Home / archiefcentraal / gewoon carolien wel of niet een open hart

gewoon carolien wel of niet een open hart

Als het hart open staat, dan kan dat niet begrepen worden door het denken. Je kunt het alleen voelen. En voelen vinden veel mensen moeilijk. Bijna eng. Heel veel mensen zijn bang voor de pittige emoties en pijn. Ze denken dat ze die emoties zijn en proberen ze te ontwijken. Omdat er lichaamsenergie, emotie energie, mentale energie en verschillende spirituele energieën zijn, wil elk deel gezien worden voor wat het is. Dus manieren om de nare emotie-energie niet te ervaren leveren geen goede resultaten.

Zo mag ik soms samen zijn met een meneer die een manier heeft gevonden om zijn nare emoties positief te beredeneren. Dus als hij gefrustreerd is, maakt hij er een mooi verhaaltje van in gedachten en dan denkt hij dat de emotie-energie weg is. Alleen heeft het lichaam de emotie-energie een soort van omgeleid naar een lichamelijke aandoening. Je mag helemaal zijn die je bent. Maar als je samen met mij vanuit het universele veld graag heling voor die lichamelijke aandoening wil, dan is getuige Zijn van –in dit geval – de emoties dus wel noodzakelijk. En ja, dat kan soms wel pittig zijn. Deze liefdevolle confrontatie die soms via mij komt, maakt mij een eng persoon, heb ik gemerkt.

Verschillende mensen durven mij niet… aan te spreken of bij mij in de buurt te komen. Er is dan een drempel. Zelfs als ze weten dat de andullatiebanken hen veel positiefs zal brengen. Ze zijn dan bang dat ik hun diepste geheim te weten kom. Dat ik zie, voel of ervaar wat zij al heel lang verstopt hebben, waardoor ze nu vast zijn komen te zitten. Bang dat ik de controle over hun leven overneem of dat ik ‘vat’ op hen krijg. Wat dat dan ook is. Bang voor… bang voor… Zijn we dan nuchter of juist zweverig?

Van de week mocht ik een prachtmens ontmoeten. Door allerlei omstandigheden was ze ingestort. Het is een heel dappere mevrouw die altijd stevig in het leven stond en nu beseft: ‘Ik durf mijzelf niet echt te zijn. ‘Ik schaam mij dat ik het niet alleen kan’, of ‘ik weet het niet meer’.
Wie is de ‘ik’ die ze echt is? Heel voorzichtig kwam er verdriet en angst naar boven. Het vergt moed om deze emoties te ervaren. Moed om dat proces aan te gaan. Naar binnen gaan in plaats van met al de aandacht op de buitenwereld gericht zijn. Het is niet gemakkelijk, maar zeker de moeite waard. En samen is anders, effe wennen, hoor ik bij haar, maar later hoor ik: ‘echt fijner en gemakkelijker dan alleen; ik kan het, omdat het echt samen voelt’.

Maar dat hoeft niet; zoveel mensen zoveel mogelijkheden. Zo zijn er vele mensen op de ontspanningsbanken die ‘alleen’ voor de verlichting en genezing van klachten komen. Waarvan er meteen duidelijk is; daar zit de deur dicht. Dan is dat gewoon zo. ‘As de deure dichtzit, mu’j anbellen. Ie kunt kijken o’j achterumme kunt, moar as het dicht is, is ‘t dicht’. En zo is ‘t.

Reageer gerust; info@carolienjonkman.nl

Lees ook

‘Een zwaar jaar, maar ook heel veel geleerd’

Roswyde Burgman, directeur van Hoftheater in Raalte blikt terug op seizoen 2020-2021 RAALTE – “Gelukkig …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.