De Hoftheater-vrijwilligers gaven hun oren en ogen goed de kost deze eerste drukke avond. Bezoekers werden met open armen ontvangen, met velen werd even een praatje gemaakt. Het was gezellig druk, voor, tussen en na het optreden van Enge Buren, het was ook een beetje zoals altijd: als je naar het Hoftheater gaat, kom je bekenden tegen, daarmee is ieder optreden net iets meer dan het optreden alleen.
Enge Buren stond op het podium met een lekker losjes soort van optreden waar je niet te veel bij na hoefde denken: goede muziek, kwalitatief prachtige zang, met teksten die tegen het cabareteske aanzaten. Soms een beetje mini en maxi, soms een beetje Andre van Duin, soms een beetje Gordon.
Dat was wel opvallend aan het optreden, Chinezen werd de gek aangestoken, Volendam werd neergezet als een coke snuivend dorp, homo’s kregen grappen te verwerken en het slotnummer was een carnavalsnummer voor mensen met ‘een mogelijkheid’, die vanwege hun handicap niet mee kunnen doen aan de polonaise. Openingszin: ‘he jasses, ik heb psoriasis’.
De 300 bezoekers lachten er hartelijk om, de landelijke discussie over dit soort thema’ s ten spijt.
Kaartjes kopen
Ook een keer naar het Hoftheater? Het kan nog. Anders dan andere jaren zijn er nog weinig optredens uitverkocht. Niet omdat de interesse gedaald is, maar omdat mensen steeds langer wachten met een avondje vastleggen. Dat beslissen we tegenwoordig niet meer in mei als het jaarprogramma uitkomt. Mooie ontwikkeling voor laatbeslissers.