brett den haag cs

In plaats daarvan zei ze: ‘Oké, ik ruim nog even de stukken op en sluit de computers af. Dag, prettig weekend!’ Even keek ze uit over de stad. Toen griste ze haar spullen bij elkaar en rende de trap af, acht verdiepingen naar beneden. Te laat. Bij de uitgang van het ministeriegebouw was hij al verdwenen.

Nu zat ze alleen op de bank en wachtte op de Sprinter naar Zoetermeer. Onno was thuis met hun éénjarige zoontje. Het was etenstijd. Geduldig zou hij lepeltje voor lepeltje in het kraaiende kereltje laten vliegen, ‘Kijk, daar komt de helikopter!’

Wat was er met haar loos? Die licht schurende randjes van haar ondergoed. Die jeuk, zo aangenaam. Ze schudde haar haar los en schopte haar pumps uit. Ze hield van iedereen en tegelijkertijd liet iedereen haar ijskoud.

De conducteur floot. De trein vertrok. Zij bleef zitten en pakte haar smartphone.

brettcolumn@hotmail.com
staging2.brettsnap.nl

Meer foto's

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.