Home / archiefcentraal / gerlant schoolreisje

gerlant schoolreisje

35 kinderen, 4 leerkrachten, een moeder en ik. De groepen 1 t/m 6 van onze dorpsschool. Bestemming; Oudvalkeveen. Ik had verwacht ergens in Drenthe uit te komen, maar het is een mooi middelgroot attractiepark aan het Naardermeer in Noord-Holland.

Thuis werd mijn aanmelding met hilariteit en ook zorgen ontvangen. “Pap, jij met je versleten lichaam en dan de hele dag rond lopen?” Voor mij hadden ze een speciale taak bedacht: Ik was tassenoppasser op een centrale plek op het park. Ik had sterk het vermoeden dat het thuisfront daar achter mijn rug om een hand in had. De andere volwassenen gingen met de kleintjes op pad en voor de groten was ik het centrale aanspreekpunt.

Veel was nog hetzelfde. Enthousiaste kinderen, tassen vol proviand (of is het gewoon snoep) en na een half uurtje een walm van suikeradem in de bus. Je hebt leiders en lijders onder de kinderen maar een beetje aandacht hier en daar en het blijft een vrolijke boel.

Op sociale media had ik een fotootje geplaatst van uit de bus gezien met ouders die klaar stonden om ons uit te zwaaien. Begeleid met ‘Voor het eerst in vierendertig jaar weer op schoolreisje.’ Reacties genoeg, o.a. “Dit keer vast niet met de Gebo”. Dat bevestig ik, want wij zaten in een bus van Hetebrij uit Wijhe wat ik wel een goed ding vond van onze school. Gewoon onze eigen Sallandse ondernemers sponseren.

Mijn taak was een makkelijke taak. Zo af en toe een paar kinderen die kwamen drinken en soms een zwaargewonde. In de tussentijd rammel ik een paar nieuwsberichten in elkaar op mijn telefoon, doe dus eigenlijk gewoon wat ik anders thuis doe. Een plek op de knie. Geen bloeden maar wel rood. Daar moest dan een pleister op maar die had ik niet. “Maar juf zei dat we pleisters bij ons hadden”. Nou, ik had ze niet en ging ook niet in de veertig tassen zitten trekken voor een lapje. Het werd met een beetje mannenlogica opgelost en de gewonde werd gerust gesteld dat ze er niks aan moest doen. Gewoon op laten drogen en dan zit er zo een korstje op. “Maar moeten we het dan niet afwassen?” Maar ook dat was volgens mij niet nodig, die schone zand korrels drogen wel op en vallen er dan wel af. De dames vertrokken weer.

Terwijl iedereen zich om mij heen verzameld voor de lunch staat de gewonde ineens trots voor mij en laat haar knie zien inclusief grote pleister, de wond aan alle kanten dicht geplakt. “Zie je dat? Juf weet het veel beter en nu doet het ook niet meer zeer”. Mij met een schuldgevoel achterlatend. Zij heeft dus 10 minuten met pijn rondgelopen door mijn onbegrip. Terwijl we lekker aan de patat zitten, stelt Gijs (een kleuter) terwijl hij in de verte wijst naar een tent bij een horeca stand op het strand “Ik zie het al, dat is de ouder uitrustplek”. Wij volwassenen moesten lachen. Overal hetzelfde dus, maar om het over een ander te horen is best wel leuk.

Wat mij nu nog het meest verbaasd heeft die dag? Staan we in de rij om in te checken staat de chauffeur bij de balie en meld als hij betalen moet; “dat is betaald door de GeBo, wij zijn een charter. Kijk hier maar!”.

gerlant@sallandcentraal.nl

Lees ook

Schuur aan Haarweg in Lemelerveld afgebrand

LEMELERVELD – Vanmiddag heeft een grote brand gewoed in een schuur aan de Haarweg in …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.