Home / archiefcentraal / raalter schutterij viert 50 jarig bestaan

raalter schutterij viert 50 jarig bestaan

De Raalter Schutterij viert op zaterdag 4 maart haar 50-jarig bestaan. Dat gebeurt met een openbare receptie van 15.00 tot 17.00 uur en een feestavond voor de leden. Het waren Harry ‘de Snorre’ Woolderink en Herman Hannink die in ’67 aan de basis stonden van de vereniging. Hun doel: een schutterij volgens Limburgs model. Een gezelligheidsclub met als hoofddoelen de schietsport en de organisatie van feestelijkheden met (veelal) een Oranje-tintje. Een club die dus niets van doen had met de schutterijen, zoals die in de Middeleeuwen ontstonden: de gewapende burgerwachten.

De leden van de schietverenigingen zijn vaak al wat ouder. “Het is moeilijk om de jeugd te behouden”, stelt Van der Meij. “Tijdens Stöppelhaene hebben we een eigen schiettent bij de Plaskerk. Dat levert ons elk jaar wel weer even wat nieuwe leden op. Maar ja, dan gaan ze op kamers voor een studie, krijgen ze een vriendin, hebben ze vrienden die niks hebben met de sport, zijn ze ook al lid van een voetbalclub en noem het allemaal maar op. Op een gegeven moment raak je die kwijt. Ik heb geen cijfers die dat staven, maar ik denk dat dat een probleem van meer schietverenigingen is. Maar we hopen dat ze later, als ze wat ouder zijn, weer terugkeren. Zo zijn veel van onze leden uiteindelijk bij ons beland. Als de kinderen wat ouder zijn en ze weer wat tijd over hebben.”

Buitengebied

Grotendeels zijn het jongens met affiniteit met het buitengebied. De ruimte. Die vroeger met een luchtbuks bij de kersenboom zaten om de spreeuwen weg te schieten. “Het valt me ook op dat verenigingen in kleinere plaatsen vaak relatief groter zijn dan die in grotere plaatsen”, stelt Van der Meij. “Het gaat vaak om de aanwezigheid van een buitengebied. Plattelandsjongens die met de luchtbuks zijn opgegroeid. Maar toch hebben we geloof ik maar twee leden die jager zijn. Überhaupt is dat een misvatting geweest: dat de schietsport een agressief gebeuren zou zijn.” En dat terwijl het, zo benadrukt Van der Meij, vooral een sport is: tienen schieten; de roos raken. Dat mag vanuit de vrije hand en opgelegd (waarbij het geweer op een vaste steun ligt). Na elk schot wordt het kaartje, dat tien meter verderop hangt, vervangen. Dat is nodig, stelt Van der Meij. “We hebben leden die acht van de tien keer de roos raken. Die zien als ze een kaart vaker gebruiken op een gegeven moment niet meer wat ze geraakt hebben. De klassieke beginnersfout? Poeh. Ik denk dat de beginners te veel proberen om het geweer met spierkracht stil te houden. Dat moet je met je hele beendergestel proberen te doen. Daarmee raak je de kern van de sport. Zorg dat je er zo ontspannen mogelijk bij staat en toch je geweer stil houdt. Het is een gevecht met jezelf.”

Subtopper

In het clubhuis hangt een goed gevulde prijzenkast. Regionaal gezien zijn ze een leuke subtopper. Van der Meij wijst naar bokalen in de vorm van witte paarden. Daarvan staan er een stuk of vijftien in de kast. Allemaal symbool van een gewonnen Twents kampioenschap. “Met een aantal teams doen we mee in competities van de BTLS, de Bond Twentse Lucht Schietsport. Daarin zijn diverse disciplines. Geweer en pistool, al dan niet opgelegd. De disciplines zijn opgedeeld in klassen, zodat alle schutters min of meer gelijkwaardige tegenstand hebben. We trainen hier elke dinsdagavond en op donderdag zijn er vaak ook nog wel leden aan het oefenen. Daarnaast hebben we een onderlinge competitie tussen de leden; organiseren we zelf een bondswedstrijd en hebben we nog een competitie met schietverenigingen uit de buurt: Heino, Luttenberg, Nijverdal, Dalmsholte, Lemele, Hellendoorn, Ommen en de buurtschap Eelen en Rhaan bij Hellendoorn.”

Banden

Van der Meij denkt overigens niet dat het in de toekomst, mocht de nood wat betreft de ledenaantallen aan de man komen, tot fusies met die verenigingen zal komen. “Een lid van de schietvereniging uit Luttenberg woont hier in Raalte, de voorzitter van die in Nijverdal ook. Dat zegt genoeg. Het zijn verenigingen met sterke onderlinge banden. Vaak kennen de leden elkaar al van jongs af aan. Dat zal meespelen. Ik denk dat als we de vereniging hier zouden opheffen, maar de helft van de leden zou overstappen naar een andere vereniging.” Gelukkig is de nood nog lang niet zo hoog. “We hebben de luxe van een eigen locatie en zijn financieel hartstikke gezond. We hoeven ons geen zorgen te maken!”

Lees ook

Sportief en Gezond peiling in Raalte

RAALTE – De gemeente Raalte, GGD IJsselland en het Sportbedrijf Raalte vragen alle inwoners van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.