Home / archiefcentraal / lauk boerenkiel

lauk boerenkiel

Enkele tientallen jaren geleden liep meer dan de helft van de carnavalisten in zo’n kiel, nu is het een uitzondering. Alleen op de derde of vierde carnavalsdag, als alle andere kostuums  rechtop onder de kapstok kunnen staan, dan komt er wel eens zo’n oude, vale maar frisse kiel tevoorschijn. De meeste exemplaren zitten vol met onderscheidingen, stickers en andere goed bedoelde rommel die Prinsen en Raden van Elf in het rond hebben gestrooid.  Het zijn eerder wandelende geschiedenisboeken over het lokale carnaval dan boerenkielen.

Ik vrees dat die strijd verloren is, zelfs ik heb dit jaar mij bij vriendenclub SOS een bijzonder fraai tenue laten aanmeten. Gemaakt door dezelfde dorpsgenote die ook de kleding van de Oogstkoningin en hofdames verzorgt. Al hebben die een betere pasvorm, de dames dan. Het kost meer dan ik in een halve eeuw aan carnavalskledij heb uitgegeven, maar dan heb je wat.

Terug naar carnaval in Salland. Was het leuk of was het niet leuk? Mooie discussies want voor- en tegenstanders komen daar nooit uit. Soms splijt het de allerbeste relaties. De ene vierende partner wordt dan door de andere niet-vierende partner zeker vier dagen (eigenlijk vooral nachten) naar het logeerkamertje verbannen. Ik verzin het niet. Zelf ken ik honderd redenen om te stellen dat carnaval stom, dom, overbodig, ongezond en onbenullig is.

Maar ik ken ook honderd redenen waarom  het leuk, vrolijk, gemoedelijk, kameraadschappelijk en feestelijk is. Meestal ga ik voor het tweede, alleen ’s morgens of vandaag op Aswoensdag ligt dat anders. Toch blijft iets mij altijd verbazen. Zeker de helft van de kijkers naar de grote Sallandse Optocht zondag deed dat met onbewogen gezicht. Of nog erger, met een chagrijnig blik. Dat heb ik nooit gesnapt.

Dat je carnaval niks aan vindt, dat kan. Er zijn genoeg redenen om die afkeer als een kwestie van gezond verstand te omschrijven. Bij het katholieke Carmel College Salland doen ze dat bijvoorbeeld. Maar waarom ga je dan meer dan twee uur op zondagmiddag staan te blauwbekken om naar iets te kijken waar je niks aan vindt?  Ikzelf zou precies zo kijken als ik met Pinksteren naar de meubelboulevard moest. Dat doe ik dus gewoon niet, ik heb wel wat beters te doen. Logisch toch?

Lees ook

Schrijfpakketjes van Amnesty in plaats schrijfdag

RAALTE – De jaarlijkse schrijfdag van de Amnesty International werkgroep in Raalte op de Internationale …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.