openluchtspel luto ter ere van 40 jarig bestaan

De leden van Luto hebben zelf ter plekke al een hooibergje gebouwd en een karrenspoor gecreëerd. Want in 1912, het jaar waarin het verhaal zich afspeelt, hadden ze natuurlijk nog niet al teveel verharde paden. “Eerst hebben we de boel gefreesd en daarna zijn we er flink vaak met de trekker overheen gereden”, vertelt regisseur Freddy ten Have. “Hij is van de details”, vult speelster Mirjam Lammers aan. Zij zit al zo’n 36 jaar bij het toneel. “Het is in de loop der jaren veranderd”, vertelt ze. “Vroeger ging alles zoals de regisseur dat wilde. Dat spelers zich ermee bemoeiden, dat werd niet gewaardeerd. Nu is het socialer. We luisteren naar iedereens mening. Niet dat er altijd ook wat mee gebeurt, maar het geeft wel aan dat de cultuur losser is geworden. Maar ik moet daar wel bij zeggen dat ik onder de eerdere regisseurs enorm veel geleerd heb.”

Wat wel van alle jaren is gebleven, is de onderlinge sfeer. Mirjam: “Het is bij Luto hoog en laag, jong en oud. We zijn heel veel bij elkaar. De gesprekken gaan soms veel dieper dan normale praat. Je vertrouwt elkaar, dus als je klaar bent met de ditjes en datjes, gaat het wel eens de diepte in. We kennen elkaars zwakheden. Bij toneelspel komen zenuwen kijken en daar reageert iedereen anders op. Het is dus best intens!” Ze wil het maar benadrukken: Luto is een hechte club. Haar collega-speelster Anja Harink voegt grijnzend toe: “Maar what happens with Luto, stays with Luto.”

Timing
Terwijl een aantal spelers een scène aan het repeteren is in de buitenlucht, kijken de anderen rustig van een afstandje toe. De timing is zoeken. Bij zo’n groot openluchtdecor, een echte boerderij, moeten de acteurs elkaar wel precies op het goede moment op de afgesproken plek tegenkomen. Maar wanneer begin je dan met lopen, als je eerst vijftig meter moet overbruggen? “Dat konden we bij Elckerlyc, waar we normaal gesproken repeteren, niet oefenen”, vertelt Anja. “Dat blijft het lastigste van een openluchtspel.”

Het was al jarenlang een droom van de leden van Luto om een openluchtspel te houden bij een bestaand decor. Ja, in 2013 verzorgden ze nog drie voorstellingen op de dorpsweide, maar toen bouwden ze zelf het hele decor. De openluchtvoorstellingen markeerden een keerpunt. “Sindsdien zijn de bezoekersaantallen bij onze reguliere voorstellingen flink gestegen”, vertelt Mirjam. “Jarenlang voerden we onze voorstellingen twee avonden op, maar na dat openluchtspel konden we er eentje bij doen. En dan is het ook drie keer volle bak bij Elckerlyc.” Anja: “Ook jongeren hebben ons ontdekt. We merken ook dat die er een avondje uit van maken. Blijven lang zitten, drinken nog een paar biertjes na afloop.”

Bedstee
Freddy is al jarenlang regisseur van Luto. Dat na eerst jarenlang meegedaan te hebben als speler. “Tuurlijk is zo’n openluchtspel een stevige uitdaging. Aan een decor kun je van alles aanpassen; aan een bestaande boerderij echter niet. We hadden een bedstee nodig. Maar ja, we kunnen het publiek niet de boerderij in laten. Dus heb ik het script maar wat aangepast en staat die bedstee nu buiten. Dat doe ik eigenlijk altijd. Om het leuker te maken, maar ook omdat je rekening moet houden met de samenstelling van de spelersgroep. Soms heb je niet iemand die een opa van tachtig kan spelen. Dan moet je de boel wat aanpassen.”

Freddy vindt een openluchtspel op zijn tijd geweldig, maar denkt er niet aan om het elk jaar te doen. “Neem ons decor. De meeste boeren hadden het in die tijd niet breed. Er was geen mooie tuin. Dus hebben we hier zelf ook een landje aangelegd. De schapen lopen zo meteen voor de deur. En zo is het nogal een klus. Ik denk niet dat het goed zou zijn voor het ledental van Luto als we dit elk jaar zouden doen.”

Muggen
En dan zijn er natuurlijk ook nog de ongemakken van het oefenen buiten. Speelster Inge Luchtenberg (op theatrale wijze):“De regen, de muggen!” Anja: “Veel van ons moeten in het stuk op klompen lopen. Daar had lang niet iedereen ervaring mee. Dat kostte sommigen nog flink wat moeite.”

Natuurlijk nemen in deze weken de zenuwen toe. Nog niet iedereen kent de teksten uit het hoofd. Maar dat komt wel goed. Freddy zegt dan ook niet zenuwachtig te zijn voor de voorstellingen. “Toen ik nog speelde, was ik dat wel. Maar ja, we gaan zo meteen het stuk opvoeren en als het zo ver is, kan ik er toch weinig meer aan doen. Dan is het in de handen van de spelers. Dan moeten zij het doen!”

Onjeklonje
Onjeklonje is een klassiek blijspel. Het stuk handelt over boer Hein Bleeker die mot heeft met zijn schoonmoeder. Hij zou volgens haar vreemd gaan. De komst van een vreemde dame, waarmee Hein een geheim deelt, maakt zijn ‘zaak’ er niet beter op. Daarnaast heeft boerenzoon Toon trouwplannen. Maar ja, heeft het meisje waarop hij valt, wel oog voor hem? En laat zijn opdringerige moeder hem wel gaan? Dan krijgt hij ook nog eens concurrentie van een steenrijke en ook gevaarlijke jongeman. De voorstellingen op 10, 16 en 17 juni beginnen allemaal om 19.30 uur. De entree bedraagt 7,50 euro. Kaarten zijn in de voorverkoop verkrijgbaar bij Coop Alfring in Luttenberg en via www.lutoluttenberg.nl.

Lees ook

Sportief en Gezond peiling in Raalte

RAALTE – De gemeente Raalte, GGD IJsselland en het Sportbedrijf Raalte vragen alle inwoners van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.