jan en piet van dorp naar dorp

En het mooie van dat hardlopen is dat het zo gezellig is overal. Onderweg lekker kletsen met elkaar, beetje bakken vertellen, net doen of de tijd niet uitmaakt, maar dan aan het eind van de rit allemaal de klok erbij om te zien hoe lang je er over deed.

Zo deed ik er zes minuten langer over dan de vader van de vriend van mijn dochter. Die krachtmeting moet ik dus nog op een andere manier zien te winnen (het waren eigenlijk negen minuten, maar ik hou het positief).

Een andere loper liet zijn vrouw tien minuten eerder starten zodat hij een doel had. Zeg maar eens dat mannen geen jagers zijn. Kort voor de meet passeerde hij haar. En ik hem. Dat was wel een leuk gespreksonderwerpje na afloop. Ik haalde ook de warme bakster van het dorp in. Net toen we een bultje van de Haarherberg opgingen. Ik zeg: “Goede vakantie gehad? Vertel!”

Ik ga ze allemaal meedoen in het SCC. Al was het alleen maar om te kijken hoe trots alle dorpen zijn op hun eigen loop en hoe hartelijk ze iedereen ontvangen uit de buurtdorpen. Twee jaar geleden schijnt dat met de Wraak van Salland ook zo gelopen te zijn, die bandbattle met optredens van bands in alle kroegen van Salland. Schijnt dit jaar ook weer gehouden te worden.

Als ik daar zo eens over nadenk Piet, zou het niet een idee zijn meer van dat soort zaken op poten te zetten? Als de Zeskamp van vroeger. Daar maar eens goed over nadenken.

Jan

Meer foto's