Home / archiefcentraal / ingezonden brief boetelerveld

ingezonden brief boetelerveld

Plaats het Boeterveld toch vooral niet op de definitieve lijst van Natura 2000-gebieden. Iets van die strekking schreef toenmalig wethouder Haarman begin 2009 aan Gerda Verburg, de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. De noodzakelijke maatregelen om het Boetelerveld te beschermen noemde hij ‘onaanvaardbaar’ voor de omliggende bedrijven.

In dezelfde brief liet Haarman weten dat hij het met de terreinbeheerder (Landschap Overijssel) en andere natuurorganisaties, wel op een akkoordje dacht te kunnen gooien. Wel verwachtte hij dat ‘omwonenden alle middelen zullen aangrijpen’ om agrarische ontwikkelingen die het Boetelerveld konden belasten, tegen te houden.

LTO-voorzitter

Het ging Haarman niet om het maatschappelijk belang van een uniek stukje natuur, maar om het individuele belang van enkele agrariërs. Haarman leek toen al meer op een voorzitter van de Land- en Tuinbouw Organisatie Nederland (LTO) dan op een wethouder. Nu is hij, binnen één jaar, daadwerkelijk getransformeerd van wethouder naar LTO-voorzitter in functie.

Haarman zal met het resultaat van zijn bovenvermelde brief buitengewoon tevreden zijn. Het kleine Boetelerveld wordt nu beschermd door er een enorm areaal bos – een oppervlak gelijk aan veertig(!) voetbalvelden – uit te verwijderen. Dit gebeurt blijkbaar met grote machines die, tijdens hun werkzaamheden, ook nog eens de kwetsbare microkosmos in de bodem aan gort zullen rijden. De LTO-leden zijn met het onderhandelingsresultaat dermate tevreden, dat zelfs zij betwijfelen of de Natura 2000-doelstellingen bereikt zullen worden.

Doelstellingen

Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat van die doelstellingen voor het Boetelerveld niets terecht komt. Ik vind het van de zotte dat dit natuurgebied moet worden beschermd door een essentieel gedeelte ervan op te offeren. De ironie is bovendien dat dit gebeurt om de omliggende bedrijven te behoeden voor al te veel beschermende maatregelen.

Ik wil hierbij de kanttekening plaatsen dat ik de betreffende agrariërs niets verwijt. Het is volkomen begrijpelijk dat zij opkomen voor hun belangen. De houding van een organisatie als Landschap Overijssel begrijp ik niet. Haar doelstelling: stimuleren, herstel en beleving van natuur en landschap, lijkt tegenwoordig te verkeren in het tegendeel. Onder beheer en stimulering lijkt deze organisaties te verstaan: een verdienmodel door exploitatie (houtkap) en het innen van subsidies. Haarman had gelijk. Met Landschap Overijssel heeft hij het prima kunnen vinden.

Vorige week lazen we in de media ‘aanpak Boetelerveld geldt als voorbeeld voor de rest’. Een uitspraak die het ergste doet vrezen.

Hans de Kort

Lees ook

Hans de Kort: Windturbines

(ingezonden brief) Hans de Kort is weer in de pen geklommen om zijn ongenoegen over …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.