Home / archiefcentraal / de mooiste competitie van nederland

de mooiste competitie van nederland

Hoe mooi kan het zijn. Hardlopen en winnen in ieder dorp waar je bent opgegroeid. Lopen vanuit het vernieuwde Horsthuis waar je voor het eerst ging stappen. Rennen door het bos in Broekland waar je voor het eerst met een meisje hebt gestaan. Lopen in Haarle waar de 2e stap van het uitgaan plaatsvond. Starten vanuit “Kabaal”. Lopen op het voetbalveld in Heino en in Heeten waar je vroeger in een wat corpulentere verschijning menig tegenstander geen schrik heb aangejaagd. En dan natuurlijk de wedstrijd in Raalte door en langs het Hoftheater, letterlijk in mijn eigen achtertuin. 

En dan alle vrijwilligers. Al jaren dezelfde ook! Een oud en inmiddels gepensioneerde collega van de PTT Post die al jaren de weg aanwijst in Broekland. Of de speaker in Haarle die mijn eerste looptrainer was bij AV Salland. Of de als Emiel Ratelband voorkomende bestuurder André die zo enthousiast is dat je vanzelf hard gaat lopen. En wat te denken van de verschillende voorfietsers die bijvoorbeeld in Mariënheem met gevaar voor eigen leven de weg vrij moesten maken. Of bestuurder Bertus om wie het crosscircuit bijna letterlijk is heen gebouwd, zo lang doet hij dit al. En om nog maar niet te spreken over de speaker Henk die in veel wedstrijden van de partij is. Die maakt de strijd tussen de nummer 141 en 142 in de wedstrijd zo mooi, dat je haast zou denken dat het om een finale tijdens de Olympische spelen gaat.

En het deelnemersveld is natuurlijk ook schitterend. De strijd met Pascal is mooi. Maar wat te denken van Edwin Larbi en Gerard die elkaar op relatief hoge leeftijd het vuur aan de schenen leggen. Of Mark en René die in de middenklasse nog steeds topatleten zijn. Nog maar niet te denken aan de nummers 3 t/m 8 in de senioren klasse. Allemaal gasten die mij volgend jaar nog dichter zullen naderen. En dan zijn er natuurlijk nog de daginschrijvers. Mannen als Joep, Johan of wat onbekendere atleten die opeens voor een verassing zorgen.

Ik snap dat veel mede hardlopers zeggen dat je altijd moet streven naar de snelste en zwaarste wedstrijden. Deels is dit waar. Maar het Sallands Crosscircuit is voor mij daarop een uitzondering. Toen ik 10 jaar geleden begon met hardlopen won ik deze competitie. De competitie bestond toen uit 7 wedstrijden met 7 mooie verhalen. In Nieuw Heeten kwam er midden in de cross een buffel op de weg. Na deze buffel ( of iets wat daar op leek) te hebben ontweken sprintte ik met mijn concurrent richting finish. Beide dachten we na een eindsprint dat we er waren. De organisatie riep echter dat we nog een hoekje om moesten. Dus in volle sprint maar weer. Dat kon toen nog. In Mariënheem kwamen we met een groep lopers gehuld in mooie gele stoffen nummers, op een boerenerf terecht. En we konden na overleg de weg weer terugvinden. Het contrast is groot met tegenwoordig. Als je ziet wat voor professionele competitie er nu staat, dan kan heel Salland, maar uiteraard de organisatie daar zeer trots op zijn.

Deze ontwikkeling maakt, dat ik steeds weer mee wil doen aan het Sallands Cross Circuit. En laten we eerlijk zijn. Het is gewoon leuk om vaak te winnen of mee te doen voor het podium. Al was het alleen al omdat je je op zulke dagen een groot sportman voelt. Winnen van een paar honderd lopers is leuk. Leuker soms dan meedoen aan de landelijke topwedstrijden waar je aan alle kanten voorbijgelopen wordt. Ik heb nog nooit in de krant zien staan: “ Verdaasdonk hobbelt lekker anoniem mee in de straten van Den Haag”. Of Jos Verdaasdonk wederom onzichtbaar in de Zevenheuvelenloop”.

Conclusie: liever groot in de eerste divisie dan anoniem in de top. Maar goed, belofte maakt schuld en ik ga volgend jaar proberen in de Cross League mee te draaien. En met pijn in mijn hart zal ik wat wedstrijden van het Sallands Cross Circuit moeten laten schieten. Dat zal niet makkelijk zijn. Net zoals de laatste wedstrijden die ik nu moet laten schieten. Een marathon hakt erin en kort erna iedere week moeten presteren dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik zie dan ook met veel plezier de foto’s voorbij komen van het afgelopen weekend. In 2 wederom perfect georganiseerde crossen.

Lees ook

Rustpunt De lange Pier geopend in Lettele

LETTELE – Aan de Butersdijk in Lettele is sinds mei dit jaar een nieuw rustpunt …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.