Home / archiefcentraal / kalfs heeft zijn werk af en gaat met pensioen

kalfs heeft zijn werk af en gaat met pensioen

Theo Kalfs (64) gaat met pensioen. Meer dan 40 jaar was hij docent, decaan en teamleider op het Carmelcollege Salland. Hij had er al wel eerder uitgekund met een goede pensioenregeling. Maar Kalfs wilde het intersectorale onderwijs tot in de puntjes uitgevoerd achter laten, “zodat ik over een jaar of vijf kan zien dat die visie op het onderwijs veel goeds gebracht heeft.” Na de vakantie hoeft Kalfs niet meer naar school.

Intersectoraal onderwijs is onderwijs waar leerlingen les krijgen op het snijvlak van twee of meer sectoren waardoor er op 13-14 jarige leeftijd geen verplichte keuze meer voor een sector gemaakt hoeft te worden. Het is een onderwijsprogramma waarin de leerling keuzemogelijkheden krijgt en loopbaanleren de rode draad door de opleiding wordt. Maar dat zijn managerswoorden. Kalfs: ”Grootste winst is dat je leerlingen anders benadert. Niet uitgaan van wat ze niet kunnen, maar juist sturen op wat ze wel kunnen. Daar moet je het onderwijs op richten. Dat motiveert en leidt tot betere prestaties.”

Kalfs heeft zijn leven lang dat principe gehanteerd. Kijken wat een leerling kan. Een motiverende mix tussen theorie en praktijk zoeken. “Toen ik in 1971 op Mavo Salland als biologie-docent begon had ik al snel in de gaten dat ik het eind van het jaar niet haalde als ik steeds een vast lesje een paar keer in de week moest afdraaien. Ik heb toen met de groep afgesproken dat zij er voor moesten zorgen dat het met de theorie goed kwam, dan zou ik er mooie praktijklessen aan toe voegen. Och man, we zijn overal geweest, bij de waterzuivering, langs het kanaal, kuikens uit het ei zien komen bij Cobroed. Het was een succes, de leerlingen namen ook daadwerkelijk hun eigen verantwoordelijkheid.”

Als decaan hanteerde Kalfs in de adviserende rol dezelfde werkwijze. “Een adviserende gesprekspartner op zoek naar wat het beste bij hen past.” Toen Theo Kalfs daarna als teamleider toetrad tot de schoolleiding greep hij de kans zijn visie tot een schoolbreed gedragen filosofie uit te voeren. “Je krijgt dertig leerlingen in de klas, die zijn allemaal verschillend. Maar je stuurt op de grote grijze middenmoot, je negeert de uitschieters naar boven en beneden. Dat werkt niet. Ik vind dat je meer recht moet doen aan het individu. Dat leidt tot onderwijs op maat. Kijken wat iemand kan en kijken waar iemand naar toe wil. Als je daar je onderwijs op inricht behandel je de leerling respectvol en dat motiveert. Het enige doel is zijn toekomst.”

Het VMBO van het Carmelcollege startte in 2004 in de gemengde theoretische leerweg voor techniek en groen met een intersectoraal onderwijsprogramma. In 2010 kwamen daar de sectoren economie en zorg & welzijn bij. Volgend jaar wordt daar het basis- en kaderonderwijs aan toegevoegd.

Mooi succesvoorbeeld is de invoering van de praktijkdagen.“ Je kunt leerlingen hier wel de hele dag op school leren solderen met materialen waar in de praktijk al heel lang knelkoppelingen worden gebruikt, of je zet ze aan de vijl, maar het motiveert niet, de voorzieningen kosten gigantisch veel geld en als ze van school komen blijkt de praktijk veranderd. Onze leerlingen in de basisberoepsgerichte leerweg gaan nu een dag in de week op stage. Daar werken ze met de juiste apparatuur, steken er veel meer van op en het motiveert enorm. We hadden een jongen die voor zijn stagedag om 4.45 uur met de bouwvakkers in het busje meereed naar Hoofddorp. We vroegen ons af of dat niet zwaar was, maar die jongen wilde nog wel een tweede stagedag…”

De invoering van de lintstage aan de gemengd theoretische leerweg leerde ons dat zelfs de theoretische prestaties stegen. Over de hele linie. Je zou denken dat al die veranderingen geld kosten, maar Kalfs wist dat dat niet zo was en de praktijk geeft hem inmiddels gelijk: “Je moet wel wat aan je klas-management doen, differentiatie in je opdrachten aanbrengen, niet zwart-wit denken. In het basisonderwijs kunnen ze toch ook zorgen voor een heel diverse uitstroom?” Maar de implementatie van dat ‘nieuwe denken’ is wel heel essentieel. “De basis moet goed zijn. Daarom ben ik er niet na veertig dienstjaren uitgegaan. Ik wilde die implementatie goed afronden. En nu is dat zo ver. Ik ga nu vanaf de zijlijn kijken hoe het verder gaat.”

Lees ook

Bertus van der Kolk na vijftig dienstjaren bij Van Merksteijn met pensioen

RAALTE/ALMELO – Raaltenaar Bertus van der Kolk is recentelijk, na maar liefst vijftig dienstjaren bij …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.