lauk campingoorlog

Eerst was daar Peter Oude Vrielink die sinds de jaren 90 met zijn vlakbij gelegen outdoorcentrum  Omni Mobilae een pittige strijd met gemeente en provincie uitvocht. En won. Peter is nu een dagje ouder, maar niet rustiger. Wel heeft het ruige bomen hakken en stammen sjouwen anno 2016 plaatsgemaakt voor ‘Loungen, feest vieren, vergaderen en trainingen; Bikkel & Ontwikkel’.

Het verhaal van de lange strijd tussen gemeente en Gerard Pronk van speel- en recreatieboerderij de Flierefluiter is alom bekend. Gerard heeft genoeg boetes betaald, bij voorkeur in de vorm van dubbeltjes, om de gemeentelijke begroting sluitend te maken, maar gaat gewoon door met wat hij altijd deed; ondernemen en uitbreiden.

Nu is er een nieuwe discussie op de Hogebroeksweg, een heuse ‘campingoorlog’, zo kopte de krant. Bij het ‘Natuurlijk Huus’ van mijn oude voetbalmaatje Harrie Kiekebosch (voetballer van het IJslandse type) moet een minicamping komen. Daar is niet iedereen in de buurt blij mee. Behalve bezwaar aantekenen bij de gemeente hebben andere bewoners zelf ook plannen voor een kleine camping ingediend. Bij elkaar worden het er een stuk of vier. Ik vind dat een originele manier van bezwaar maken. Je bent tegen en dan ga je uit protest hetzelfde doen. Bijvoorbeeld, je bent tegen bier, daarom drink je zoveel mogelijk bier bij wijze van protest. Of, ik ben tegen vluchtelingen en daarom vlucht ik zelf Nederland uit. Of: ik ben tegen politiek en dus word ik gemeenteraadslid. Ik voorzie veel kansen voor deze vorm van actievoeren.

Bij de Hogebroeksweg gaat het om de rust, de natuur en de mooie omgeving waardoor het er zo goed wonen is. Die wordt schijnbaar bedreigd door hordes senioren die met hun caravans, Japanse middenklassers, veel vrije tijd en snelle e-bikes door het land trekken. Afgewisseld met rugzakdragende vogelaars en Pieterpadwandelaars. Tenminste, dat zijn volgens mij de grootste doelgroepen voor dit soort kleine campings.  Eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat die voor veel overlast zorgen. Hoogstens als ze met die caravans met 50 km/uur over de weg Deventer-Raalte sukkelen richting de Hogebroeksweg.

Er zijn ook heel andere campings. Ik weet dat omdat ik in mijn jonge jaren met een vrolijke vriendengroep van de middelbare school van zo’n camping ben gegooid. Te luidruchtig of zo. We waren heel blij dat vlakbij een andere camping ons weer gastvrij ontving. Zodat we niet met hangende pootjes huiswaarts hoefden te keren naar vader en moeder. Ik denk dat al die campings aan de Hogebroeksweg, als ze wat willen verdienen, eens aan die doelgroep moeten gaan denken. ‘Bij ons eraf gegooid? Vlakbij vindt u altijd een nieuwe camping!’ Zo boor je een heel nieuwe markt aan.

Lauk Bouhuijzen

Meer foto's