Home / archiefcentraal / hasan ik dacht een volgende keer zou ik voor de bommen kiezen

hasan ik dacht een volgende keer zou ik voor de bommen kiezen

Hasan: Toen begon het donker te worden. We wisten dat we de nacht door gingen brengen in de bergen, in het bos. Dus we verzamelden wat droge stukken hout en maakten een vuur. We zaten in een cirkel van mannen en de vrouwen en kinderen zaten in het midden. We wisten niet wat er in de bergen leefde aan wilde dieren, of er gevaar op de loer lag.

De nacht kwamen we goed door. Nadat de zon was opgekomen gingen we verder met klimmen. Ik zei tegen mezelf: ‘‘Als ik nog een keer op het punt kom te staan om te kiezen tussen deze reis of dood door bommen, dan zou ik de bommen kiezen’’. Vanaf het moment dat ik me verbond aan de eerste smokkelaar voelde ik me geen mens meer.

Nadat we de top van de berg hadden bereikt, zagen we in de vallei een hoofdweg. We moesten dus naar beneden. Naar beneden was misschien nog wel lastiger dan omhoog.

Na een paar uur kwamen we aan op de hoofdweg. Ik viel op het asfalt, zoals wel meer mensen uit de groep. We waren meer dood dan levend. Sommige mensen huilden. We konden het niet eens opbrengen om te staan en hulp te vragen aan een langsrijdende auto. Soms keken de langsrijdende Grieken ons aan en reden gewoon door. Helaas zijn wij slechts vluchtelingen, die door de zee hier neer zijn gegooid.

Toen kwamen er politieagenten aan om de vrouwen en kinderen mee te nemen. Ze vroegen aan ons mannen om de weg te vervolgen naar een kustplaats aan de andere kant van het eiland. We liepen een stukje en werden toen door een vrachtwagen naar het stadje gebracht, waar we ons aangaven bij de politie.

We brachten de nacht door op het politiebureau. Het was een slechte nacht, we sliepen als dieren op de koude vloer. Na de nacht werden er foto’s bemaakt, waarna we onze weg vervolgden naar Athene voor een nieuwe ervaring en een nieuwe weg, die mij naar Nederland leidde.

Het strand van Athene (uit Notebook of the Wind)
Ik herinner me niet dat ik een leeftijd heb
Ik ben slechts geboren
Geen leeftijd
Ik ben niet klein geweest
Ik heb geen herinneringen
Geen jeugd
Ik weet het niet
Alles wat ik weet:
Er is iets slechts in mijn leven
En er zijn duizend dingen om voor te leven!

Lees ook

Stekjesbeurs in centrum Lettele

LETTELE – Zij-actief houdt op zaterdag 2 oktober weer de jaarlijkse stekjesbeurs in het centrum …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.