Home / archiefcentraal / gezond en natuurlijk soms tikt het

gezond en natuurlijk soms tikt het

Vandaag een autobiografisch stukje. Vorige week maandag was ik, zoals gewoonlijk, weer aan het werk in de praktijk. Plotseling voelde ik mij misselijk, direct daarna duizelig. Het volgende moment op mijn netvlies keek ik in de ogen van een paar bezorgde weldoeners. Ik had een tijd bewusteloos in de stoel gezeten. Enigszins beduusd en verward, begreep ik dat er een ambulance op komst was. De therapeut was onwel geworden.

Na een aantal dagen aan de hartbewaking mocht ik naar huis. Natuurlijk vinden ze weer niets in zo’n monitoring, dacht ik. Toch nog maar even opfrissen in de badkamer, voordat ik vrouwlief ging bellen. Tijdens het wassen, weer diezelfde duizeligheid. Ineens twee zusters aan de wastafel die vroegen wat ik aan het doen was. De monitor had een aanzienlijke vertraging in mijn hartritme gedetecteerd. Terwijl de ene zuster terug liep, ging de andere even een rolstoel halen. Daarna ging het licht weer uit. Toen ik bij mijn positieven kwam was de badkamer rijkelijk gevuld met ziekenhuispersoneel.

Verpleegkundigen, artsen en een crash-team stonden rondom mij en ik lag als lijdend voorwerp midden in de badkamer. “Een typisch geval voor een pacemaker”, sprak een witte jas. “De crash-car is stand-by”, hoorde ik verderop. Het leek nu echt menens met mijn gezondheid. De monitor had een flat-line laten zien.

Ik leef gezond, eet gezond, sport gezond. Het opgeven van de elektrische geleiding van het hart voelde daarom even als een soort verraad. Tegelijkertijd had ik intens veel geluk met de plaats van de collaps.

Grofweg kun je hartritmeproblemen verdelen in geleidingsstoornissen (vaak genetisch) en stoornissen in de hartfunctie zelf (vaten, fibrilleren). De vaatfuncties en knijpkracht van mijn hart zijn gelukkig goed. Het geleidingssysteem bracht vorige week ernstige tekortkomingen aan het licht.

Dit geleidingssysteem bestaat uit een sinusknoop (voor de boezem) en een AV knoop (voor de kamer). Vaak kan na een sinusblock nog een ritme op de AV knoop ontstaan en zit er zelfs een back-up systeem. Een volledige stilstand is derhalve redelijk zeldzaam. Wanneer de kamers echter hun zuurstofrijke bloed niet meer kunnen rondpompen naar de hersenen, heb je binnen vijf seconden een situatie van bewustzijnsverlies.

De behandeling is gelukkig redelijk eenvoudig, implantatie van een pacemaker. De eerste “uitwendige” pacemaker werd in 1932 door Albert Hyman gebouwd. In 1952 werd voor het eerst een implanteerbare vorm gebruikt door de Zweedse arts Senning. Het apparaatje ging drie uur lang mee. Tegenwoordig kennen we de intelligente pacemakers met een levensduur van tien jaar. Naast de analyse van het hartritme, houden zij zelfs het inspanningsniveau in de gaten. In principe grijpt de pacemaker pas in als er zich een hartritmestoornis aandient. Het is een waakzame klok maar zeker geen tijdbom. Het hart tikt als nooit tevoren.

info@matera.nl

Lees ook

Krommeloop Schiet Toernooi van de Treffer

HEINO – Schietvereniging de Treffer in Heino houdt van 15 oktober tot en met 19 …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.