Home / archiefcentraal / herinneringen ophalen met beppie

herinneringen ophalen met beppie

Slayer, Normaal, Die Toten Hosen, Fatal Flowers, Uriah Heep en Claw Boys Claw, allemaal stonden ze het Luttenbergse gemeenschapscentrum dat de komende weken haar 40-jarig bestaan viert. Een van activiteiten waarmee dat gebeurt, is een concertavond op zaterdag 26 november. Op het podium: ‘hardrockband op leeftijd’ Jurassic Park (rond Elckerlyc-veteraan Berthus Westerhuis, bekend van Frankenstein) en GTP. Deze laatste band met Thomas Tijs (ex-Damaged Brain) krijgt voor de gelegenheid versterking van Tije Oortwijn (ex-Cafebar 401 en ex-Are You A Lion). Zij spelen die avond een speciale set met nummers van bands die vroeger in Elckerlyc hebben gestaan.   

Het was ergens begin jaren tachtig dat het gemeenschapscentrum in financieel zwaar weer terecht kwam. “We hadden te weinig activiteiten die geld opbrachten”, vertelt Silvia. “Er moest wat gebeuren. Daarom werd er een activiteitencommissie opgericht die van alles ging organiseren. Met vertegenwoordigers van alle gebruikers van Elckerlyc. We besloten onder andere om vaker concertavonden te organiseren.” Want dat willen ze gezegd hebben: ook voor hen waren er al mensen bezig met muziek in Elckerlyc. Harry herinnert zich bijvoorbeeld een optreden van Normaal. Een jochie was hij zelf nog maar. En ze noemen de show van Lemming, waarbij er een danseres naakt uit een lijkkist kwam (hetgeen voor nogal wat ophef zorgde in het dorp).

Harry nam samen met toenmalige beheerder Herman Vloedgraven de programmering op zich. Dat betekende in de eerste jaren vooral heel veel hardrock en metal. Silvia en Ben (al sinds die tijd een stel) hielpen mee bij de verdere organisatie van de avonden. “Herman zat enorm diep in de hardrockwereld. Dat zorgde ervoor dat we veel konden krijgen. We zaten in dezelfde vijver te vissen als grote poppodia als Paradiso, de Melkweg, Tivoli, Effenaar en Doornroosje. Alleen moesten wij het doen zonder ook maar een cent subsidie!”

Slayer

Het was in 1985 dat Elckerlyc wellicht een van haar grootste vissen ooit zou binnen hengelen: Slayer. In dat jaar nog een band in opkomst; enkele jaren later één van de grootste (en tegelijkertijd extreemste) metalbands ter wereld. “Ik kan me nog herinneren dat na afloop een paar kleine ruitjes van de zaal eruit lagen”, vertelt Harry. “Dat was geen bewust vandalisme, de zaal was gewoonweg afgeladen. Het overviel ons volledig. Wij wisten echt niet dat die band zo groot aan het worden was.”

Maar op een gegeven moment werd de belangstelling van het publiek minder. Vandaar dat Silvia, Ben en Harry in 1987 samen met enkele gelijkgestemden Beppie oprichtten: Belangengroep Poppodium in Elckerlyc. Zij richtten zich wat meer op de alternatieve rock die toen populair was in het uitgaanscircuit. Bands als Claw Boys Claw, Tröckener Kecks en Fatal Flowers.

Niet dat het wat metal betreft daarmee overigens afgelopen was, er zouden nog vele ruige bands Luttenbergse podium betreden. Met als overtreffende trap Nasty Savage. Het optreden van die Amerikaanse metalband maakte diepe indruk. Ben: “Die zanger sneed zichzelf af en toe met een scheermesje langs z’n borstkas. En maar bloeden. Het was de eerste keer dat er werd gestagedived. En dat ging hard. Soms kreeg de zanger een stagediver te pakken en smeet ie hem gewoon met beide handen boven z’n hoofd het publiek in. Pure chaos. Voor het podium was het een grote slamdance. We hebben echt geluk gehad. De hele vloer lag onder het glas, maar niemand die erin viel. De band zelf was naderhand ook helemaal door het dolle. De sologitarist liep met een camera door het publiek om iedereen filmen. ‘One of our best shows ever’.”

Huiselijk

De nieuwe, wat alternatievere koers bleek een schot in de roos. Ben is vooral trots op de komst van Fatal Flowers eind jaren tachtig. “Ze waren destijds op hun top. Konden overal spelen, maar de manager belde ons op. Ze wilden graag naar Elckerlyc.” Silvia: “Maar dat had ook wat te maken met hun band met Damaged Brain uit Luttenberg.” En, niet geheel onbelangrijk, ze wijst ook op de huiselijke ontvangst in Elckerlyc. Geen nasi of patat, maar aardappels met groenten en een karbonade. “Dat werd gewaardeerd”, vertelt Silvia. “Mijn moeder heeft een tijd lang de karbonades thuis gebraden en kwam ze dan brengen. Vonden de muzikanten geweldig.” Überhaupt, de tegenstelling tussen het dorpse leven en het kosmopolitische karakter van de bands was soms vermakelijk groot. Ben: “Mijn ouders hadden een supermarkt in het dorp. Dan kon Koos, de manager van Herman Brood, mij weer eens niet te pakken krijgen en belde hij maar naar de winkel. Had m’n moeder hem aan de lijn.”

Niet altijd was het leuk. Ze herinneren zich een akkevietje met de Canadese metalband Exiter. “Vlak voor het optreden zeiden ze af. Een van de bandleden was ziek, het had waarschijnlijk wat met drugs te maken. Allemaal teleurgestelde metalfans voor de deur. Een trammelant! De boeker Rudo hadden we al een voorschot betaald. Maar die was in geen velden of wegen meer te bekennen. Ergens in het buitenland. Hebben we ook nooit een cent van gezien.” 

Motörhead

Het werd alsmaar groter en het netwerk was zo goed dat er af en toe buitenkansjes voorbij kwamen. Harrie herinnert zich een aanbod van het boekingskantoor van Motörhead. “We zouden dan de tent van Willem Ruis krijgen, echt een enorm ding en dan Motörhead erbij. Wij rekenen. Het financiële risico was ons echter te groot. Als het mis was gegaan, hadden we heel Elckerlyc meegetrokken.”

Seks, drugs en rock ’n roll, Harry, Silvia en Ben kregen het allemaal mee. De gebruikte naalden van Herman Brood, muzikanten die stiekem met vrouwelijke fans lagen te seksen op zolder, maar ook de prachtige set van ouwe bluesknakker Louisiana Red. Het drietal nam eind jaren tachtig, begin jaren negentig afscheid van Beppie. Hoewel er nog vele grote bands in Elckerlyc zouden optreden, bloedde het langzaam maar zeker dood. De belangstelling van het publiek veranderde; de concurrentie nam toe. Beppie richt zich nu vooral op de organisatie van Lil’Hill.

Harry, Silvia en Ben zijn trots op wat ze bereikt hebben. “En dat allemaal zonder subsidie. Zonder de hulp van al die vrijwilligers had dit echt nooit gekund. We moesten ons eigenlijk financieren met de opbrengst van de entree. Dat was eigenlijk niet te doen. Als we een slechte avond hadden, betaalden we gewoon zelf voor onze drankjes, ondanks dat we zelf achter de tap stonden. En was het een goede avond, dan was het flink nazitten met Herman. Als die een dikke sigaar opstak, dan wist je dat het goed was geweest.”

Aanvang is om 21.00 uur. De entree bedraagt 7,50 euro.  

Lees ook

Koken voor Kerels in de Mozaïek

LEMELERVELD – Er zijn nog enkele plekjes vrij voor de cursus Koken voor Kerels in …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.