Home / archiefcentraal / van handbalvereniging rohda naar kwiek

van handbalvereniging rohda naar kwiek

Handbalvereniging Kwiek uit Raalte bestaat dit jaar vijftig jaar en dat wordt zaterdag groots gevierd in de Leeren Lampe. Speciaal voor de gelegenheid vertelt voorzitter Wim Kieftenbeld over de geschiedenis van de handbalvereniging.

Handbalvereniging Kwiek kent een rijke geschiedenis die eigenlijk al veel eerder begon, namelijk eind 1947. De toenmalige handbalvereniging Rohda werd in 1965 omgedoopt tot Kwiek. Nu, in 2015, viert de club haar vijftigjarig jubileum. Van een moeizame start en de stop van mannenhandbal, naar een derde en tweede divisie voor de vrouwen die uiteindelijk gepromoveerd zijn naar de Eredivisie. De club wil komende jaren verder inzetten op topsport, maar blikt voor de gelegenheid nog wel even terug.

Eind 1947 werd, volgens de herinneringen van enkele oud-leden, handbalvereniging Rohda opgericht. In die tijd speelde geloof nog een belangrijke rol en werd het beoefenen van sport streng gescheiden van andersdenkenden. Een katholieke vereniging was volgens goed gebruik aangesloten bij de NKS, ofwel de Nederlandse Katholieke Sportfederatie. In de eerste jaren bestond er geen bondcompetitie en werd er veelal tegen buurtverenigingen gespeeld. In die tijd waren vaak schoolmeesters ook de begeleiders van de teams en stonden ze vaak met een regelboekje in de hand lang de kant en werd er bij onenigheid over de regels het boekje nagekeken.

In 1951 startte de NKS met een handbalcompetitie. Vooral op de zondagen golden strenge regels. Het was verboden om voor 12:00 uur wedstrijden te spelen en de kleding mocht niet aanstootgevend zijn. Korte broeken bij dames waren niet toegestaan en daarom droegen zij doorgaans rolbroeken tot op de knie.

De NKS en NHV (Nederlandse Handbal Vereniging) gingen in 1956 een fusie aan en Rohda werd ingedeeld in de afdeling IJsselstreek. In de zomer van 1960 is het herenhandbal opgericht. In die tijd werd er in het veld elf tegen elf gespeeld. Op het toernooi van KHC Deventer moesten de heren voor het eerst aantreden. Op zaterdagvond, de avond voor het toernooi, had lid nummer elf zich aangemeld: Jan de Haan.

Afscheiding
Rohda wenste het herenhandbal toe te staan, mits er maximaal één herenteam en één jongensteam zouden ontstaan. Er ontstonden discussies rond de speellocatie en de weinige financiële inbreng van de handbal. In het voorjaar van 1965 presenteerde het handbalbestuur het voorstel tot afscheiding van Rohda. De heer J. Schrijver werd de eerste voorzitter van Kwiek handbalvereniging.

Van enige improvisatie was geen sprake; omkleden moest gebeuren in een paardenstal met losse banken erin en stromend water was er niet, er waren slechts melkbussen vol met water om mee te wassen. Van supermarkt De Haan kreeg de handbal later metalen wasbakjes. Na een jaar werd een accommodatie neergezet langs de Wetering.

Verdere ontwikkeling van de handbal
In augustus 1968 reed een grote bus vol met leden naar een toernooi in Amstelveen waar de leden overnachtten bij gastgezinnen. De heren van Amstelveen kwamen twee weken later naar Raalte om het jaarlijkse Stöppelhaene te vieren. De wedstrijd bier drinken werd door de heren uit het westen kansloos verloren.

Veteraan Jan kodden wist te melden dat in 1969 Henk Minnes als gediplomeerd trainer werd aangesteld en dat deed hij voor een wekelijkse karbonade, een rondje na de training en eens per jaar een paar gympen van Sporthuis Schutte, in de opruiming.

In 1970 deed het zaalhandbal zijn intrede. In de veilinghal in Twello werden de wedstrijden afgewerkt. Het was er koud, er was geen sanitair en een vloer van trottoirtegels die soms spiegelglad was. In het voorjaar werd er een veldcompetitie gespeeld en in het najaar een zaalcompetitie. In 1972 kwam er een eind aan het elfhandbal en werd het zevenhandbal definitief. Volgens ingewijden was elfhandbal stomvervelend om naar te kijken; weliswaar fantastisch om te spelen.

Geldzorgen
De penningmeester van Kwiek had in de periode 1968-1970 grijze haren gekregen. De reiskosten naar Twello liepen uit de klauw. Kwiek begon met het houden van acties die zelfs vandaag de dag nog belangrijk zijn om inkomsten te verwerven. De eerste actie was de verkoop van balpennen met een Kwiek-logo erop. Daarnaast werden er diverse loterijen gehouden en zelfs een vlooienmarkt. Kapelaan Rademaker stelde zelfs een goudfazant ter beschikking om te laten veilen.

Zaalhandbal was vanaf 1968 enorm in opkomst, omdat de sporthallen als paddenstoelen uit de grond schoten, zo ook in Raalte. In 1969 was sporthal Tijenraan een feit. Er kon in Raalte gespeeld worden en de reis naar Twello was niet meer nodig. Het zaalhandbal en een eigen hal lieten al snel een ledengroei zien.

Dames verder, heren stoppen
Eind jaren tachtig kwam er een eind aan het herenhandbal. Het teruglopende aantal mannelijke leden was de belangrijkste oorzaak. In Salland geldt eigenlijk vandaag de dag nog steeds de traditionele gedachte: heren gaan voetballen en dames handballen.

Dames 1 van Kwiek promoveerde van de derde naar de tweede divisie in het seizoen 1989-1990. In 1989 trad de eerste vrouwelijke hoofdtrainster aan en die is alom bekend, namelijk Monique Swartjes. In het 25-jarig jubileumjaar werden de dames 1, 2 en 3 kampioen.

De weg naar professionalisering is destijds ingezet, met uiteindelijk de tweede promotie naar de Eredivisie tijdens het vijftigjarig jubileum als beloning. Ondanks een valse start in de Eredivisie is de toekomst voor Kwiek zeer hoopgevend. Kwiek wil de komende jaren verder inzetten op topsport.

 

Lees ook

Waterschap geeft minder uit door corona en droogte

ZWOLLE – Waterschap Drents Overijsselse Delta (WDODelta) gaf vorig jaar bijna zeven miljoen euro minder …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.