Home / archiefcentraal / raaltenaar loopt zwaarste hindernisloop

raaltenaar loopt zwaarste hindernisloop

Wat vijf jaar geleden in Duitsland begon met 1.600 deelnemers op een militair oefenterrein, is nu het zwaarste, grootste en fascinerendste loopsportevenement ter wereld. Achttien kilometer hardlopen met 23 hindernissen. En Raaltenaar Edwin Roelofs (41) doet op zondag 9 september mee aan de Fisherman’s Friend Strongmanrun in Hellendoorn. Op zich natuurlijk al heel knap als je deze run uitloopt, maar in het geval van Edwin is het nog bijzonderder.

“Tijdens een Arbo controle op mijn werk als stoffeerder bij Boerhof Projectinrichters in Heeten in 1999 moest ik een luchttest doen, net als alle andere stoffeerders. Bij mij bleek dat ik een mindere longinhoud had. Ze vroegen of ik last had van kortademigheid, maar beperkingen had ik niet. Alleen dat ik hoestte en slijm ophoestte. Ik rookte in die tijd ook nog. Ze wilden toch graag dat ik een afspraak maakte bij een longarts. Omdat ik ook een paar jaar in Nijverdal heb gewerkt en gewoond, ben ik naar een longarts in Almelo gegaan.”

Daar kreeg Edwin, na een aantal ziekenhuizen van binnen te hebben gezien, de diagnose LCH Langer hans Cel Histiocytose X in de longen en trommelstokvingers. Dit laatste komt voor als verschijnsel bij afwijkingen aan longen, hart of bloedvaten en lever. Hierdoor komt er te weinig zuurstof in de delen van het lichaam die het verst van het hart liggen, zoals de vingers. “De trommelstokvingers had ik al zeker vanaf mijn negende jaar. Niemand was het opgevallen. Twintig procent van mijn longen bestaat uit gaten waar geen longblaasjes meer zitten en ik heb een zeer lichte vorm van CF, Cistic Fibrosis, waardoor ik veel hoest en slijm kweek.”

Wereld op de kop

“Je kunt begrijpen dat mijn wereld en die van mijn vriendin op de kop stond. We hadden net een nieuwbouwhuis in Raalte gekocht. Ik mocht ineens niets meer. Niet werken, maar ook geen andere zware lichamelijke dingen. En dat terwijl ik toch goed mee kon komen. De arts zei dat ik geen sporter zou worden. Zelf snapte ik er niets van. Ik had nergens last van en ik had geen beperkingen. Ik werkte hard en deed van alles.”

De artsen konden niet begrijpen dat Edwin alles eigenlijk nog kon doen met zijn longen in deze ‘slechte staat’. “Ik moest pufjes en andere medicijnen innemen. Speciale vitamines, waarvan ik direct energie kreeg. Ik stond soms gewoon te stuiteren op de vloer van de energie. Na een aantal maanden in de ziektewet wilde ik weer aan het werk gaan bij Boerhof. Ze hebben ons daar goed opgevangen. Zowel de directie als de collega`s. Ik mocht alleen niet meer met oploshoudende lijm werken. Gelukkig kwam er een voor mij gunstige wet. Er mocht überhaupt niet meer met oplos houdende lijm, verf, lak gewerkt worden en iedereen moest een speciale stofmasker dragen.”

Zes jaar geleden kreeg Edwin de gelegenheid bij Boerhof te werken als calculator. “Een kans die ik niet weer kreeg als ik bleef stofferen en met mijn ‘gezondheid’ in het achterhoofd was de keuze snel gemaakt.” Edwin ging al die jaren naar de longarts, maar minderde uit zichzelf de medicatie. “Ik werd er eigenlijk niet anders van, behalve die extra energie die ik niet nodig had. Na een aantal jaren ben ik overgestapt naar een LCH-arts in het Deventer Ziekenhuis. Hij heeft mij onderzocht en vertelde me dat ik zelf wel kon merken of ik de medicatie nodig had of niet. Hij vond het opmerkelijk dat ik alles gewoon nog deed. Ook ben ik naar een patiëntendag geweest, maar daar voelde ik mij niet echt thuis. Mensen aan de zuurstof en mensen die 1 à 2 uurtjes werkten omdat ze dan uitgeput waren. Ik vertelde dat ik projectstofferder was en wel vijftig uur per week werkte en dat ik thuis ook nog van alles deed. Ze keken me aan als of ze het in Keulen horen donderen.”

Fitness

Edwin ging op fitness, omdat dat via zijn werkgever kon. Na dit een aantal jaar te hebben gedaan, stopte hij. “Onze eerste zoon was op komst en vanwege de tijd en andere hobby’s die ik kreeg, ben ik gestopt. Maar vijf jaar laten ben ik toch weer gaan sporten. Nu sport ik sinds tien maanden en ik heb weer een lekkere conditie waar ik zeer tevreden mee ben. Ik heb vijf kilometer hardlopen uitgebreid naar tien kilometer. Voor de zomervakantie had ik tegen mijn collega gezegd dat ik een halve marathon zou lopen, maar toen zag ik een spotje op mijn favoriete televisiezender Discovery over de Strongmanrun in Hellendoorn. Ik wilde daar gelijk aan meedoen. Ik heb me opgegeven en ben gaan trainen, want achttien kilometer hardlopen en 23 hindernissen had ik nog nooit gedaan. Een mooie reden om proberen achttien kilometer hard te lopen bij Drostenkamp dacht ik, en mocht ik toch te moe worden dan kon ik zo weer op de fiets naar huis. De eerste keer heb ik 22 kilometer hard gelopen. Elf grote ronden bij Drostenkamp, om het CCS heen en vervolgens de Florens Radewijnstraat in. Dit is precies twee kilometer. Ik was helemaal kapot, mijn knieën knikten gewoon en ik stond te trillen op mijn benen. Maar ik had het gehaald.”

De eerste vijf ronden ging het Edwin nog prima af, maar na negen rondjes was hij op. “Maar ik had de run in gedachte. En omdat ik mijn collega had beloofd de halve marathon te lopen, heb ik de laatste kilometers ook nog gelopen. Met bloed, zweet en tranen heb ik de halve marathon gelopen en nu maar hopen dat ik de Strongmanrun ook kan uitlopen. Ik ga het proberen en als het niet lukt, dan weet ik dat dit mijn grens is.”

Edwin Ophof

Om fit te zijn voor de Strongmanrun heeft Edwin training gekregen van niemand minder dan Edwin Ophof, eigenaar van Vital Centre Raalte. “De training was er voor bedoeld om meer kracht in mijn benen te krijgen, aangezien het parcours redelijk hobbelig is. Ik trainde met de cardiotoestellen, maar ik wilde wel eens wat anders. Zwaarder. Ik kreeg intervaltrainingen op mijn tag en kreeg meer krachttrainingen met gewichten. ‘Andere prikkels’ noemen ze dat daar. Nou dat heb ik wel geweten. Gigantische spierpijn overal. Andere prikkels dus. Ik ga het avontuur met plezier tegenmoet en zie wat er op mijn pad komt.

Lees ook

Werkzaamheden N340: Kwekerij Onderdijk stelt uit frustratie groene ontheffingskaart beschikbaar

DALFSEN – Kwekerij Onderdijk in Dalfsen heeft in verband met de komende werkzaamheden aan de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.