Home / archiefcentraal / pensionado zuur

pensionado zuur

Afijn, alle ingrediënten waren in huis, ik kon beginnen met deze o zo gemakkelijke salade. Witlof snijden, een paar eieren koken, en de appels in kleine stukjes toevoegen. Ik spoot er het hele flesje met citroensap overheen, anders zou de witlof bruin gaan worden. Het was een fluitje van een cent.

De gast, mijn lief en ik gingen aan tafel. De gast had deze reclame ook meerdere malen voorbij zien komen en refereerde daar ook aan. Gekscherend zei ze, dat ik genoeg moest overlaten in een bakje in de koelkast voor het geval ik ‘s nachts honger zou krijgen.

Al bij de eerste hap keken we elkaar aan, was dit de bedoeling? Hun gezichten betrokken, zuur…zuur…zuur in het kwadraat. Hun smaakpapillen werden niet gestreeld, het tandglazuur liep gevaar. Ze oogden als zuurpruimen.

Het toetje, ijs met aardbeien en bananen, viel ook niet in de smaak. Dat kwam omdat ik het tweede flesje met citroensap over de bananen gespoten had, wederom tegen het verkleuren!

De gast verliet met een zuur gezicht ons huis en liet fijntjes weten, dat we welkom waren om bij haar te eten. Ze zou puur natuur koken en alles met mate toevoegen. Ik verheug me er nu al op. Tongstrelende gerechten zouden het worden, tja….liever zoet dan veel te zuur.

Johanna van den Berg
Uit het leven van een pensionado

Lees ook

Zozijn ‘dondersblij’ met nieuwe bus

Broers René en Harry Nijboer betaalden bus vanuit eigen portemonnee RAALTE – De nieuwe bus …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.