Home / archiefcentraal / harm janssens het mag wat kosten die nieuwe natuur

harm janssens het mag wat kosten die nieuwe natuur

Harm Janssens (50) was tot 2014 boer in Noord-Groningen. Hij verwachtte een slechte toekomst van de melkveehouderij, verkocht de boerderij en streek op het Bouwhuis in Lettele neer. Daar heeft hij samen met Henriette een galerie van actuele kunst, vergaderlocatie en groentebedrijf. Harm was actief in de politiek en het boerenbestuur en heeft van daaruit een eigen visie ontwikkeld op de landbouw in Nederland. Harm beschouwt het platteland in een reeks artikelen. Vandaag deel 4.

In 2010 maakte het fotografenechtpaar Daan Zuiderwijk en Maaike Vergouwe een prachtige reportage over de Volgermeerpolder. Misschien weet u het nog. De Volgermeerpolder is een gebied bij Amsterdam waar de gemeente enorme hoeveelheden afval dumpte. Toen men er achter kwam hoe vervuild het gebied was hebben ze het helemaal afgesloten. Niemand mocht er komen. Dertig jaar lang hebben er allemaal knappe koppen nagedacht over hoe ze dit probleem moesten aanpakken. Toen wisten ze het: We maken er een natuurgebied van!

In de dertig jaar dat er niemand in de Volgermeer kwam waren er natuurlijk allemaal planten, bomen, struiken gaan groeien en in die begroeiing leefden veel dieren. Om het nieuwe natuurgebied te kunnen realiseren is de hele natuurlijke begroeiing aan de kant geschoven. Er zijn damwandprofielen in de grond geslagen om het grondwater tegen te houden. Er is een dikke laag grond over het hele gebied heel gelegd en toen werd het een natuurgebied. Netjes aangeharkt met mooie watertjes en fraaie bosschages. Zuiderwijk en Vergouwe hebben dit hele proces vastgelegd: zoals de Volgermeer er uit zag in het begin. Het opruimen van de oude natuur, de aanleg van de nieuwe natuur en zoals het er nu uitziet.

Iets soortgelijks zie je hier bij Deventer. In de Gooiermars is op een droge zandkop een wetland aangelegd. Althans dat is geprobeerd. Er is een flinke laag grond afgegraven en toen kon de natuur beginnen. Alleen het werkt niet zo. De grond is veel te droog dus een wetland is het niet en wordt het ook niet. Er groeien dus ook niet de juiste planten maar dat is geen probleem. Een keer per jaar wordt alles gemaaid en het gras en de kleine struikjes worden afgevoerd. Over de dieren die er leven kunnen we kort zijn: geen. Er zijn bakken met geld gegaan naar een mislukt project: een wetland maken op een droog stuk grond. Toch wordt het gedaan. Waarom vraag je je af. Heel eenvoudig: omdat het onder subsidieverstrekkers mode is om wetlands te financieren. Dus schrijf je een projectvoorstel met daarin het woord wetland en het geld komt binnen. Je kunt grond gaan afgraven die je misschien elders kunt gebruiken. Bijvoorbeeld voor de bouw van een terp in de uiterwaarden.

Zo wordt veel belastinggeld besteed aan projecten die goed staan op de cv van de betreffende natuurorganisatie maar waar verder niemand op zit te wachten. Het mag wat kosten die nieuwe natuur.

Harm Janssens

Lees ook

Carolien Jonkman: Luisteren

Steeds meer mensen luisteren naar zichzelf en zijn zich bewust van wat er in hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.