Home / archiefcentraal / gerlant zielman blikt terug op doodsbedreiging

gerlant zielman blikt terug op doodsbedreiging

“Ik schrijf wel eens stukkies. Gewoon wat in me opkomt, zoals ik het voel. Meestal gaan ze ergens over. Ik kijk niet naar taal, hoe ik het moet schrijven. Tenminste, niet echt. Ik klik gewoon tot de spellingcontrole op de telefoon geen rode streepjes meer geeft. Dat hebben ze me ooit eens geleerd. Vind je taal moeilijk? Gebruik het spellingcontrolesysteem, dan hoef je zelf niet meer te denken.

Anders laten denken
Het geeft vaak vele reacties, meer positieve dan negatieve. Maar ook die laatste, horen er schijnbaar bij. Ik ben ondertussen al een beetje door de wol geverfd. Er zijn mensen die op sociale media mij open en bloot voor van alles en nog wat uitmaken. Er zijn mensen die via Facebook Messenger mij goedbedoeld een hart onder de riemsteken. Er zijn er die anoniem, via vage accounts mij anders willen laten denken. Dan heb je nog die categorie die de moeite doet om zogenaamd als mij berichten te plaatsen in deze digitale wereld. En daar moet ik mij dan op een of andere manier tegen verweren?

Het schijnt dat ik met mijn toon mensen kan raken, zo ook deze keer. Een trekkerchauffeur verongelukte op verschrikkelijke manier in Zwolle. Ik schreef een column, eerlijk, uit het hart en met liefde geschreven. Om mensen te waarschuwen. Dat werd helaas niet overal begrepen. Ik werd met de dood bedreigd. In eerste instantie geloofde ik het niet. In tweede instantie luchtte ik m’n hart op Facebook. In derde instantie vloog de pers er bovenop.

Belletje van de burgemeester
De volgende dag belde de burgemeester: “Gerlant; als er in mijn gemeente een columnist wordt bedreigd met de dood dan wil ik weten wat er gebeurt”. Ik zal eerlijk zijn. Dat was twee dagen na het hele geval. Ik was toen toch eigenlijk best wel onder de indruk van het gebeuren. Ik had bovenal ‘een kater-gevoel’.

Die dag het ook maar eens aan onze kids verteld. Papa met de dood bedreigd, daar kun je donder op zeggen. Dat komen ze op het schoolplein tegen. Ze namen het wonderwel op. Ach pap, die lui zijn gek! Niks van aantrekken. Dat gebeurt toch wel vaker dat ze zitten te zeuren? En je zegt zelf altijd: “schelden doet niet zeer, knijpen veel meer”.

Dezelfde week in het nieuws; het Carolus Clusius College in Zwolle vrijdag gesloten. Eén of andere idioot heeft bedacht om het eindejaarsfeest van de examen klas te verkloten. Half Salland in één keer ontwricht. Ik Twitter verontwaardigd: ‘en mijn dochter in groep acht wil daar volgend jaar heen…’. Krijg ik uit het Salland als reactie: ‘ik zeg: olderwets met de zweppe dr op!’ (ouderwets met de zweep er op). En; ‘de school kan ‘r niks aan doen. Maatschappij is verrot’. En vervolgens: ‘Ongedisciplineerde opvoeding. Leraren mogen ook al geen enkele vorm van fysieke pressie uitoefenen. Komt niet goed zo!’

Hiërarchie
Dat ben ik met de schrijver eens, het komt niet goed zo. In de dierenwereld heerst een duidelijke hiërarchie. Als jonkies niet naar vader of moeder luisteren worden ze hardhandig terecht gezet. Wij westerse mensen denken dat wij met praten alles in onze opvoeding kunnen oplossen maar het is nu wel bewezen; dat is een droom die uit elkaar spat. Wat doet ons mensen eigenlijk denken dat wij beter zijn dan die dieren?

Wij zouden ons met elkaar niet moeten laten gebruiken door een anonieme idioot. In het vervolg gewoon die school open houden. Niet bang zijn wel voorzichtig. Angst is een slechte raadgever en wat er eigenlijk gebeurt is dat we ons met z’n allen laten demoniseren en langzamerhand steeds verder zinken…”

Lees ook

Carolien Jonkman: Luisteren

Steeds meer mensen luisteren naar zichzelf en zijn zich bewust van wat er in hun …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.