Home / archiefcentraal / nieuwbouw aldi kost oude stokerij de kop

nieuwbouw aldi kost oude stokerij de kop

De Aldi in Raalte mag uitbreiden. Dat heeft de gemeente Raalte afgelopen week besloten. Om de uitbreiding van de Aldi mogelijk te maken, worden drie woningen aan de Schapenstraat en een gebouw aan de Molenhof gesloopt.

Boven de nieuwe winkel komen zeven appartementen. Deze appartementen komen in het zogeheten ‘middeldure en dure’ segment. Vermoedelijk wordt een aantal van die woonruimtes verhuurd. Ook worden er 18 nieuwe parkeerplaatsen aangelegd. Om die nieuwe parkeerplaatsen te realiseren moet gebouw gesloopt worden. Het gebouw aan de Molenhof moet wijken voor de nieuwe parkeergelegenheid.

In dat pand werd vroeger Jacoba Kruidenbitter gestookt. Naast het voortbestaan van het drankje zelf, wordt de geschiedenis van de drank nu dus ook bedreigd. “Het pand aan de Molenhof is de vierde plek waar gedistilleerd werd. Mijn opa begon in een schuurtje naast het Wapen van Raalte met distilleren. Daarna werd het voormalige VVV-pand betrokken aan de Varkensmarkt. Toen ook dat te klein werd, is gebouwd op de plek waar nu Rienties zit, naast de Chinees. Dat was de derde distilleerderij. De groei bleef aanhouden, waarna uiteindelijk aan de Molenhof nieuwbouw werd gepleegd. Daar bleef men distilleren tot de fusie met Hulsink in Harderwijk in 1991,” vertelt Richard Woolderink.

Het pand aan de Molenhof was in gebruik als kantoor (aan de kant van Kieftenbelt / Mariël Hairstyling), laboratorium voor het controleren van het alcoholgehalte van de dranken, ontwikkelen van nieuwe dranken en smaakvarianten. Ook werd het pand gebruikt voor de expeditie (opslag van alle binnen- en buitenlands gedistilleerd, dus vooral de eigen produkten). Hier werden de orders verzameld.

Als belangrijkste fungeerde het gebouw als ‘distilleerderij der eerste klasse’ (een produktie- en opslagruimte). Woolderink: “In een distilleerderij der eerste klasse mag van de belasting alcohol belastingvrij worden opgeslagen en verwerkt. Pas als dozen met drank werden uitgeslagen naar de distilleerderij der tweede klasse (de expeditie deed ook als zodanig dienst) werd daarover de belasting betaald. Per uitslag moest aangifte gedaan worden op speciale formulieren. De accijns indertijd op een liter alcohol was meen ik rond de 21 gulden. Dus hou je rente op zak…”

In de betere tijden werden in Raalte zo goed als alle bekende gedistilleerd produkten gemaakt. Alles volgens eigen recept. Gewone genever, oude genever, citroen genever, citroen brandewijn, aalbessenjenever. “Om verzekerd te zijn van voldoende aalbessen in de juiste kwaliteit hadden we zelfs een stuk grond in Pleegste waar aalbessen verbouwd werden,” memoreert Woolderink. Verder werden alle bekende Nederlandse likeuren en uiteraard de eigen advokaat, boerenjongens en boerenmeisjes in Raalte gemaakt. “Mijn vader kon als enige in Nederland alle bekende likeuren nog maken, zoals Oranjebitter dat voor Koninginnedag gemaakt werd,” aldus Woolderink.

Na de verkoop van de Beheermij en bijbehorende panden is er geen ruimte meer om nog te produceren. Over de productie die mogelijk stopt heeft Woolderink al in juni een brief gestuurd aan het productiebedrijf Cooymans. In die brief vroeg hij onder meer of Woolderink de productie weer op mag pakken als het bedrijf er mee stopt. “Het wachten is nu op de reactie vanuit de directie van Dirkzwager. De brief aan Cooymans is medio juni doorgestuurd naar Dirkzwager. Helaas is het antwoord op die brief nog steeds niet binnen.”

Overigens, als Woolderink groen licht zou krijgen om te gaan produceren, moet er wel een ruimte voor gevonden worden. “Ruimte en apparatuur daarvoor zijn er niet meer. De materialen uit distilleerderij Lazarus (die in de kelder zat net naast de VVV) zijn tijdelijk opgeslagen, en krijgen te zijner tijd een plekje bij de Landman aan de weg naar Wijhe.”

Maar als de huidige fabrikant niet meer wil produceren, heeft Woolderink stiekem al een plannetje klaar: “Wil Dirkzwager niet meer produceren, en is helder wie de rechten heeft (en als dat bekend is, is er toestemming dezelfde naam en etikettering te gebruiken) dan kan eventueel in goed overleg elk jaar nog een geringe hoeveelheid van de 4 GWZ produkten gemaakt worden. Maar het gaat dan allereerst om een stukje nostalgie. Het blijven maken van deze dranken, en de werkwijze in leven houden. Dan zal het gaan om hooguit een liter of 50 per type drank. Voor de echte liefhebbers, eigen familie, de makers van dat moment.”

Woolderink: “En te denken valt dan aan een veiling wellicht van de liters die over blijven. En van die opbrengst zou dan een goed doel in Raalte gesteund kunnen worden. Net zoals mijn vader het deed. Als hij weer een voorraadje gemaakt had deed hij dat in lege glazen potjes. Vooral na zijn overlijden bleek waar die gevulde potjes naar toe gingen. Veelal naar degenen uit zijn vriendenkring die na overlijden van de partner alleen waren achtergebleven. Die vergat hij zelden. Het brengen van een potje met advocaat of een flesje Beerenburg of Jacoba was meteen een goed moment even op bezoek te gaan bij deze of gene. Voor een kopje koffie, een praatje. Maar vooral om te laten merken dat De Snorre zijn trouwe vrienden altijd in ere hield. Een potje of flesje met lekkers was daarvan dan het overtuigende bewijs.”

“Dus blijft er te zijner tijd na een nostalgische stookdag een aantal litertjes over, dan zal zeker een goede bestemming gevonden worden… Geen voedselbank, maar een ”drankenbankje” dat zonodig aan huis aflevert. Bij voorkeur bij de minderbedeelden… Het zijn nu slechts plannen, maar het is wel de rode draad van het verhaal als de kraan weer open gaat of mag en in de lijn van de Raalter distillateur….”

Lees ook

De Lemeler begraafplaats is weer up-to-date

LEMELE – De in september vorig jaar gestarte renovatie van de bijzondere begraafplaats in Lemele …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.