Home / archiefcentraal / column goos lier joel salatin

column goos lier joel salatin

“De ene dag ben je boer en de volgende dag ben je goeroe,” dat moet Joel Salatin ooit zo gevoeld hebben. Wat is er aan de hand. Joel Salatin is een agrariër uit de Verenigde Staten van Amerika die het anders doet. Hij legt de nadruk op productie voor de streek/regio, het hebben van verschillende productietakken op één bedrijf (gemengd bedrijf), terughoudendheid ten aanzien van investeringen in machines en gebouwen en het belang van het onderhouden van directe contacten met klanten.

In Amerika is men door de bedrijfsvoering van Joel gaan zien dat er alternatieven zijn. Alle kranten zijn over Joel gaan schrijven. TIME Magazine noemt hem de meest innovatieve boer ter wereld. Terwijl er in Nederland, Europa en de wereld heel veel bijzondere boeren rondlopen, heb ik het nu ook over Joel Salatin. Tot voor een maand geleden had ik nog nooit van Joel Salatin gehoord, maar Joel is natuurlijk niet voor niets tot goeroe gebombardeerd, dus ik heb het nu ook over Joel Salatin. Joel was vorig weekend in Nederland voor een aantal lezingen en master classes.

Maar toch, die Joel zet het denken over landbouw behoorlijk op zijn kop. Dat geldt niet alleen voor Amerika, maar dat geldt ook voor toepassing van zijn principes in Nederland. Eerst even over Amerika. De Amerikaanse manier van produceren is nog erger dan in Nederland uit de bocht gevlogen als het gaat om schaalvergroting, specialisatie en mechanisatie.

Boerderijen met meer dan tweeduizend koeien, waar het melken door de inzet van ploegendiensten van Mexicaanse arbeiders een continuproces is, zijn geen uitzondering. Daarnaast zijn er cattleranches waar duizenden runderen tegelijkertijd worden vetgemest (en dan heb je op plekken toch ook nog echte cowboys) en de graanboeren met enorme grote graanvelden. De overeenkomst van deze bedrijven is dat ze leveren aan grote multinationals die de wereldmarkt als hun thuisbasis zien. Het gekke is nu dat veel Amerikanen nog bijna sterker als bij ons weer producten uit de streek willen die eerlijk zijn geproduceerd. Joel is daar op ingesprongen.

Dan lees je over het concept van Joel. Zijn klanten moeten in de buurt wonen. Hij legt de grens bij 4 uur rijden. De varkens van Joel lopen in de bossen. Van biologische certificering moet Joel niets hebben. Vertaal dit maar eens Nederlandse situatie, waarbij we bij ons de vraag stellen of een streekproduct perse uit Salland moet komen, of mag een deel van het assortiment van een streekproducent in Salland ook wel bestaan uit Twentse producten. Letterlijk en figuurlijk ‘food for thought’.

Goos Lier,

Werkzaam bij Saxion Hogeschool en coördinator Plattelandswerkplaats Salland Saxion

g.lier@saxion.nl, 06-13255919, www.saxion.nl/leefomgeving

Lees ook

Werkzaamheden N340: Kwekerij Onderdijk stelt uit frustratie groene ontheffingskaart beschikbaar

DALFSEN – Kwekerij Onderdijk in Dalfsen heeft in verband met de komende werkzaamheden aan de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.