Home / archiefcentraal / schoorlemmer een drama op de filipijnen

schoorlemmer een drama op de filipijnen

Jo en Truus Schoorlemmer van het Heetens Hulpcentrum Filipijnen zijn sinds begin deze maand op de Filipijnen, in het door tyfoon Haiyan getroffen gebied. Om te helpen. Wat ze er aantroffen is met geen pen te beschrijven. Alles is vernield, er worden nog steeds lijken gevonden en zelfs het medisch centrum is verwoest.

“We komen uit het vliegtuig en kunnen dwars door het gebouw kijken, terwijl het dak aan alle kanten kapot is of zelfs opgerold. Onze blik voorbij het vliegveld gebouw voorspelt niet veel goeds. Overal kapotte bomen, huizen zijn er niet meer en op de gekste plaatsen zie dekzijl van UNHCR over wat resten van huizen en overal staan tenten van UNHCR tussen kapotte huizen en hopen vuilnis en sommigen zelfs omringd door water, want op veel plaatsen is nog water van de tyfoon blijven staan en tevens heeft het de laatste tijd veel geregend. Het is een triest aanzicht en daarbij komt nog de stank van alle hopen vuilnis, dat overal verspreid ligt en bovenal, triest om te zeggen, de akelige lijkenlucht,” schrijven Jo en Truus.

“Nog steeds worden mensen gevonden, die of vanuit zee zijn komen aanspoelen of tussen de mangrove bomen verstrengeld zijn geraakt zonder dat iemand er bij kon komen vanwege het hoge water. Het was een indringende stank om misselijk van te worden. Men had ons gisteren al gewaarschuwd en het lijkt ons goed om bij een volgend bezoek aan Tascloban mondkapjes op te doen. Trouwens iedereen praat over Tacloban, maar plaatsen even verderop richting Javier waren zelfs erger getroffen.”

Schoorlemmer: “Het is triest om te zien in wat voor toestand de mensen nu leven. Armtierig samenraapsel van oude hutresten met een zeil eroverheen, geen enkel inkomen, want alle kokosnootbomen zijn verwoest, de kop of alle bladeren zijn eraf, de rijstvelden worden nu pas weer ingezaaid. Men had gelukkig net voor de tyfoon geoogst, maar heel veel opslagruimtes zijn door de tyfoon en de watermassa getroffen en de rijst is verrot. Slechts enkele mensen hebben hun rijst nog kunnen drogen. Van de vissersboten is niets meer over en we zullen de komende dagen zien op wat voor manier we ons steentje kunnen bijdragen aan de wederopbouw van het getroffen gebied.”

Waar ze moeten beginnen met het helpen in de opbouw is overigens de vraag: “We hebben ons beiden afgevraagd hoe dit moet, want overal liggen grote hopen vuil. Je kunt zeggen, dat de hoofdweg gedeeltelijk schoon is, maar daar hebt je het dan ook mee gezegd, want overal zijn er stukken weg weggeslagen vooral aan de kust kant.

De vraag is dan ook waar te beginnen, want overal tussen de restanten van huizen en hutten is het een grote puinhoop en overal ligt opgehoopt vuil en restanten van huizen, huisraad en vernielde bomen.”

Jo en Truus slapen bij de burgemeester van de gemeente Javier: “Daar zijn 117 hectare rijstvelden vernield, 5580 hectares kokosnootbomen en 3 mensen gestorven. Gelukkig zo weinig dankzij het feit, dat mensen op tijd werden gedwongen te evacueren op basis van gevangenis straf. 38976 kippen of eenden werden gedood,322 varkens en 16 carabaos hebben de tyfoon overleefd. Om alle gebouwen en dergelijke te herstellen heeft men 397.295.000 nodig en wat betekent dan onze 6 miljoen euro? In totaal zijn hier 26.272 gezinnen getroffen. Dan heb ik het alleen nog maar over Javier, want een stad als Tacloban is zoveel malen erger, omdat daar aan de kust slechts enkele gebouwen overeind zijn gebleven, maar de daken ervan wel zijn vernield.”

Schoorlemmer: “Nadat we voor de tweede maal Tacloban bezochten zagen we pas goed hoe de mensen aan de kust getroffen waren. De tyfoon kwam met geweld het land op en voer met zich mee een watergolf van 5 meter hoog, deze kwam weer terug en voor de 2de maal werd de watergolf weer over het land geworpen waarbij het soms met wind kracht 310 km per uur waaide. Hele daken, muren, blokken beton werden meters verder op geworpen. Zo zie je grote watertanks 100 meter verderop liggen en bij de haven liggen auto,s vrachtauto’s meters ver het water in en zelfs in de haven zijn schepen meters hoog ophoog gegooid en op huizen terecht gekomen. Komisch om te zien hoe nu weer mensen na anderhalve maand daar hun hutten weer opbouwen terwijl boven hen een groot schip ligt.”

In Tacloban langs de kust zijn de mensen weer terug gekeerd uit de scholen, die als vluchtelingkampen dienden, omdat de scholen weer moesten beginnen. Nu leven de mensen in kleine tenten van UNHCR tussen de puinhopen van hun eigen huizen. “Afhankelijk van de grootte van gezinnen, leeft men met ongeveer 10 personen in zo’n tent. Men moet op de harde grond slapen, want (lucht)bedden zijn er niet en nu al is het duidelijk, dat de mensen het erg benauwd zullen krijgen bij de stijgende temperatuur van om de 30 graden. Op onze weg terug naar Javier zagen we hoe in de kust plaats Palo geen enkel dak meer op een huis zat en veel huizen totaal verwoest waren. Tussen alle puinhopen en boomresten zag je een kleine tent, maar vooral waren meeste huizen afgedekt met zijlen van UNHCR, provisorisch vastgebonden aan resten bomen of palen.”

Jo en Truus: “De grote vraag, die nu naar voren komt, is waar te beginnen,want in tegenstelling tot Javier, waar het niet zo dicht bevolkt is en ieder voor zich mede op verzoek van de gemeente begonnen is de rommel om hun huis op te ruimen, heeft men in Tacloban niet de middelen om die puinhopen op te ruimen en zal daar groot materiaal aan te pas moeten komen. Buiten de hutten en kleine gebouwen om is hier in Javier vooral sprake van grote dakschade aan scholen (70) en regeringsgebouwen (49), waaronder alle health centra, die tegen de vlakte liggen. Nu dient het lay-ing gebouw, waar normaal de bevallingen plaats vinden, tevens als enig health center. Vooral de health center in het centrum is flink getroffen door de tyfoon, want het dak is er vanaf en de totale inventaris is vernield door de enorme regenbuien.”

Jo en Truus hebben een plan voor een investering ter plaatse: “Afhankelijk van de totale kosten zitten we te denken het herstel van dat centrum voor onze rekening te nemen met het geld, dat we vanuit Nederland hebben ontvangen. Daarbij zou dan een kleine uitbreiding voor eerste hulp post dienen te komen, zodat hier de eerste hulp geboden kan worden en men niet direct per ambulance naar Abuyog of Palo vervoerd hoeft te worden, maar hier allereerst de hulp geboden wordt.”

Lees ook

Waterschap geeft minder uit door corona en droogte

ZWOLLE – Waterschap Drents Overijsselse Delta (WDODelta) gaf vorig jaar bijna zeven miljoen euro minder …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.